(*ยังไม่ได้แก้คำผิด)
“ก็เพราะว่าชั้นเป็นห่วงนายไง!!!”
“?!!!!”
แทฮยองถึงกับชะงักมองร่างสูงตรงหน้าด้วยความอึ้ง และดูเหมือนจองกุกเองก็ชะงักไปเล็กน้อยเหมือนกัน เขาถอนหายใจเพื่อสงบสติอารมณ์ลง ไม่คิดว่าเขาจะเป็นคนไร้เหตุผลขนาดนี้ แต่ทั้งหมดทั้งมวลมันเพราะความเป็นห่วงที่มีมากเกินไป เขามีควรมีสติมากกว่านี้ เผลอๆสิ่งที่เขาพูดไปแทฮยองอาจจะไม่เข้าใจก็ได้
“ไปรอชั้นที่รถ... แล้วต่อไปนี้อย่าไปไหนโดยที่ชั้นไม่อนุญาตอีก หรือถ้าไปก็ห้ามกลับเลยเวลาที่ชั้นกำหนด”
แทฮยองเม้มปากแน่นก่อนจะพยักหน้ารับแล้วหันตัวเดินออกไปจากห้อง ปล่อยให้ร่างสูงมองตามหลังด้วยท่าทางอ่อนล้า เขาคงห่วงอีกคนมากเกินไปจริงๆ แต่ในสถานการณ์ตอนนี้จะไม่ห่วงมันก็ไม่ได้อีก เพราะไม่รู้ว่าคนพวกนั้นมันจะเคลื่อนไหวเมื่อไหร่ เขาควรระวังตัวไว้แต่เนิ่นๆไม่ใช่หรอ จองกุกเดินไปหยิบเสื้อสูทที่เก้าอี้ ก่อนจะตามออกไป
ระหว่างทางที่อยู่บนรถแทฮยองก็เอาแต่นั่งเงียบมองออกไปข้างนอก เพราะไม่กล้าสู้หน้าอีกฝ่ายซึ่งหันมองเขาเป็นระยะ แทฮยองรู้ว่าตัวเองผิดแต่ในเมื่อเขาลืมดูนาฬิกาจนทำให้กลับช้าไปแค่นิดเดียวถึงกับทำให้อีกคนโมโหเขาขนาดนั้นเลยหรอ ยอมรับว่าเขาอึดอัดกับบรรยากาศบนรถตอนนี้ เพราะไม่มีใครเอ่ยอะไรออกมาซักคำ ทั้งโฮซอกและยุนกิที่อยู่ด้านหน้าเองก็ตาม เหมือนสองคนนั่นจะรู้ว่าไม่ควรเอ่ยอะไรขึ้นมาตอนนี้ด้วยล่ะมั้ง
เมื่อถึงเซฟเฮ้าท์แทฮยองก็เปิดประตูลงไปทันที เจ้าตัวรีบเดินเข้าไปในตึกโดยไม่รอร่างสูงแม้แต่นิดเดียว ปล่อยให้จองกุกมองตามหลังด้วยความรู้สึกหลากหลายก่อนจะเดินตามเข้าไป โฮซอกกับยุนกิมองหน้ากันราวกับใช้สายตาสื่อสารกันรู้เรื่องก่อนจะถอนหายใจออกมาพร้อมกัน มันยากนักที่จองกุกจะเป็นแบบนี้ ทั้งหมดนี้เพราะแทฮยองคนเดียว เด็กคนนั้นทุบกำแพงของร่างสูงที่สร้างไว้จนพีงทลายไม่เป็นท่า ต่อจากนี้แทฮยองนั่นแหละที่ต้องรับผิดชอบ
DU LIEST GERADE
Kookv - First & Last Love (END)
Fanfiction(มีต่อภาค2แล้วนะคะ) เขาผู้ไม่เคยรักใคร เพราะเจ็บช้ำจากอดีตที่โหดร้ายแต่กลับต้องมาเปลี่ยนความคิดใหม่ เมื่อเด็กคนนั้นค่อยๆแหวกกำแพงที่เขาปิดกั้นไว้เข้ามา ทำลายมันลงอย่างช้าๆ โดยที่เขาไม่ทันตั้งตัว คิมแทฮยอง...เขาคือเด็กคนนั้น
