~Dla Wiktorii~
Spotykasz na swojej drodze
człowieka.
Zwyczajnego, radosnego, przyjacielskiego.
I poznajesz Go.
Wasze rozmowy nie mają końca,
a Ty czujesz, że ciągle Ci mało.
Ciągle Ci mało uśmiechu przyjaciela.
Ciągle Ci mało Jego szczęścia.
Ciągle Ci mało wspólnych chwil.
Czujesz każdy Jego uśmiech na swojej twarzy.
Nagle okazuje się, że jesteście podobni.
Z pozoru są to zwykłe rzeczy.
Lecz chwilę potem ujawnia się prawda.
Wasze drogi musiały się połączyć,
to było odgórnie zaplanowane.
Bo przecież nie może być dwóch identycznych dusz, w dwóch osobnych ciałach.
YOU ARE READING
NOSTALGICZNA P O E Z J A
ŞiirMoje autorskie wiersze, prozy. Okładka książki, z grafiki google: https://www.google.com/search?q=nostalgia&tbm=isch&ved=2ahUKEwj6ne6Jg7HnAhVSprQKHXJODroQ2-cCegQIABAA&oq=nostalgia&gs_l=img.3..0l10.335.3763..4098...7.0..0.492.1868.3-4j1......0....1...
