ရိေပၚ အိပ္ရာကနိုးေတာ့ မနက္၆နာရီခြဲ....။
အိပ္ရာနိုးလို့ အသိဝင္တာနဲ႔ ရိေပၚရဲ့ ပထမဆုံးအေတြးဟာ ညက သူတင္းတင္းဖက္ထားခဲ့တဲ့ ရင္ခြင္ထဲက ကိုယ္ေႏြးေႏြးေလး ဘယ္ေရာက္သြားလဲဆိုတဲ့ေမးခြန္းပဲျဖစ္တယ္...။
ထရွာမလို့အိပ္ရာေပၚက ဆင္းလိုက္ေတာ့ ေစ့႐ုံေစ့ထားတဲ့ အခန္းတံခါးဆီကတဆင့္ ေကာ္ဖီနံ့သင္းသင္းကို ရတယ္...။
ျမတ္နိုးရာေလးက မနက္စာျပင္ေနၿပီျဖစ္မယ္...။
ဒီေတာ့မွ မသိမသာေလး သက္ျပင္းခ်မိတယ္...။
ေရျခားေျမျခားေနရာစိမ္းမို့ ထင္ပါတယ္။
သူ႔မ်က္စိေအာက္က ခဏေလးေပ်ာက္သြားရင္ကို အလိုလို စိတ္မခ်ေနေတာ့တာ...။
ေရခ်ိဴးအ၀တ္အစားလဲၿပီး ျပန္ထြက္လာေတာ့ အခန္းထဲက မေျပး႐ုံတမည္ထြက္သြားတဲ့ ကိုကို့ေက်ာျပင္ေလးကို အခန္းဝမွာလွမ္းျမင္လိုက္ရတယ္...။
သူေရခ်ိဳးေနတုန္းကိုကိုကအိပ္ရာလာသိမ္းပုံပဲ....။ ထူးဆန္းတာက အိပ္ရာေပၚကေစာင္မရွိေတာ့ဘူး။ သူေရမခ်ိဴးခင္ ကေတာင္ရွိေသးတယ္ေလ။
ခါတိုင္း သူ႔ကိုအ၀တ္၀တ္ဖို့ကူညီၿပီး ေခါင္းသုတ္ေပးတတ္တဲ့ကိုကိုက ဒီေန႔ေတာ့ အိပ္ရာပဲသိမ္းၿပီးျပန္ထြက္သြားတယ္။ ဘာေတြမ်ားေလာစရာရွိေနတယ္မသိ။ သူ႔ Luggage ကိုလည္း ဇစ္ေတာင္ေသခ်ာပိတ္မသြားဘူး။luggage ထဲက အ၀တ္အစားေတြက အျပင္ကို တစ္စြန္းတစ္စထြက္ေနတာေၾကာင့္ အကၤ်ီတစ္ထည္ထည္ကို ေလာေလာနဲ႔ဆြဲထုတ္ၿပီး အဖုံးေတာင္ ေသခ်ာပိတ္ခ်ိန္မရတဲ့ပုံပဲ။
ကိုကို့ Luggage ကို ဇစ္ပိတ္ေပးၿပီး ေရမခ်ိဳးခင္က ခၽြတ္ထားတဲ့ နာရီေလးကိုျပန္၀တ္ဖို့ ကုတင္ေဘးစားပြဲေပၚက လွမ္းယူလိုက္တယ္။ အခန္႔မသင့္ နာရီက ၾကမ္းေပၚက်သြားတယ္။ နာရီေကာက္ရင္း အစတစ္စက ကုတင္ေအာက္ကေန တစ္စြန္းတစ္စထြက္ေနတာကို သတိထားလိုက္မိတယ္။ ေစာင္နဲ႔တူသလိုပဲ...။
ကိုကိုတစ္ေယာက္ေစာင္မေခါက္ခ်င္လို့ ကုတင္ေအာက္ထိုးထားတာေတာ့မဟုတ္ပါဘူးေနာ္...။
ေစာင္ကို ဆြဲထုတ္ရင္းေတြးမိတဲ့ ရိေပၚရဲ့ရႊတ္ေနာက္ေနာက္အေတြးဟာ ေစာင္ေခါက္ဖို့ ျဖန္႔လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ တပိုင္းတစနဲ႔ရပ္တန္႔သြားတယ္။
KAMU SEDANG MEMBACA
𝓐𝓼𝓹𝓱𝓸𝓭𝓮𝓵
Fiksi Penggemarလူတစ္ေယာက္ဟာ တစ္ျခားတစ္ေယာက္ကိုဘယ္ေလာက္ထိခ်စ္ႏိုင္ပါသလဲ?? လူတစ်ယောက်ဟာ တစ်ခြားတစ်ယောက်ကိုဘယ်လောက်ထိချစ်နိုင်ပါသလဲ??
