Dawno, dawno temu...~Igor Bugajczyk „ReTo" [CAŁA]

(6) Co ty tutaj robisz?

„Dla Ciebie zrobię wszystko wiesz o tym"

Tydzień później (czwartek)
-Hej-do mojego pokoju wchodzi Igor.

-Co ty tutaj robisz?-pytam.

-A odwiedziłem Cię-siada obok mnie i dziwnie się uśmiecha.

-Okeeej-przeciągam słowo-Dziwnie się uśmiechasz-przyznaje.

-No dobra-wystawia język-Jedziemy na weekandzik nad morze. Taka mała niespodzianka dla Ciebie-mówi i cmoka mój policzek.

-Mała?-robię zaskoczoną minę-Jeju, jesteś kochany-mocno go przytulam-Nie trzeba było Igor-mówię.

-Dla Ciebie zrobię wszystko wiesz o tym-szepcze do mojego ucha.

***
-Jutro jedziemy?-dopytuje i kładę się obok Igora, który leżał na moim łóżku.

-Tak, więc szkoło pa pa-śmieje się.

-Zabije Cię kiedyś za to opuszczanie lekcji-parskam śmiechem.

-Oj już cichutko-kładzie palec na moje usta.

***
Spakowałam do walizki wszystkie najpotrzebniejsze rzeczy. Igor już poszedł do domu.

-Pomóc Ci?-pyta mama wchodząc do mojego pokoju.

Jestem ogromnie zdziwiona, że chce mi pomóc.

-Nie pracujesz?-pytam.

Kobieta ciężko wzdycha i siada smutna na moim łóżku.

-Mamo-podchodzę do niej-Co się dzieje?

-Przepraszam za to wszystko...-z oczu kobiety wypływają łzy.

-Jeju-mocno ją przytulam-Mamo, powiedz co się dzieje, spokojnie-próbuje ją jakoś uspokoić.

-Byłam dzisiaj u lekarza-przeciera dłonią łzy.

-I?-pytam spanikowana.

-Kochanie-łapie moje ramię-Mam raka...-oznajmia.

Nie potrafię nic powiedzieć, to dla mnie szok! Totalny szok! Czuje tylko ciepłe łzy spływające po moim chłodnym policzku.

-Nie płacz kochanie-próbuje mnie uspokoić.

-Tak bardzo nie chce Cię stracić-mówię.

-Słońce będę walczyć-przełyka głośno ślinę.

-Będziemy-poprawiam-Będę teraz cały czas z tobą!-mówię.

-Pamiętaj, że ty też masz swoje życie-ocenia-Damy radę! Ale musisz skupić się też na sobie...

To chyba pierwsza nasza tak poważna rozmowa. Zawsze wymieniałyśmy kilka słów i to wszystko. Nie chce wracać do tego co było... Chce skupić się tylko i wyłącznie na zdrowiu mamy. Nie chce jej stracić.