I Can Think Straight, But I can't.

CH 28

Love me, Hate me, whatever it is, you'll will end with me.
-----------------------------------------------------

Ilang araw na din ang nakalipas after namin magbeach, hindi ko masasabing ganun kasaya, ka-relaxing ang mga pangyayari nung araw na yun. Hindi ko alam dahil parang habang tumatagal mas nawawala ako sa konsentrasyon sa mga bagay-bagay.

Isa na rin marahil ay ang makaramdam na naman ako ng takot, dahil pagkauwi namin ng gabing iyon, nakatanggap na naman ako ng text sa unknown number, wala akong pinagsabihan. Lalo na kay Mama, dahil ayoko na pati siya mag-alala pa sa akin. Bukod kasi sa text, napapadalas na yung mga notes na nakukuha ko, minsan nakikita kong nakaipit sa locker ko, hindi naman ganun kalala yung mga text at notes, pero it still bothers me lalo na at alam kong posibleng any moment ay may mangyaring masama.

Nawaglit ako sa mga iniisip ko ng may kumatok sa pinto ng kwarto ko. Tinatamad man akong bumangon pero wala naman akong choice.

"Can we talk?" Bahagya akong nagulat ng makita ko si Kensley sa labas ng pinto ng kwarto ko, ng agad na makabawi ay tumalikod ako at naglakad at naupo sa kama ko. Habang ito naman ay nakatayo lang sa harapan ko.

"What do you want?" Sabi ko na hindi man lang siya tinitingnan.

"I'm sorry love, I mean Rain" Napaangat ako ng tingin, kasabay ng pang-angat ng kilay ko sa narinig kong itinawag niya sa akin. Love? Kung ibang babae lang siguro ang makakaranig, malamang kikiligin na.

Hindi ako kumibo. Tinitigan ko lang siya, napansin kong may sugat pa din siya sa gilid ng kanyang labi at may kaunting galos sa kanyang braso at sa may bandang gilid ng kilay. Bumalik na naman ang pagkainis ko dahil sa nakikita kong itsura niya ngayon. Nakakapang-init talaga ng ulo.

"Hindi ko naman sinasadya eh! Uminit lang yung ulo ko, nainis ako, nadala ako sa damdamin ko. Sorry naaa.. na-ano lang ako.. na.. a..no.. basta! Please let me make it up with you. I'm really sorry Rain" Mataman lang akong nakakatitig sakanya. Kita ko sakanya na kinakabahan siya, di kasi mapakali ang dalawang daliri niya na parang nilalaro-laro ito. " I-I was just.. just.. jealous" halos bulong na lang ang pagbanggit niya sa huling salitang sinabi niya.

Jealous? Bakit?  So kapag nagseselos kailangan  nananapak?

Talagang tinatanong mo yan ngayon? How stupid! Panunuya ng isip ko.

Syempre alam ko kung bakit, pero di ko pa din maiwasan magtaka, normal lang naman na kausapin ko sila at kilalanin, sabi nga nila diba "don't let your heart fall into pieces by someone who is not worth it "

"She provoked me! She teased me of something kaya di ako nakapagpigil! Of course, i don't like the idea of what she said kaya napatulan ko siya!" Depensa pa nito sa kanyang sarili. Hindi ko inaalis ang tingin ko sakanya. Naiinis ako sakanya pero hay nako! Di ko ipagkakaila na ang ganda niya ngayon, kahit na ang tanging suot lang nito ay black fitted skinny jeans at white v-neck shirt na may glow in the dark na logo ng ILYSB. Kahit ano atang isuot ng babaeng ito ay babagay pa rin sakanya eh.

"Please say something?" She pleaded, ano pa nga ba? Tapos na, nangyari na, ikapapanget ko lang kung magpapakastress pa ako sa babaeng to.

"Mali ka pa rin! Sinapak mo si Ella, kaibigan mo yun, at alam mong makulit lang talaga siya at mapagbiro!" Nagpakawala ako ng malalim na buntong hininga.