×Να έρθεις από δω? Με απορρίπτεις εδώ και 1 βδομάδα βρε μωρό μου
× Σου είπα να μην με αποκαλείς έτσι, και όχι δεν θα έρθω από εκεί πόσες φορές θα στο πω!
× Να έρθω εγω ;
× Όχι να μην έρθεις Lydia , κατάλαβε το τέλος
× Έλα βρε μωρό μου
× Καλά να περνάς Lydia !
Της λέω και της το κλείνω και αφήνω το κινητό μου στο τραπέζι
Η Emma με κοιτάει μπορώ να πω έκπληκτη ...
" Κάποτε έπρεπε να το τελειώσω "
Της λέω και με κοιτάει
" Δεν το περίμενα, αν και δεν είναι δικιά μου δουλειά χαίρομαι που ξεκόψει από αυτή "
Λέει και κοιτάει πάλι την τηλεόραση
Σηκώνω το ένα φρύδι μου
" Βλέπω ότι έχουμε να μικρό μίσος για την Lydia ή η ιδέα μου ; "
" Μπορεί Ναι μπορεί Όχι "
" Και γιατί έτσι; "
" Γιατί είναι μια ψωνισμενη Άννα με πολύ αυτοπεποίθηση ότι την θέλουν όλα τα αγόρια "
" Την θέλουν "
Απαντάω και με κοιτάει με σοβαρό βλέμμα
" Για πήδημα "
Συμπληρώνω
" Αυτό ξανά πες το "
" Όπως την ήθελες και εσύ "
Μου λέει και σηκώνετε από τον καναπέ και προχωράει στο δωμάτιο της
Σηκώνομαι και την κοιτάω
" Μου φαίνεται η σε πείραξε αυτό τώρα? "
" Μπα "
Λέει καθώς μπαίνει στο δωμάτιο
Την ακολουθώ και στηρίζομαι στην πόρτα
" Στο έχω ξανά πει πως εισαι κακιά ψεύτρα;"
" Μου το έχεις πει αλλά δεν είμαι, και επίσης δεν λέω και ψέμματα, δεν έχω λόγο να με πείραξει "
" Καλά τότε δεν θα σε πειράξει να της πω να έρθει εδώ "
Τότε το κουδούνι χτυπάει, με κοιτάει με σοβαρό βλέμμα
" Την φωνάξες έτσι δεν ειναι; "
Λέει και με κοιτάει με μισό μάτι
" ΟΧΙ ήσουν μπροστά κιόλας όταν της μίλαγα! "
Πάμε και οι δύο μας στο σαλόνι καθώς εγώ ανοίγω την πόρτα...
Την βλέπω μπροστά μου , εεε Όχι, τι δεν καταλαβαίνει Από όλα όσα της λέω...
" Τι θες εδώ ; νομίζω εξηγήθηκαμε στο τηλέφωνο "
Της φωνάζω και με κοιτάει
Κοιτάει μέσα και βλέπει την Emma
" Ώστε για αυτό δεν έρχεσαι Γιατί πηδας αυτήν Ε?"
Μόλις ανέφερε την Emma στο στόμα της μου ήρθε να της άστραψω μια αλλά κρατήθηκα...
" Μην την πιάνεις στο στόμα σου δεν πιάνεις μια μπροστά της! "
" Πώς μου μιλάς έτσι; και με παρατάς για αυτήν την φτηνή; "
" Τολμά να με ξανά πιάσεις στο στόμα σου θα σε κάνω ένα με το πάτωμα μωρή Πουτανα , φτηνή είσαι εσυ και μην πω και χειρότερα!"
Απαντάει η Emma και την κοιτάει, έτοιμη να της ορμηξη...
" Lucas πως την αφήνει να μου μιλάει έτσι;"
" Και πολύ λίγα λόγια είπε "
Απαντάω και με κοιτάει νευριασμένη
" Εμείς οι δύο θα τα πούμε άλλη μέρα "
Λέει στην Emma και πάει να φύγει
Η Emma την κοιτάει και πάει να την πιάσει αλλά την σταματάω κρατώντας την
" Έλα δω μωρή να σου πω πως θα τα πούμε!"
