(*ยังไม่ได้แก้คำผิด)
ผ่านคืนนั้นไปแทฮยองก็ยังไม่กล้าสู้หน้าจองกุกแบบตรงๆสักที ก็เล่นจูบเขาในลิฟท์แบบนั้นไหนจะให้เขานอนเตียงเดียวกันอีก ทั้งๆที่ห้องเขาก็มีให้นอน แต่มันจะไม่เกินไปหรอกถ้าไม่รู้สึกขึ้นมาในตอนเช้าแล้วดันพบว่าตัวเองอยู่ในอ้อมกอดของอีกคน เล่นเอาเขาหน้าร้อนผ่าวไปตามๆกัน
วันนี้เป็นอีกวันที่แทฮยองต้องรีบเคลียร์งานให้เสร็จเพราะอีกสองวันก็จะถึงวันงานครบ35ปีของบริษัทแล้ว แต่จู่ๆท้องใส้ก็ดังขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เจ้าตัวขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางหยุดการกระทำทุกอย่างแล้วเอามือลูบท้อง เมื่อเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าตัวเองยังไม่มีอะไรตกถึงท้องตั้งแต่เที่ยงจนตอนนี้ปาเข้าไปหกโมงกว่าแล้ว
แทฮยองเบิกตากว้างเมื่อเห็นนาฬิกาตรงฝาผนัง นี่เขาทำงานเพลินจนลืมทานข้าวเลยงั้นหรอ แทฮยองมองกองเอกสารที่เพิ่งจะทำเสร็จไปเมื่อสักครู่นิ่ง ก่อนจะตัดสินใจลุกขึ้นยืนจัดเรียงเอกสารให้เข้าที แล้วเดินออกไปจากห้อง จุดมุ่งหมายคือชั้นบนสูงของบริษัท
ร่างโปร่งเดินเข้ามาก็พบว่าจองกุกกำลังทำงานอยู่ที่โต๊ะ ร่างสูงเงยหน้าขึ้นมองเขาพลางเลิกคิ้วเป็นเชิงถามว่ามีอะไร แทฮยองหลบสายตาก่อนจะยิ้มแหย่ๆแล้วพูดออกไปแบบเขินๆว่า
“คือ...ผมยังไม่ได้ทานข้าวเลยครับ”
“.....”
จองกุกยังคงมองเขานิ่งอยู่แบบนั้น ในขณะที่โฮซอกกลับเงยหน้าขึ้นจากโน๊ตบุ๊คบนโต๊ะอีกด้านมองแทฮยองสลับกับมองเจ้านายตัวเอง ก่อนที่จะหลุดยิ้มเอ็นดูแล้วก้มลงหน้าทำงานตนเองต่อ
“ทำไมถึงไม่กิน?”
“ก็ ผมลืมน่ะ พอดีทำงานเพลินไปหน่อย แฮะแต่ตอนนี้ผมทำเสร็จแล้วนะครับ”
ตาคมมองร่างโปร่งด้วยสายตาหลากหลายหากแต่ก็ยังคงความใบหน้าเรียบนิ่งอยู่ เขาวางปากกาลงก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วสาวเท้าเข้ามาหาคนเด็กกว่า แทฮยองช้อนตามองด้วยความสงสัย
ВЫ ЧИТАЕТЕ
Kookv - First & Last Love (END)
Фанфикшн(มีต่อภาค2แล้วนะคะ) เขาผู้ไม่เคยรักใคร เพราะเจ็บช้ำจากอดีตที่โหดร้ายแต่กลับต้องมาเปลี่ยนความคิดใหม่ เมื่อเด็กคนนั้นค่อยๆแหวกกำแพงที่เขาปิดกั้นไว้เข้ามา ทำลายมันลงอย่างช้าๆ โดยที่เขาไม่ทันตั้งตัว คิมแทฮยอง...เขาคือเด็กคนนั้น
