CHAPTER 11

296 14 0
                                        


FELIX POV...

NAGISING ako nang makarinig ako ng munting hilik sa may tabi ko, at nakita ko na lang si Za, napangiti ako sa katotohanang hindi iyon panaginip, at sa katunayang nangyare saaming dalawa kanina ay hindi lahat panaginip. Tinakpan ko ang dibdib nito dahil medyu nakikita iyon dahil nakababa ang kumot.

'Napagod ko ata ang baby ko' anang isip ko. Napangiti ako at napatingin sa orasan, it's almost 6 of the evening. Hinalikan ko muna ito at tinitigan ng kaunti tsaka ako bumangon at naghanda nang makakain. Wala na atang mas sasaya pa sa nararamdaman ko, isa g buwan ko siyang hinahanap-hanap. Halos ginawa ko na ang lahat, pero p*ta lang si Shawn. Ang galing niyang magtago. Wala ring nakakaalam kung saan sila nagpunta o sabihin na lang nating ayaw nilang sabihin saakin. I feel weird, but Vivian only said to me is Shawn has  a disorder.

ZARMAINE POV...

" HEY!" Nagmulat ako nang mata dahil sa narinig kong boses and agad na napangiti nang makita ang pumukaw saaking pagkakatulog. Niyakap ko ito dahilan para mapahiga ito at mapaunan sa dibdib ko. Narinig ko ang pagtawa nito at natuwa ako ng yakapin ako nito lalo at ibaon ang kanyang mukha sa dibdib ki na natatakpan ng makapal na kumot.

" I thought it was a dream." Mahinang ani ko, at nagsi-unahan nang bumagsak ang aking mga luha. It's almost a month when I left with Shawn. And left Felix here. It's so hard in myside because I want to be with Felix the whole time, the whole day, and that moment, I prove how much I love him, how much I need him.

While Shawn., I just wake up in the morning with a letter in my side. The last time he left me a letter makes me broke into pieces, makes me insane with his missing company. But that time, it's different, it's very different, I felt happiness, I felt so much joy. I feel free. And I thank him, because he made his promise to me.

' I am wishing for your own happiness Shawn, I really want you back before, I really do. But it's happen that there's someone prove his love to me for a long time, because of my anger and bitterness, I can't see and feel him'

" Bumangon kana wife. Baka di kana makakain ng hapunan at yung akin na lang ipaka----ARAY! Bat mo naman ako kinagat!" Agad na humiwalay saakin si Felix at nakasimangot na hinaplos ang kinagat ko. Ambastos eh!

" Akin na! Gagamutin ko!" Nakangiti kong hinatak ang braso nito at hinalikan ang balikat nito na kinagat ko lang naman. Haha bakat nga eh, kawawa naman.

" Asan na si Shawn?" Biglang tanong nito saakin. Ngumiti lang ako at hinaplos ang mukha nito. " Saan kayo nagtago?" Tanong na naman nito, hinawakan ko ang ilong nito at mapungay na tinitigan ang mga labi nitong napakasarap. " Anung ginawa niyu ha! Anu Za nakikinig ka ba?" Galit na ani nito. Tumawa naman ako at nahiga ulit, yinakap ko pa ang kumot ko at nginitian lang ito. Nanatili ang inis sa mukha nito at pagkairita.

" Nakikinig ka ba ha? Anung akala mo biro ang lahat ng yun? Hindi Za kaya wag kang tatawa kapag tinatanong kita, iniisip ko lang na yinayakap ka niya, hinahawakan, pinagsisilbihan ay gusto ko ng patayin ang lalaking yun. Gusto ko na siyang patayin." His jaw clenched and I saw the anger on his face, nanlambot ako dahan-dahang umupo, ang sakit ng gitna ko! Shit! Ang laki naman kasi nun! Hah naku!

" I just do his favor. Can you get my bag?" Tinignan ako nito ng masama dahil sa pag-uutos ko. Akala ko hindi ito susunod but I saw him slowly walking on the couch and get my shoulder bag. Iniabot niya iyon saakin na masama ang loob, natawa naman ako at napailing.

" Here! Read it." Wala itong imik at kinuha na lang ang papel at binasa iyon. Tinitigan ko lamang ito at paiba-iba ang emosyon niya habang binabasa yun. Sa huli ay nakita kong kumalma na ito at nilapitan ako.

