Taeyong's POV
ဦးဂ်ယ္ေနျပန္ေကာင္းတာလည္း တစ္ပတ္ေလာက္႐ွိၿပီ။ ဆရာဝန္ေတြက သူ႔ကို ငါးရက္ေလာက္ေနရင္ ေဆးရံုဆင္းဖို႔ေျပာတာကို သူက ဆက္ေနခ်င္ေသးတယ္တဲ့။ တကယ္ပါပဲ ေဆးရံုက ဘာေကာင္းတာမ်ား႐ွိလို႔လဲ? က်ေနာ္ေမးေတာ့ က်ေနာ္ ဂ႐ုစိုက္တာခံခ်င္ေသးလို႔တဲ့။ ေနျပန္ေကာင္းတာမွ မၾကာေသးဘူး အဲ့လိုေတြေျပာလာၿပီ။ အျမင္ကတ္လိုက္တာ..
သူေဆးရံုဆင္းရမယ့္ရက္ဆိုေတာ့ က်ေနာ္ကလည္း တစ္ခုၿပီးတစ္ခုထုပ္ပိုးေပးၿပီး ေဆးရံုဆင္းဖို႔ျပင္ဆင္လိုက္တယ္။ ခဏေနေတာ့ က်ေနာ့္ေဘးကပ္လာၿပီး နားရြက္နားကို တီးတိုးၿပီးလာေျပာတယ္
"ခဏေနရင္ ကိုယ္နဲ႔လိုက္ခဲ့ေနာ္(whisper)"
နားထဲကို ယားက်ိက်ိျဖစ္သြားလို႔ တြန္႔သြားတဲ့ က်ေနာ့္ခႏၶာကိုယ္ကို သူကလက္နဲ႔ျပန္ထိန္းလိုက္တယ္။ၿပီးေတာ့ ခါးကိုကိုင္ၿပီး လက္နဲ႔လာထိုးေနတယ္။
ဘယ္ေနႏိုင္မလဲ က်ေနာ့္မွာ တီေကာင္ဆားပက္တဲ့အတိုင္းျဖစ္ေနေရာေပါ့"Jeong Jaehyunေရ..မင္း ေရာဂါက အခုမွစတာ ထင္တယ္"-Johnny
အေနာက္က Johnnyကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကိုျမင္ၿပီး တအံ့တၾသနဲ႔ ေျပာတယ္
"Ahem! Johnny ဘာလာလုပ္တာလဲ"
"အမယ္ေလး Jaehyun sshi! ခင္ဗ်ားကို ကားေမာင္းပို႔ရမွာေလ။ မင္းဒီပံုစံနဲ႔ ကားေမာင္းလို႔မွမျဖစ္ေသးတာ"-Johnny
ဦးဂ်ယ္က က်ေနာ့္ကို က်ီစယ္တဲ့ အၾကည့္နဲ႔ လွမ္းၾကည့္ၿပီး
"ျဖစ္ပါတယ္"
က်ေနာ္က ေၾကာက္ေၾကာက္လန္႔လန္႔နဲ႔ ေခါင္းရမ္းျပလိုက္ေတာ့ ဦးဂ်ယ္က ျပံဳးရင္းနဲ႔ Johnnyဘက္ကို ျပန္လွည့္သြားၿပီး
"ငါ တကယ္ရပါတယ္။ Taeyongကို ေခၚသြားစရာေနရာ႐ွိလို႔"
"မင္းကေတာ့ လုပ္ၿပီ! ငါ စိတ္ပူလို႔ပါ...ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ တစ္ခုခုဆို ဖုန္းဆက္လိုက္"-Johnny
"ဟုတ္ပါၿပီ အေဖရယ္"
ဘာလို႔မွန္းမသိ က်ေနာ္ကေတာ့ အရမ္းလန္႔ေနတယ္
Taeyong's POV END
***
Jaehyun's POV
![](https://img.wattpad.com/cover/165150076-288-k331089.jpg)
YOU ARE READING
Uncle Jae (Complete)
FanfictionZaw gyi first & Unicode below!! Enjoy guys Taeyong: ဦးဂ်ယ္လို႔... Jaehyun: ဒီကေလးေတာ့!!! ×× Taeyong: ဦးဂျယ်လို့... Jaehyun: ဒီကလေးတော့!!!