(*ยังไม่ได้แก้คำผิด)
หลังจากเข้าไปอาบน้ำแต่งตัวในห้องนอนเสร็จ จองกุกก็เดินออกมาเจอแทฮยองนั่งก้มหน้ามองพื้นตรงโซฟาสีหน้าราวกับคนอะไรไม่ตก
“เป็นอะไร?”
แทฮยองเงยหน้ามองร่างสูงนิ่ง ก่อนจะถอนหายใจออกมาแล้วถามไปว่า
“คุณมีอะไรปิดบังผมอยู่หรือเปล่าครับ? ทำไมทั้งคุณทั้งคุณยุนกิต้องกันไม่ให้ผมกลับบ้านด้วย”
จองกุกนิ่งไปและมองแทฮยองอยู่แบบนั้น จนเจ้าตัวขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ ถูกที่เขามีไอคิวสูงใครๆก็ว่าเขาเป็นเด็กฉลาด แต่ก็ใช่ว่าเขาจะรู้และเข้าใจไปเสียทุกเรื่อง คนตรงหน้าเขากำลังมีเรื่องบางอย่างปิดบังไม่ให้เขารู้และเขามั่นใจว่ามันต้องเป็นเรื่องเกี่ยวกับตัวเขาแน่ๆ
“ยังไม่ถึงเวลาที่นายต้องรู้ ถ้าถึงเวลาชั้นจะบอกนายเอง”
“สรุปว่ามันมีจริงๆงั้นหรอ? ...มันเกี่ยวกับพ่อผมใช่มั้ย?”
แทฮยองลุกขึ้นมาหาร่างสูงที่ยืนอยู่ด้วยใบหน้าไม่สู้ดี พ่อของเขาต้องเป็นอะไรไปแน่ๆ แต่คนพวกนี้ไม่ยอมบอกเขา
“....”
“ใช่มั้ยครับ? ... เขา เขาเป็นอะไร? บอกผมได้มั้ย?”
“...พ่อนายไม่ได้เป็นอะไรหรอก ยังปลอดภัยดี แต่ตอนนี้นายไม่สมควรกลับไปอยู่กับเขา”
ประโยคนี้ทำให้แทฮยองส่ายหน้าไม่เข้าใจ เขาไม่รู้อะไรเลย มันเกิดอะไรขึ้น
“ทำไม...ผมไม่เข้าใจ คุณปิดบังอะไรผมอยู่กันแน่! มันเกิดอะไรขึ้น ฮึก.ผมบอกเถอะนะ ผมขอร้อง”
เขาเป็นห่วงพ่อ แม้อีกคนจะบอกว่าพ่อของเขายังปลอดภัยดี แต่ถ้าเขายังไม่รู้สาเหตุความสงสัยและกังวลใจก็ยังมีอยู่ดี จองกุกมองใบหน้าหวานเปื้อนไปด้วยน้ำตา เขาเคยเห็นเด็กคนนี้ร้องไห้หรือเปล่านะ
“เชื่อชั้นเถอะว่านายไม่อยากรู้”
“มันเลวร้ายขนาดนั้นเลยหรอครับ? ....เขาเป็นพ่อผมนะ! ผมต้องรู้สิ!! คุณจะปิดบังผมทำไม?!! ผมจะรับได้หรือไม่ได้คุณก็ต้องบอกผม!!!ฮึก.”
KAMU SEDANG MEMBACA
Kookv - First & Last Love (END)
Fiksi Penggemar(มีต่อภาค2แล้วนะคะ) เขาผู้ไม่เคยรักใคร เพราะเจ็บช้ำจากอดีตที่โหดร้ายแต่กลับต้องมาเปลี่ยนความคิดใหม่ เมื่อเด็กคนนั้นค่อยๆแหวกกำแพงที่เขาปิดกั้นไว้เข้ามา ทำลายมันลงอย่างช้าๆ โดยที่เขาไม่ทันตั้งตัว คิมแทฮยอง...เขาคือเด็กคนนั้น
