Następne godziny spędzam pod drzwiami sypialni, opierając głowę na kolanach i obejmując je ciasno rękoma. Siedzę w ciszy, w kompletnej, całkowitej ciszy, której nie przeszkadza nawet cierpienie.
Wychodzą z pokoju.
Najpierw ona, potem on.
Z chwila, gdy ona zamyka są sobą drzwi, on upada na kolna przede mną i zaczyna błagać o wybaczenie, nieustannie powtarzając, że to ja jestem jego serduszkiem.
CZYTASZ
dragon
PoetryOn to 38-letni facet, który żyję życiem przeciętnego człowieka, a jego dzień kończy się w barze z alkoholem w ręku. Ona to dziewczyna, która nieustannie wybiera miłość, trwając w przekonaniu, że to właśnie go powinna kochać. (Inspirowane twórczością...
