Ignited Fate (Completed)

Epilogue

IF EPILOGUE

"Kapag hindi ka agad nakabalik dito, pupuntahan kita d'yan." Bilin n'ya ng pagbuksan n'ya ako ng pinto. Matamlay akong ngumiti sa kanya bago bumaba sa kotse n'ya."Oo, na. Alam kona 'yan."

"Mahirap na, baka gumawa kana naman ng kung ano pagdating mo do'n." Aniya at umiling. Umiwas ako ng tingin. Ilang beses kona kasing sinubukang gumawa ng hindi tama tuwing nag-iisa ako.

"Ayaw mo ba s'yang makita?" Mahinang tanong ko. Malungkot s'yang ngumiti. "Hindi naman sa gano'n, hindi ko lang talaga matanggap." Tumango ako at tumalikod. Sinimulan kong tahakin ang daan patungo sa lugar na nais kong puntahan.

Napangiti ako habang hinahaplos ang pangalan n'yang nakaukit. Hindi ko namalayan na tuloy-tuloy na pala sa pagpatak ang mga luha ko sa pisngi.

"Ang kulit talaga ng baby loves ko. Hindi ba't sinabi kong 'wag kang iyakin. Tss!" napaangat ako ng tingin sa nakasimangot na mukha ni Jequn. Bahagya itong nag-squat sa harap ko para mapunasan ang luha ko. "Ganito nalang yata lagi ang papel ko sa buhay mo. Taga-punas ng luha mo. Babe, naman. Sa gwapo kong 'to."

Marahan akong natawa sa kayabangan n'ya. Akmang hahampasin kona s'ya sa balikat ng unti-unting maglaho ang imahe n'ya sa harap ko. Humalo s'ya sa sikat ng araw hanggang sa tuluyan ng nawala.

Napatakip ako sa bibig ko at humagulhol.
"Ang daya mo. Nang-iwan ka nalang bigla."
Ang hirap na, Jequn. Ang sakit. Bakit masyadong biglaan? Araw-araw akong nagigising na puro lungkot, sakit, at pangungulila ang nararamdaman.

The feels with those beautiful butterflies in my tummy. The promises. The future we once planned together. Those were the things, i will forever treasure, baby. Indeed, you made my life happier.

Hinaplos ko ang larawan n'ya. "Miss na miss na kita. Mababaliw na yata ako. Paano ko ba kakayanin 'to?" Napahawak ako sa dibdib ko dahil sa paninikip nito.

Lahat ng mga taong malalapit sa kanya ay nagluksa ng sobra. Kahit ang buong Northern Titan University ay naging apektado sa pagkawala ng isang mighty kings. Ilang buwan rin na halos hindi makausap ang apat na naiwan. kahit hindi sila masyadong nagpakita ng emosyon sa pagkawala ni Jequn ay makikita iyon sa mga mata nila. Kung may lubos man na naapektuhan sa mighty kings, 'yon ay sina Zachary at Hensly. Oo nga't magkakaibigan silang lima pero mas kakaiba raw ang pinagsamahan ng tatlo.

Tumingala ako sa asul na asul na kalangitan. Itinaas ko ang kamay ko at itinapat sa sikat ng araw. "Why does it felts like.. We are asymptotes in math. We'd got closer and closer.. But will never be together.." I sighed and let out a fake smile. "Fate has a cruel sense of humor, don't you think?"

Pinunasan ko ang luha ko at tumayo.
"Heaven must have needed another angel."

Sinulyapan ko ulit ang puntod n'ya. "You maybe gone from my sight. I can no longer touch you with my hands but i can always feel you in my heart."

Life is short and precious. Enjoy every moment well.  Happiness and sadness are part of our lives, live it with a graceful heart. Time is free. But it's priceless. You can't own it. But you can use it. You can't keep it.  But you can spend it. Once you've lost it, you can never get it back.

Muli akong tumingala sa langit at ngumiti ng may luha sa mga mata.

Mahal na mahal parin kita, Ryo Jequn Castaneda. Until we meet again, my love.

*Fin

Thank you for reading. Love lots!