Drunken Mistake with my Beki Boss (COMPLETED)

Chapter 37 DMWMBB

Lucas' POV

Kanina pa ako palakad lakad sa labas ng bahay sa kakahintay kay Rouge. I am so worried of her. I'm upset of myself kasi di ko alam kung saan sya hahanapin. Sobrang nag aalala na ako dito kasi mukhang uulan pa ata. Nagsimula na kasing kumulog at kumidlat. Pano kung maulanan at mabasa nanaman yun at mahimatay sa daan katulad nung nangyari noon? God, wag naman sana.

Kanina tinawagan ko ulit si Mira kung napunta ang asawa ko sa kanya ang sabi wala naman daw ito doon. Napuntahan niya na din ang mga lugar na posibling mapuntahan ni Rouge ngunit hindi niya ito mahanap.

Sa di kalayuan may natanaw akong isang figure na pamilyar sa akin. Agad naman akong nabunutan ng tinik sa lalamunan ng makita ito.

After a while of waiting here outside, she's finally home. Matamlay na naglalakad ito papalapit. The compound's gate is not that far from here, at hindi din makakapasok ang mga taxi dito kaya kung magtataxi ka kailangan mong maglakad ng ilang minuto sa labasan at doon sumakay.

"Rouge. Where have you been?" Lumapit ako dito para salubungin sya ngunit natigilan ako ng makita ang lagay niya. She looks like a complete different person. Her face doesn't show any expressions, she became cold and like an empty vessel. Hahawakan ko sana ito ng nilampasan niya lang ako at halatang wala sa sarili habang naglalakad ito. Naiwang mag-isa naman ako dito. I'm scared....what I saw is not Rouge. She looks very empty. What I have done this time, must've affect her big time.

I followed her in as she went inside her room, she started to open her walk in closet at nagbalot ng ilan sa mga damit niya. Nataranta naman ako at pinigilan siya.

"W-What are you doing?" Hindi niya ako tiningnan at pilit na kinuha ang mga damit niya sa kamay ko tyaka niya pinasok sa hand carry niya.

"Rouge, stop it please." Hindi pa din ito nagsalita at nagpatuloy lang sa ginagawa hanggang sa natapos siya.

"Wait..No. You're not leaving." Hinarangan ko ito sa pinto at inagaw ang dala niyang bag.

"Lucas....." Parang may kung anong pumiga sa puso ko ng dumako ang malungkot nyang mga mata sa mga mata ko.

"I'm tired." Pagpatuloy niya which made me stop. Hinablot nya ang bag sabay tulak sa akin paalis sa daanan niya.

Kung saan handa na ako dun pa siya sumuko. I cut my tie with Daniel because I wanna be with her instead but she is tired of me. Great. Just great!

"So you're leaving me?" Napatigil ito sa paglalakad ngunit hindi niya ako hinarap o nagsalita at nagpatuloy muli.

Mabilis na hinabol ko ito at pinigilan ng malapit na kami sa hagdan.

"You made me wait outside for many hours. I was worried about you for what? For this?" Hindi ko napigilang masumbatan siya.

"I did not ask for you to wait." Malamig na pagkasabi niya.

"You did not but I was worried about you!"

"Why? Is it because you feared that I might run away again? That your father will beat you up again? Di ba yun lang naman ang rason kung bakit pa ako andito sa puder mo? It's because you are scared of your father at takot ka na hindi mo makuha ang mana mo." I don't know where did that come from. This entire time, I never thought of it even once. I was worried because I just am. I kept her because I want to. I showered her gifts because she deserved it. I touched her because she's like my ecstasy. But all these times, she got it all wrong.

"Merde!(fuck!)" I jeered.

"Why did you do that?" Kunot noong nabalik ang tingin ko sa kanya.

"Why did you gave them money?" Madiing napakagat ito sa labi para siguro pigilan ang mga luha niya. How did she find out about it?