POSITION 1: Alex Eilish - (Completed)

Chapter 26

Chapter 26

Ilang araw na syang nagkukulong sa kwarto nya after nyang makalabas ng hospital.

Days had passed after the last time she sees Alex. She missed him so much.

She's still hurt after that so many happened in her life.

She got accidents, almost get herself killed by someone who almost assassinated her cousin, and get herself hospitalized.

At hindi nya matanggap ang isang bagay at katotohanan na nalaman nya sa pagkatao ng mahal nya.

She loves Alex more than her father that comesback to their lives. Sa ngayon na nanatili sa bahay nila ang kanyang ama at ang anak nitong si Kurt sa unang pamilya.

Alam nyang gustong makasama at makita sya araw araw nito pero sya mismo ang lumalayo sa mga ito.

At kahit anong gawin nyang pagpapakalma sa sarili nya ay hindi pa rin nya magawang tanggapin ang mga nangyayari sa buhay nya.

"Anak,..gising na, kumain ka na sa baba," rinig nya katok ng nanay nya sa labas ng kwarto nya na nagpabalik sa kanya sa realidad.

Hindi nya ito tinugon, alam naman na kase nya kung anong gustong mangyari ng nanay nya. Gusto nitong paglapitin silang mag-ama na ayaw naman na nyang mangyari.

Mas gugustuhin na lang nyang hindi na lang ito bumalik sa buhay nila at nagpakilala sa kanya. Maayos pa ang sitwasyon nung wala pa ito dito, maayos pa sila ni Alex.

Napatingin sya sa doorknob ng pintuan ng kwarto nya ng gumalaw ito at pilit na binubuksan. She sighed as she heard a footsteps walking away through her door. A lot of times they're trying to open her door just to see and talk to her but failed.

Kaya ibinalik na lang nya ang atensyon sa loptop nya, she opens her Facebook account and then search for Alex name in search box.

Pero maraming mga poser account ang lumabas at alam nyang wala niisa doon ang account ng binata.

Napatingin sya ulit sa pintuan nya ng pilit na naman itong buksan and this time nabuksan na nila dahil sa duplicate na susi ng kwarto nya.

Nagkatitigan silang mag ina at bakas sa mukha nito ang pag-aalala sa kanya.

"What do you want?" she coldly said to her mom.

"Nag-aalala na ako sayo anak, bakit ba ayaw mong lumabas ng kwarto mo?" tanong nito at mabilis na tumabi sa kama nya at naupo.

"I'm still mad on what you and him do to me." she said.

"Ano bang nagawa namin---"

"Mah! until now you didn't even notice it?! Mah, galit ako dahil sa pagsisinungaling nyo saken?! And you expected me to be okay with that?!" galit nyang tugon dito. Hindi na nya kaya pa ang pagmamaang-maangan ng nanay nya na hindi nito alam na nasasaktan pa rin sya hanggang ngayon.

Natahimik ang nanay nya at hindi ito umimik sa mga sinabi nya," Masakit sa part ko mah, na may ibang pamilya ang tatay ko... Masakit sa part ko na tanggapin na pangalawa lang tayo na pamilya nya...At yun ang hindi ko matanggap mah,.." dadag pa nya at hindi na nya napansin pa na tumulo na ang luha nya at nagsimula na naman syang umiyak.

"Sssshh,..Sorry anak,. I'm so sorry," mabilis sya nitong niyakap na ikinaiyak pa nya lalo.

"I didn't know na ikaw pala ang mas nasasaktan,..I didn't know that you're suffering too,." naiiyak na sabi ng nanay nya sa kanya.

Patuloy lang sya sa pag iyak. Parang walang katapusan ang supply nya ng tubig sa mata nya. Para itong napabayaang gripo dahil sa patuloy na pagdaloy ng luha sa kanyang mga mata. Ganun kasakit ang dinaranas nya ngayon.