Inabot kami ng matagal na oras doon pero hindi niya ako iniwan.He stayed,waiting for the rain to stop.
Kanina ko pa magalang na pinapaalis rito ngunit hindi niya sinunod.Tanging nakatayo tapos parang naghihintay din ito ng tricycle na masasakyan.
Basang-basa ang kanyang suot na hindi man lang inalintana iyon.Ni hindi niya magawang manginig sa lamig kahit na manipis lang ang kanyang suot.
"Pwede ka namang umalis na.Huwag mo na akong hintayin,"pang-ilang kumbinsi ko na yata iyon sa kanya.
Napalingon ito at naroon ang hindi pagpayag sa kanyang mukha.
"I can wait here until you find something to ride back home.Maggagabi na tapos babae ka pa."
"Pinadala ka ba ni Mama para sunduin ako?Wala kaming pambayad,"paglilinaw ko sa kanya.
"I was the one who volunteered to fetch you.I don't need payment for this."
"Edi...pwede ka nang umuwi.Kaya ko naman mag-isang sumakay."
"Paano kung walang magpapasakay sa'yo?"
"Lalakarin ko na lang papuntang Galleria."
He laughed by hearing that.Napapailing pa ito na mukhang may nakakatawa ba doon sa sinabi ko.
Nagkibit balikat ako at hindi siya pinansin.Mas naging malakas lalo ang ulan at sinabayan pa ng malakas na hangin.
"You can't walk that far.Maputik tapos naka-uniform ka pa,"sabi nito.
"K-kaya ko naman maglaba."
"Then,you can wash my clothes too if you're at my house,"dati ay hanggang linis lang ako pero iyong labhan ang kanyang damit?Hindi ko pa nagagawa.
Si Mama lang kasi ang gumagawa niyon tapos ngayon ay sasabihin niyang ako na?
"P-pwede naman po."
Sandaling katahimikan ang bumalot sa amin.Tumatama ang iilang butil ng tubig sa aming gawi kung kaya't nababasa na rin ako.
Nakatayo lang kaming dalawa habang naghihintay kung kailan ba matatapos ang ulan.
This is another moment for me.Kung mayroon lang sana akong cellphone ngayon,talagang kukunan ko ito ng litrato bilang isang souvenir.
Sa isang tindahan,habang umuulan,mayroong dalawang taong nakatayo ngunit may magkaibang nararamdaman.Gusto ng babae si lalaki habang si lalaki ay hindi ganoon ang turing.
And then,I can make a tragic story for that where they didn't ended up being together.Irerelate ko sa buhay ko,baka sakaling maging patok sa mga mambabasa.
"Can you tell me about yourself?Just to get you know more.Minsan ka kasing nakukwento ng Mama mo sa akin."
"Anong ikukwento?"
"Like about yourself."
Napahinga ako ng malalim.Saglit kong pinunasan ang mukha gamit ang panyong dala saka inayos ang buhok.
This is not to impress him but to arrange myself.
"I like writing stories and uh,studying also."
"That's it?You won't tell me your full name?"he asked nonchalantly.
"Elaura Zaeia.Pero tawag sa akin ng mga tao ay Zai.Lumaki akong ganyan na ang tawag sa akin kaya tinanggap ko na."
BINABASA MO ANG
The Night When He Changed (Valdemora Series #4)
Fiksi UmumElaura Zaeia Corpuz, the girl who liked Felix Cedrick Valdemora, one of the owner of a sugarcane plantation in Galleria de Asuncion for years. She works for him and values the loyalty when it comes to work. To have such a greater relationship with h...
