Chapter 15 DMWMBB

8.3K 260 42
                                        




Hello sa mga nagbabasa <3


Rouge's POV

Hindi mapakaling naglalakad akong pabalik balik habang humihikbi sa labas ng ER kung saan si Lucas. Hindi ko mapigilang manginig sa takot. We just got married, hindi pa nga kami nagspend ng time together as husband and wife tapos ganito agad ang nangyare? Am I a jinx or something? I feel like I'm unfortunate.

"Please god, let my husband be in safety. Don't let anything happen to him." I promise to love him and never leave him and do whatever he is going to ask basta safe lang sya. Napatigil ako sa paglalakad at dali daling pumunta sa harap ng Doctor.

"Doc? How is he?" I asked asnxiously. Umiling naman ito sabay tanggal ng mask sa mukha niya. Napatakip ako ng bibig ko as my knees slowly to weaken.

"God! No...No...Please it's not true! This is not true!" Naghy-hysterical na ako sa labas ng ER. Pansin kong nakakaagaw na ako ng pansin sa mga taong nakapaligid. Ngunit wala na akong pakialam.

"Miss?"

Hindi ko marinig ang mga tao sa paligid kundi ang bawat hikbi ko lamang. Please let this be a nightmare. Sana magising na ako na katabi si Lucas. Please, please wake me up from this mare.

"Ma'am? Kalma lang po tayo please." Dinig kong sabi nung doctor. Kalma? Sa tingin mo sa ganitong estado magiging calm down pa ba ako? Who would be anyways?

"Ma'am please. Nakaka-isturbo kayo sa ibang pasyente eh." Komento naman nung nurse. Wala akong pakialam, bakit kung sila ang nasa sitwasyon ko ano gagawin nila, magpaparty?

Biglang bumukas muli ang ER door at biglang....

"Rouge?" Eh?

Pinunasan ko muna ang aking mga mata dahil sa blurry ito, panay kasi ang patak ng mga luha ko eh. Ngunit napatigil ako ng makita ang taong nakatayo sa harap ng ER, nakawrap ng gauze ang ulo nito pati yung kanang paa niya. Uhm....

"Doc?" Naguluhang tanong ko.

"*sigh* I was about to tell you na he is ok, no major concern. He just scratched his forehead probably from the impact and got his Right ankle sprained. He will be ok and can be discharge now, just need a follow up with his primary care physician." I bit my lips....awkward betch. I really thought that was it. But....huhuhu he is fine!

Mangiyak ngiyak na tumakbo ako papunta sa asawa ko sabay mahigpit na niyakap siya.

"Bakla ka! Tinakot mo ako! huhuhu" Iyak ko. I heard him sighed and pushed me slowly away from him.

"Why are you crying? I can even hear you from inside." Nag-iwas ako ng tingin and shook my head saying I don't know.

"She really loves you. You're lucky." Muntik na akong masamid ng sariling laway sa sinabi nung doctor.

"Pourqoui? I mean why?" nalilitong tanong ni Lucas.

"Ah...Haha let's go we have to go home now. Ok ka naman pala eh so there's no use of staying here." Agad na higit ko dito papalayo. Mahirap na baka kung ano pa ang masabi nung doctor na yun.





Nagtaxi nalang kami pauwi, dumiretso na kami sa bahay niya. Ayaw ko din naman siyang dalhin sa condo ni Khel, eh dahil sa hindi naman akin yun and I think I don't have the rights to let anyone enter since it's not my property.

"where is your car anyways?" Tanong ko ng marealisa kung bakit kami nagtaxi. Nakapasok na kami ng bahay at inalalayan ko ito paakyat sa silid niya.

"I dunno probably it was towed since I left it in th middle of a busy road."

"Quelle? (what?) Are you insane?" Pinanliitan ako nito ng mga mata sabay hampas ng noo ko.

Drunken Mistake with my Beki Boss (COMPLETED)Mga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon