(*ยังไม่ได้แก้คำผิด)
โดควอนกลับมาถึงที่โกดังด้วยอาการบาดเจ็บที่ข้อเท้าเล็กน้อย มันเดินขากระเพลกเข้ามาลูกน้องของมันที่เห็นต่างก็พากันมาช่วยพยุง
“ทำไมขึ้นกลับมาในสภาพนี้ครับ?”
ลูกน้องคนหนึ่งเอ่ยถาม พลางมองสภาพคนเป็นใหญ่ในกลุ่ม โดควอนจิ๊ปากด้วยท่าทางหงุดหงิดไม่น้อย
“มือสังหารมันน่ะดิ กะจะเอากูให้ตายเลย”
“ก็ผมบอกแล้วว่าอย่าไป”
ลูกน้องอีกคนพูดขึ้นพลางหยิบเหล้าขวดหนึ่งยื่นให้โดควอน มันรับมาเปิดแล้วดื่มด้วยความกระหาย
“กูก็แค่อยากเห็นหน้าลูกเลี้ยงอกตัญญูนั่นเท่านั้นเอง”
“ไม่ใช่ว่าคิดถึงหรอครับ?”
“มึงหุบปากเน่าๆของมึงไปซะ ถ้าไม่อยากตาย!!!”
โดควอนขึ้นอารมณ์ชี้หน้าด่าลูกน้องของตนที่เผลอพูดไม่เข้าหูเข้า จนอีกฝ่ายหน้าเสียเล็กน้อยก่อนจะเดินออกไปจากตรงนั้น
“ถ้าเป็นแต่ก่อนกูคงโอ๋มันอยู่หรอก แต่ตอนนี้แค้นของกูต้องมาก่อน”
โดควอนกำขวดเหล้าแน่นจนมือขึ้นเส้นเอ็น มันรอโอกาสล้างแค้นมา5ปี หากนานกว่านี้เกรงว่าจะไม่ได้ ด้วยเวลานั้นมันก็ยืดยาวมามากแล้ว
“แล้วนายไม่กลัวว่าจอนจองกุกมันจะฆ่าเอาหรอครับ?”
“กูบอกแล้วไง คราวนี้ไม่กูก็มัน .... ต้องตายกันไปข้าง”
“แต่เลือกเหยื่อถูกแน่แล้วหรอครับ นั่นคนรักของมันเลยนะ”
แววตาของโดควอนเกิดประกายวาวโรจน์ขึ้นมาวูบหนึ่ง ก่อนจะซดเหล้าในขวดต่อแล้วกล่าวว่า
“นี่แหละสำคัญที่สุด เพราะจะทำให้มันเจ็บปวดทุรนทุรายแล้วก็ตายทั้งเป็น หึ ต่อให้แทฮยองเป็นลูกในใส้กูก็จะใช้วิธีนี้แหละ”
ลูกน้องที่เหลือพลันหน้าซีด เกิดความรู้สึกไม่อยากทำงานนี้ต่อแล้ว แต่ในเมื่อรับเงินมาแล้วก็ถอนตัวออกไปไม่ได้ เหลือทางเดียวก็แค่สู้ จะรอดหรือจะตายก็เสี่ยงบุญเอาตอนนี้แหละ
YOU ARE READING
Kookv - First & Last Love (END)
Fanfiction(มีต่อภาค2แล้วนะคะ) เขาผู้ไม่เคยรักใคร เพราะเจ็บช้ำจากอดีตที่โหดร้ายแต่กลับต้องมาเปลี่ยนความคิดใหม่ เมื่อเด็กคนนั้นค่อยๆแหวกกำแพงที่เขาปิดกั้นไว้เข้ามา ทำลายมันลงอย่างช้าๆ โดยที่เขาไม่ทันตั้งตัว คิมแทฮยอง...เขาคือเด็กคนนั้น
