*ยังไม่ได้แก้คำผิด
"แล้วกูจะสงเคราะห์ให้..."
จบประโยคจองกุก มินฮยอกก็ไหวตัวโดยการปามีดสั้นมาทางร่างสูง แต่โชคดีที่เขาหลบทันแต่ฉับพลับนั้นก็ได้โอกาสมินฮยอกวิ่งหนี มันวิ่งไปอีกทางที่มีประตูเล็กๆเปิดง้างอยู่ จองกุกเห็นดังนั้นก็เดินเลี่ยงไปอีกทางอย่างไม่รีบร้อนนัก
ทำไมเขาต้องรีบ? ในเมื่อแจ็คสันไล่ตามหลังมันไปทางนั้นแล้ว ส่วนเขาก็แค่ไปดักเจอมันอีกทางก็พอ
เมื่อขึ้นมายังบนจุดสูงสุดของเรือ มินฮยอกกลับนึกขึ้นได้ว่าตนนั้นไร้ทางหนีแล้ว เพราะดันมาเจอเข้ากับจองกุกที่ยืนพิงผนังเหล็กรออยู่ก่อนแล้ว ข้างหลังก็เป็นตำรวจสากลนามว่าแจ็คสันและตำรวจอีกสองสามคน
"มอบตัวซะเถอะ ลีมินฮยอก! ยังไงวันนี้แกก็หนีไม่พ้น"
แจ็คสันกล่าวโดยที่ยังไม่ลดปืนในมือลง มินฮยอกหันไปสลับกับมองจองกุกที่ยังคงยืนอยู่ในท่าเดิม เพิ่มเติมตอนนี้ในมือหนากำลังควงปืนเล่นอยู่ราวกับไม่สนว่าเขาจะมีท่าทีเป็นอย่างไร
"ไอ้เพื่อนทรยศ!!"
"ใครกันแน่ที่ทรยศ? มึง หรือ กู?"
ร่างสูงตอบกลับอย่างทันควัน มินฮยอกทำตัวเองทั้งนั้น ไหนจะสถานะเพื่อนที่เขาเคยให้มันนั่นอีก ผ่านไปนานวันกลับเห็นเขาเป็นเพียงตัวประหลาด แล้วไหนจะสาเหตุการตายของพ่อแม่เขา นี่เขายังไม่รวมยอดเลยด้วยซ้ำ คิดเพียงแค่จะมาสั่งสอนที่มันหาญกล้าเอาชื่อบริษัทเขามาทำเรื่องต่ำทรามแบบนี้
"กูไม่แปลกใจเลย ว่าทำไมพ่อกูถึงสั่งฆ่าพ่อแม่มึง!!"
"....."
หึ อยู่ๆก็หลุดความออกมาเอง ในที่สุดก็จับได้สักทีหลังจากที่รอโอกาสมานานหลายปีเพราะไม่มีหลักฐานมัดตัว ร่างสูงพลันเงียบลง รังสีชวนน่าขนลุกพลันแพร่กระจายไปทั่วบริเวรจนแม้แต่แจ็คสันยังอดกลืนน้ำลายลงคอไม่ได้
YOU ARE READING
Kookv - First & Last Love (END)
Fanfiction(มีต่อภาค2แล้วนะคะ) เขาผู้ไม่เคยรักใคร เพราะเจ็บช้ำจากอดีตที่โหดร้ายแต่กลับต้องมาเปลี่ยนความคิดใหม่ เมื่อเด็กคนนั้นค่อยๆแหวกกำแพงที่เขาปิดกั้นไว้เข้ามา ทำลายมันลงอย่างช้าๆ โดยที่เขาไม่ทันตั้งตัว คิมแทฮยอง...เขาคือเด็กคนนั้น
