Drunken Mistake with my Beki Boss (COMPLETED)

Chapter 16 DMWMBB

Happy 2K reads hahaha 'Ngina di ko talaga inaasahang may magbabasa nito. Thank you po sa lahat ng nagvotes and nagbabasa syempre <3

Rouge's POV

Nakahiga lang kaming pareho sa kama at tanging kumot lang ang nakatakip sa mga hubad naming katawan. My heart still beating very fast. As I can hear his breathing rapidly. Pareho kaming nakatingin lang sa ceiling. Mga ilang minuto na din kaming ganito. No one is talking nor moving. I'm too embarrassed and I bet he, too.

"U-Uhm...P-Please say something." I said as I did not dare to look at him. He sighed deeply

"Shit!" He murmured.

"Just go back to your room for now." I look at him, hindi pa din ito nakatingin sa akin. That's it?

"Lucas?!" Tawag ko dito at akmang hahawakan siya.

"Please Rouge, we'll talk tomorrow." I can feel a pinch in my chest. I don't know pero malamig ang pagkasabi niya and somehow it hurts me. Dahan dahan akong tumayo at kinuha ang saplot ko at sinuot ito.

"Goodnight, then" Sabi ko nalang hindi ito sumagot at nakatabon ang mga mata ng kanyang braso at hindi ako manlang tiningnan kaya umalis nalang ako sa silid niya.

I thought we will be ok after that but I was wrong. I don't know why his mood suddenly changed. Ginusto din naman niya diba? Pinilit ko ba siya?

Buong magdamag hindi ako nakatulog kaya kinabukasan maaga akong bumangon at nagluto ng almusal. Maybe sa pag gising niya ok na ulit kami. Nagluto ako ng breakfast at gumawa ng coffee niya. It's already 7 am ng bumangon ako. Walang pasok ngayon kaya this is my chance to make up with him kahit hindi ko alam kung ano ba ang kasalanan ko. I mean, I admit I kinda seduced him pero nag padala naman siya ah. Tss, ewan ko ba ano ang problema ng baklang yun baka na P-PMS?

Narinig kong may mga yabag na bumababa sa hagdan, agad ko itong sinalubong at kunot noong nakita si Lucas na nakabihis.

"San ka pupunta?" tanong ko dito.

"Office."

"Ha? Sabado ngayon ah."

"I manage a big company, walang weekends weekends sa akin." sagot naman niya, I pouted. Galit pa din ba sya?

"Well....I made a breakfast. Kain ka muna bago ka umalis."

"No thank you. I will be late. I still have business meeting.......And one more thing this time, we have to keep our distance. Don't go near me unless it's necessary." At walang ano-ano'y lumabas na ito at iniwan akong mag isa nanaman. Nanlumong bumalik ako sa mesa at mag isa nalang na kumain ng niluto ko.

Ay ano ba 'to bat ang blurry ng mga mata ko? Last time I checked my near vision was still fine. Baka kailangan ko nang mag switch sa bifocal na glasses and contacts. Napansin ko nalang ang tubig na tumutulo sa kinakain ko. Ah...haha luha ko lang pala. Tangina kala ko gagastos nanaman ako sa mata ko. LUHA lang pala hahaha.

Bakit ba ako umiiyak? Kasalanan ko naman ito. Pinili ko 'to eh. Psh. wag ka na ngang mag inarte dyan Rouge. walang magagawa ang pag iyak mo dyan! Inis na pinunasan ko ang mga luha ngunit pasaway ang mga ito at patuloy sa pag agos. Malakas na nag buntong hininga nalang ako at nag patuloy sa pagkain.

"Grabe, Bes. Yun na eh kinikilig na ako tapos biglang ganun? Eh bakit naman biglang nanlamig ang pakitungo nun sayo?" ANdito kami ngayon ni Mira sa Starbucks nagch-chismiss at syempre para na din mag report sa kanya about sa pangyayare sa buhay ko this past few days.

"Ewan ko nga din Bes eh. Basta pagkatapos namin gawin yun, bigla bigla nalang na nanlamig siya sa akin." Paliwanag ko dito.

"Hala bes, baka na disappoint sya sa performance mo? Baka hindi siya nasarapan?" Seryosong sabi niya, nanlaki naman ang mga mata ko at na realisa. Hala baka nga talaga? Pero syempre that was the first time I did that thing. Not the first, second time in fact yun nga lang wala akong may naalala sa mga pangyayare nung gabing yun.