Drunken Mistake with my Beki Boss (COMPLETED)

Chapter 44 DMWMBB

Rouge's POV

Kinabukasan pagising ko ay wala na si Lucas sa tabi ko. Hindi naman ako siguro nun iniwan dito at bumalik na ng Manila diba? Bumaba na ako para hanapin sya at naabutan lang si Ate Iya sa sala na gumagawa ng paper works nya at si Tita naman sa kusina na nagluluto.

"Insan gising ka na pala, mag almusal ka na dun." Bati niya.

"Sige po. Ah.....si Lucas po?" Tanong ko dito

"Huh? Wala ba sya sa taas? Di ko alam eh." Sagot nito. Asan na yun napunta? Nilibot ko ang tingin sa bahay at pumunta ng kusina para itanong nalang kay Tita Leah baka alam nito kung asan ang asawa ko.

"Hi tita."

"Hi, kamusta tulog mo? Was it much better?" Masayang bati niya. Ngumiti naman ako at tumango bilang sagot. It was better compare from this past two months. Being in his arms put me at ease.

"Buti naman, nga pala umalis muna si Lucas kasama yung mga pinsan mo si Uno at Dos." Kumunot naman ang noo ko. Ang talanding yun, makikipag landian pa talaga sa mga nakakabatang pinsan ko.

"Umorder lang sila ng fresh seafoods sa isa sa mga mangingisda. Babalik din mga yun maya maya." Sabi pa niya.

"Ah sige po. Puntahan ko nalang sila muna." Tyaka na ako lumabas ng bahay.

"Teka Layla, mag almusal ka muna." Pahabol pa nito.

"Maya na po. Sabay nalang kami nila Lucas."

Mga ilang minutong paglalakad sa tabing dagat at nakita ko ang asawang mukhang nag eenjoy sa pangunguha ng crabs sa lambat ng mangingisda. Hindi ko makita ang kambal sa paligid, tanging ang asawa ko lang at ang mangingisda na pamilyar sa akin ang mukha ngunit di ko kilala sa pangalan. May pinag uusapan ang mga ito ngunit di ko marinig.

"Lucas." Tawag ko dito dahil sa nakatalikod ito sa akin.

"Hey there. Good morning." He's holding a fresh and alive crab on his hand. Binati din ako nung mama.

"You left without waking me up. I thought you've gone off to Manila." Binigay niya muna yung crab sa mama at lumapit sa akin. He bends down to give me a peck on my lips.

"Like what I have said, I'm not leaving without you." He tucked my hair behind as he smiles brightly. He looks very happy as I am.

"When are you planning to go back?" Tanong ko

"It's up to you. I don't mind staying here for long with you and our baby."

"What about your business?" Mommy Jean told me that he has not been able to take care of his business because of me. Napapabayaan niya ito kaya si Daddy Luciano nalang ang namamahala for the mean time. Hindi ito agad nakasagot sa tanong ko.

"Honestly, I don't wanna leave Lucas. I wanna stay here with my real family. Kasi doon I have no one." Umiling sya at nilagay ang dalawang kamay sa mga braso ko.

"You have me and we are going to build a one big happy family. I promise you, I will give you all the happiness. No more cries, no more lies, no more pains, just you, me and our baby." He said with all the sincerity as he caress my bump.

"What? Babalik na kayo ng Manila?" Gulat na tanong ni Mia ng sinabi ko yun. I nodded slowly, it makes me sad leaving them too. But my life is there, I can't stay here for long.

"I'm sorry." Sabi ko.

"No. No, don't be sorry. Sa totoo nga I want you to go back kasi hindi ka naman magiging masaya dito kasi andun ang asawa mo at ang ama ng magiging anak mo. I don't want you to give birth na wala sya." Pilit na ngumiti naman si Tita Leah tyaka hinawakan ang dalawa kong kamay.