ΠΛΕΟΝ ΕΙΜΑΙ ΔΙΚΗ ΣΟΥ

ΖΉΛΕΙΑ (κεφ. 20)

Σήμερα είναι η πρώτη μέρα στην δουλειά.... λέω να πω τον Μπιλ να με αφήσει να πάρω ένα από τα αυτοκίνητα του αν με αφήσει... καλύτερα να σηκωθώ τώρα αν θέλω να είμαι στην ώρα μου... σηκώνομαι και βλέπω πως ο Μπιλ λείπει μάλλον θα πήγε δουλειά... ας πάω καλύτερα να κάνω ένα μπανακι και να ετοιμαστώ.... κατευθύνομαι προς το μπάνιο ανοίγω τη βρύση να δω αν έχει ζεστό νερό, τελικά έχει βγάζω τα ρούχα μου και μπαίνω μέσα γρήγορα χαλαρώνω αμέσως... κάθομαι και απολαμβάνω το καυτό νερό να τρέχει πάνω μου...
Μόλις τελειώνω με το μπάνιο τυλιγω μια πετσέτα γύρω μου και μια στα μαλλιά μου, βγαίνω από το μπάνιο και πάω στο δωμάτιο στρωνω το κρεβάτι... πάω στην ντουλάπα-δωμάτιο και περνώ καθαρά εσώρουχα... διαλέγω τι ρούχα να βάλω... κατέληξα σε μια μαύρη δερμάτινη φούστα λίγο πιο πάνω από το γόνατο συνδυασμένο με ένα χακί πουκάμισο που τα μανίκια της φτάνουν μέχρι τον αγκώνα και το τελείωμα του πουκαμίσου  θα το βάλω μέσα από την φούστα ώστε να έχω έναν ωραίο συνδυασμό... βάζω στιλέτο μαύρο δερμάτινες γοβες μου και περνώ μια μαύρη μεγάλη τσάντα και βάζω ότι χρειάζομαι στεγνώνω το μαλλί μου και το ισιωνω βάζω μια απαλή σκιά σε γηεινους τόνους ένα καφέ απαλό κραγιόν σκουλαρίκια ένα ρολόι και κατεβαίνω κάτω και πάω στην κουζίνα να φάω και να πιω κάτι φτιάχνω ένα τοστ και βάζω λίγο χυμό βύσσινο και περνώ τηλέφωνο το μωλακι μου.... νομίζω ειμαι ερωτευμένη μαζί του με κάνει χαρούμενη πάρα πολύ... νιώθω πεταλούδες στο στομάχι χωρίς να τον θέλω με κάνει να νιωθω πράγματα που δεν ήξερα καν πως υπήρχαν βαθιά μέσα μου θέλω να ζήσω πολλές στιγμές μαζί του θέλω να ζήσω τα πάντα μαζί του θέλω να γερασω μαζί του να πεθαινω μαζί του ακόμα και όταν θα έχουμε πεθαίνει θέλω να είμαι μαζί του ακόμα όταν δεν υπάρχουμε... Ακόμα και τότε .... θέλω να κάνω παιδιά μαζί του να χαίρομαι με τις χαρές του να στεναχωριέμαι με τις λύπες του αλλά να είμαι πάντα εκεί για να τον κάνω να γελάει να μαλώνουμε για ανούσια πράγματα αλλά στο επόμενο λεπτό να γυρίζει και να με φιλάει και να μου λέει πως δεν τον νοιάζει... Να γκρινιάζουμε το βράδυ  για ποιανού σειρά είναι να πάει να δει το μωρό που κλαίει... Αυτό το παιδί που θα έχει δημιουργηθεί μέσα από τον καρπό του έρωτα μας... μέσα από τα συναισθήματα μας που έχουμε ενός για τον άλλον και κάνεις και τίποτα δεν μπορεί να τα καταστρέψει διότι είναι τόσο δυνατά που εμείς οι ίδιοι δεν μπορούμε να τα ελέγξουμε αλλά ποτέ να μην πληγώνουμε ο ένας στον άλλον... θέλω να τον φιλάω κάθε μέρα... Γιατί με έκανε να τον ερωτευτώ μέσα του χαρακτήρα και τον τροπο του και όλα αυτά που κάνει κάθε μέρα για μένα... θέλω να είμαι τα πάντα του και αυτός τα πάντα μου ....