Απαντάει η Emma αρκετά νευριασμένη
" ΕΛΑ ΠΕΣ ΜΟΥ"
Προκαλεί η Lydia , Τώρα τα θέλει κωλος της ...
Είχε χάρη που δεν θέλω να την αφήσει στο πάτωμα Γιατί θα την μαζεύουμε μετά ...
" ΦΥΓΕ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΑΦΗΣΩ ΝΑ ΣΕ ΚΑΝΕΙ ΕΝΑ ΜΕ ΤΟ ΠΑΤΩΜΑ "
Της φωνάζω και με κοιτάει
" Θα μου τηλεφωνήσεις εε ; "
Απαντάει και η Emma γελάει και ξεφεύγει από τα χέρια μου και ορμάει πάνω της
" Θα σου τηλεφωνήση ο Χάρος να έρθει να σε πάρει μην ανησυχείς "
Την τράβαω , χωρίς να έχει προλάβει να της κάνει κάτι...
Στην τελική εκείνη φεύγει και εγώ σπρώχνω την Emma να μπει μέσα στο σπίτι...
Εκείνη με κοιτάει με θύμω
" Γιατί με κραταγες ; "
Γρυλιζει
" Γιατί μετά θα την έκλαιγε η μάνα της , δεν θα γλυτώνε από εσένα αγριόγατα "
Με κοιτάει και αλλάζει βλέμμα...
" Είχε χάρη που με κραταγες αλλιώς θα της έλεγα τότε, δεν θα τολμάγε να πει καν το αρχικό μου γραμμα στο όνομα μου ! "
" Ακούμε λίγο!"
Της λέω και πάω κοντά της προσπαθώ να την ηρεμήσω
" ΔΕΝ ΘΑ ΑΦΗΣΩ ΚΑΝΕΝΑ ΝΑ ΣΕ ΠΙΑΣΕΙ ΣΥΟ ΣΤΟΜΑ ΤΟΥ Η ΝΑ ΣΕ ΑΓΓΙΞΕΙ!"
Της λέω και με κοιτάει και αρχίζει να ηρεμεί σιγά σιγά...
Την βάζω στην αγκαλιά μου , η καρδιά της τρεμοπαιζει από τον θύμω της ...
" Τότε έπρεπε να με αφήσεις να την ξεσκίσω "
" Το ξερω έπρεπε αλλά δεν θα επιζουσε μετά από αυτό, να πούμε και εγώ φοβήθηκα για τον ίδιο μου τον εαυτό απ εσένα μην με δείρεις"
Της λέω και με κοιτάει σοβαρά και μετά γελάει και με χτυπάει στην κοιλια...
" Να βλέπεις γίνεσαι επιθετική "
" Φταίω να γίνω και εγώ τώρα; "
" ΓΙΝΕ "
Μου λέει τονίζοντας τα γράμματα
Την αρπάζω και πάω στο δωμάτιο της, την αφήνω στο κρεβάτι της και αρχίζω και την γαργαλαω
Αρχίζει να γελάει χωρίς να μπορεί να πάρει ανάσα!
" Lucas με αυτό που κάνεις εσύ δεν γινεσαι επιθετικός γίνεσαι ζαβολιαρης "
Λέει και συνεχίζει να γελάει...
" Μπαα, φτάνει που κερδίζω μ'αρέσει "
Της απαντάω
" Σταματά σε παρακαλώ "
Λέει αφού πλέον δεν μπορεί να πάρει ανάσα
" Και εγώ τι θα κερδίσω ;"
" Τίποτα απλώς σταματά "
Συνεχίζει να γελάει
" Τότε Όχι! "
Απαντάω και συνεχίζω να την γαργαλαω
BINABASA MO ANG
The player and the shy girl
Science FictionΗ ιστορία έχει να κάνει με το εξής πάμε και ένα παράδειγμα Μπαίνω μέσα στο σχολείο μόλις με βλέπει αρχίζει να μου μιλάει, τον προσπερνάω αγνοώντας τον, όμως ούτε σήμερα δεν ήταν η τυχερή μου μέρα.... Με σταματάει καθώς αρπάζει το χέρι μου με δύνα...