" Sana nga ay hindi na siya bumalik pa." Saad nito at naupo sa kama at tinitigan ako. " Natakot ako Za, sobra. Na baka hindi kana bumalik, na baka iwan mo na ako ng tuluyan." Kinuha nito ang aking mga kamay at tinitigan ang mga iyon. " Hanggang ngayun ay inisip ko paring panaginip lang na nandito ka na ulit kasama ko." Hinawakan ko ang mukha nito at agad iyong hinalikan. Naramdaman ko namang nawalan ng takip ang dibdib ki kaya naman ay bumitaw ako sa halik at inayos yun para sana takpan ng hindi ako pahintulutan ni Felix. Nang maghiwalay ang mga labi naming dalawa ay tsaka na niya itinaas ang kumot ko. Nakakabighaning sa gitna ng nangyare saaming dalawa, hindi parin maalis ang respeto at paggalang niya saakin.

" I'm not saying this as a promise, but I will do everything to always back to you. Because I always want to get back to you..." Ngumiti ito tumayo na sa kama.

" Kain na nga tayu, hindi pa ako kumakain eh, kumain kana ba ng tanghalian?" Natigil ako at napakamot sa sintido. Hindi pa pala ako kumakain? Busog na busog ata ako kanina hahaha! "Hindi bat sabi kong wag kang magpapalipas ng gutom?"

" Sorry hehe."

" Psh hala! Wear this, and let's eat dinner."  Tinignan ko ito at nang igagalaw ko na ang paa ko ay di ko na mapigilan ang mapahiyaw sa sakit. Agad na nagtungo saakin si Felix at alalang-alala akong tinignan.

" What happened to you?"

" Masakit."

" Ang alin?"

" Yung anu ko. Ikaw kasi eh! Ang laki kasi! Nagugutom na ako! Paano ako nito makakalakad huh?!" Nang magsink-in sa utak nito ang sinasabi ko ay humagalpak ito sa kakatawa.

" A-An---wahahahaha! Sh-bwahahahahahaaha!"

" Mamatay ka sana kakatawa!" Reklamo ko at pipilitin sanang tumayo ng agad itong kumilos para pigilan ako. Tinignan ko ito at umiling ito saakin, sinasabing wag akong kumilos kung hindi may gagawin siyang masama. Wala naman akong magawa kundi ang tumitig lang sakanya ng alisin niya ang kumot ko at binihisan ako, may mga undies naman ako dito sa condo niya gawa ng minsanang pagtulog ko dito kapag lasing ako, pero hindi ako nagpasuot ng undies kundi malaking t-shirt lang niya na umabot sa tuhod ko ang haba. Ang laki, pumayat ata ako masyado, haha. Nang maisuot niya na iyon ay binuhat niya ako sa couch at pinaupo doon, papalitan lang daw niya ang cover ng kama na may mantsa pa ng dugo, nahihiya man ay natutuwa naman ako sa nakikita ko, lalo na sa masayang mukha ni Felix.

" Lix I'm really hungry..." Saad ki at nagpout ako, hindi pa ito tapos sa pagcover ng kama pero heto ako at nagpapa-baby na naman sakanya. Ngumiti lang ito at nagpaalam na kukuha ng makakain naming dalawa, pagkatapos ng ilang minuto ay bumalik na ito at may dala tray na may lamang mga pagkain at nilapag iyon sa table na nasa harap ng couch.

Pinakain niya muna ako bago siya kumain, natapos din kami agad, dinala niya ako sa cr para makapagtoothbrush ako at hinintay hanggang sa matapos ako. Sumunod siya at ng matapos ay sabay kaming bumalik sa couch, nilapag niya ako ulit doon at bumalik sa pagcocover ng kama, napaka-pulido ng pagkakaayus nito na siyang ikina-iling ko, Lix is always be neat and clean, kaya sobra akong namangha sa dumi at kalat sa buong bahay niya kanina. I know it's my fault, that's why I clean his condo.

Pagkatapos nito ay dinala naman nito ang pinagkainan namin sa kusina at alam kong hinugasan niya pa iyon. Pinilit kong maglakad at sobrang sakit talaga, paika-ika akong naglakad hanggang sa makarating sa kama at naupo doon.

" Shit! Bat ka bumangon? Paano kung natumba ka? Paano ku g may nangyareng masama sayu? Sabi ng wag kang gaga---

" Hep hep! Okay lang ako. Halika kana dito! Tulog na tayu!" Pout. Huminga ito ng malalim at ni-lock ang mga pinto at sinara ang ilaw at tumabi saakin. Agad ko itong yinakap.

" Kanina ka pa yakap ng yakap sakin ah? Miss mo ko nuh?"

" Oo, bawat segundo iniisip kita. Kaya miss na miss kita."

" I miss you more."

Ngumiti na lamang ako at mahimibing na natulog kasama siya.

To be continued...

I Will Always Back To YouMga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon