SELIRFT

Sen Kimsin ya?!?!

Maç'ın ilerleyen dakikalarında Ayşe tezahüratlar yapıyor, Zehra Asaf için bağırıyordu. Altan iğrenç denebilrcek sesle bağırıyor, Ali'nin gösterdiği plana uymuyordu.

Asaf, Yavuz, Emre ve Özkan aynı takımdalardı.
Altan, Orhan, Baran ve Ali diğer takımdalardı. Ve bir kaç kişi daha...

Maç bitmiş, skorlar açıklanmıştı. 3:4 Asaf'ın takımı kazanmıştı.

Ali hızla ileri-geri yürüyor, bazen de dönerek Altan ve ekibe kızıyordu. 3 gol... Hepsini Ali atmıştı. Peki bu kadar takım ne içindi?!

Bizimkiler de saha'ya yaklaşıyorlardı. Anna hızlanarak öne geçti ve koşmaya başladı.

- La bu niye durduk yere hızlandı?
- Eee Emre var orda...

Lara ve Bella güldüler. Ellerinde cips ve içecekler vardı. Önce yürüyüşe çıktıkları her hallerinden belliydi.

Anna koşarak futbol saha'sına girdi. Ve Altanın yanından ayrılan sinirli Ayşe'yle karşılaştı.

- Oley be! Emregiller mi kazanmış- Anna kısık sesle kendi-kendine konuştu.

- Ne mırıldıyorsun sen ha? Gerçek şampiyonlar kazanmadı. Bu oyun da gereksiz yalan. Ezikler- Ayşe

Ve o an Anna'nın gözleri büyüdü. Ayşe gibi biri ona ezik mi dedi?

- Malsınız siz ya, şuna bak. Heey! Oyunun sonunda geldin. Biraz da geç gelseydin.- Ayşe
- Ne konuşun la sen?- Anna
- Üzgünüm. Gereksiz kişilerle konuşmuyorum.- Ayşe
- Biraz önce car-car konuşan başka yerindi galiba.- Anna
- Seviyyesiz! Çekil önümden. Sen ne kadar iğrençsin. Sen ve Asaf'ın takımı, Emre ve diğerleri. Altangil kazanmalıydı.- Ayşe

- Mal mısın sen? Alt tarafı oyun, ne abarttın aq.- Anna
- Cahil kız.- Ayşe

Anna "Cahil" kelimesinden nefret etmez. Tabii kendisine söylenirse, o konu başka....

- Sen ne dedin?- Anna
- Duyduğunu...- Ayşe
- Buraya gelsene sen.- Anna
- Çek git be. Gerizekalıdır nedir.- Ayşe
- Kızım ağzına.....- Anna kelimesini tamamlarken, Ayşe onu sertçe itti.

Bu KAVGA DEMEKTI!

Anna hemen ayaklandı ve Ayşe'nin üzerine atlayacakken, Emre bağırdı:

- Annaağğğğ....

Emre koşarak onlara yaklaştı ve Anna'yı Ayşe'den araladı.

- Oww, kimler gelmiş. Gel şuraya Anna. Ayşe için seviyeden inmeye değmez.
- Zaten inerse, yok olur. Şu kadar seviyen kalmış - Ayşe parmaklarıyla gösterdi.

- Neyseki bizde yine var. Sende hiç yok.-  dedi Anna. Ve Ayşe sinirle saha'dan çıkarken, kapıda Bella ve Lara'ya çarptı. Ama çıkarken ayağı taşa değdi. Ayşe yere kapaklandı.

- Sen bana çelme taktın.- Ayşe
- He, he eminim seni yere ben serdim.- Bella
- OK- Anna
- Görürsünüz.- Ayşe
- Göreceğimizi gördük. Yallah- Lara

***

Havadan sudan konuştular. O sırada Altangil artık gidiyordu.