(*ยังไม่ได้แก้คำผิด)
วันนี้จองกุกมีประชุมแต่เช้า แทฮยองเลยต้องติดรถมาด้วย ระหว่างนั้นก็เข้าไปตรวจเอกสารในห้องพลางๆว่ายังมีงานอะไรที่เขายังค้างอยู่หรือเปล่า เมื่อตรวจพบว่ามีเขาก็หยิบมันขึ้นมาตรวจความเรียบร้อยแล้วเดินออกจากห้องเพื่อลงลิฟท์ไปชั้นล่าง แทฮยองเดินถือเอกสารออกมาจากลิฟท์สวนทางกับจินยองเข้าพอดี
เพราะไม่ได้สังเกตุมองว่าเป็นใคร แทฮยองเลยเดินผ่านไปเฉยๆ จินยองที่ปกติพนักงานในบริษัทมักจะก้มหัวให้ก็หยุดชะงักก่อนจะหันไปแล้วเอ่ยเรียกแทฮยองไว้
“เดี๋ยว!”
“...ครับ?”
แทฮยองหยุดเดินแล้วหันกลับมาหาก่อนจะเลิกคิ้วเป็นเชิง เขารู้ว่าคนตรงหน้าเป็นใครแต่อีกคนไม่ใช่เจ้านายเขา เขาคิดว่าไม่จำเป็นต้องเคารพเพราะยังไงจินยองก็แค่คนที่ขึ้นมาดูแลบริษัทสาขาย่อยแทนพ่อบุญธรรมของเขาเท่านั้น บทบาทในบริษัทใหญ่จึงไม่ได้ดูใหญ่โตอะไรขนาดนั้น
“นายใช่คิมแทฮยองใช่มั้ย?”
จินยองให้สายตามองอย่างประเมิน เห็นดังนั้นแทฮยองเลยพยักหน้าตอบไปตามมารยาท
“ใช่ครับ? มีอะไรรึเปล่าครับ?”
แทฮยองถามกลับนั่นทำให้จินยองคิ้วกระตุกเพราะรู้สึกเหมือนเด็กตรงหน้ากำลังเสียมารยาทกับเขา
“นายอายุแค่19ปี แต่สามารถเข้ามาทำงานที่นี่ได้ บอกหน่อยได้มั้ย ทำยังไงให้คุณจอนสนใจนาย?”
หลอกถาม แทฮยองหรี่ตาลงเล็กน้อยพลางมองคนตรงหน้าด้วยสายตาที่กำลังอ่านคน ซึ่งแน่นอนอีกคนไม่สามารถรู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ ถามมาแบบนี้ตั้งใจจะหลอกถามเขาชัดๆ
“ผมเคยทำงานที่ร้านกาแฟหน้าบริษัทน่ะครับ เผอิญว่าวันนั้นคุณจอนแวะเข้าไปพอดี เราเลยได้เจอกัน เขาก็เลยถามว่าอยากเข้ามาทำงานที่นี่มั้ย? คุณก็รู้นี่ครับ ว่าที่นี่มีแต่คนอยากเข้าทำงาน ซึ่งหนึ่งในนั้นก็คือผม โอกาสเข้ามาหาผมแบบนั้น จะไม่รับก็คงดูโง่ไปมั้งครับ:)”
ČTEŠ
Kookv - First & Last Love (END)
Fanfikce(มีต่อภาค2แล้วนะคะ) เขาผู้ไม่เคยรักใคร เพราะเจ็บช้ำจากอดีตที่โหดร้ายแต่กลับต้องมาเปลี่ยนความคิดใหม่ เมื่อเด็กคนนั้นค่อยๆแหวกกำแพงที่เขาปิดกั้นไว้เข้ามา ทำลายมันลงอย่างช้าๆ โดยที่เขาไม่ทันตั้งตัว คิมแทฮยอง...เขาคือเด็กคนนั้น
