Minsan dumadating talaga sa buhay yung tutuksuhin ka ng pagkakataon. Yung masaya ka na pero pakikitaan ka ng mga bagay na mapapadalawang isip at maguguluhan ka . Na maaari kang tudyuin ng tadhana if you want more than what you have.
Ano nga ba para sayo ang happiness? For me , it's a borrowed time. If life isn't perfect . Nobody's perfect. Things go wrong. Winter changes. Colors fade then happiness do. There's no great thing as life itself. Hiram lang silang lahat.
We always want to be wanted. To have attention. To be needed . To be happy. And sometimes eventhough we seldom say we are happier if the one we love's happy , Once we get hurt ,it's over. We always think na tayo yung higit na nasasaktan, tayo lang nagsasakripisyo at tayo lang yung nagmamahal. Mas madalas kapag nasasaktan na sarili lang natin yung iniisip natin.
We complain for those things na hindi natin maramdaman at makuha. Madaling gumawa ng desisyon, madaling sumuko, at hinahayaan ang bagay na dapat sana mas pagbigyan ng pansin.
Bakit nga ba hindi pwedeng maging masaya nalang? Bakit nga ba hindi pwedeng laging puro love nalang?
Kasi nga kung walang sakit, malalaman mo bang nagmamahal ka na?
Mas madali kasing bumuo ng salita at pangako kapag masaya ka. Mas masarap gumawa ng matatamis na bagay kapag masaya ka. Parang sa realidad, Magaling lang ang tao kapag may napapala.
At kapag nasasaktan ka na, kapag naagrabyado ka na. Ayawan na. Malilimutan mo na kung bakit ka at paano ka nga ba nagsimulang maging masaya.
Well, sometimes we really need how to accept things. If we ask for more nga naman at puro reklamo . It just means we are not yet contented.
Life is about all and shit. Nasa pagdadala nga daw yun.
Pagsubok lang ang lahat.
Have you passed the tests? those trials? or you are now stranded by your thoughts?
BINABASA MO ANG
COLLAGE (Random)
AcakListahan ng emosyon. Imahe ng mga ala-ala. Sulat ng mga sawi. Koleksyon ng mga istorya.
