The Resurrection of Lilith

Chapter 11

Khara's POV

Nangmakaalis na sina Zierra, kaming dalawa nalang ni Mirhu ang naiwan sa bahay at kasalukuyan syang naghuhugas ng mga pinagkain namin kanina. Ako naman ay naghahanda ng mga gamit nakakailanganin ni Mio doon sa hospital, napagpasyahan kasi namin ni Mirhu na dalawin nalang din si Mio para masamahan na rin si Kaizen doon. Nag ayos na din ako at pinuntahan si Mirhu sa kusina. Nakita ko naman tapus na itong maghugas ng plato at kasalukuyang nagpapahinga at mukhang pagod na pagod na ito. Tinngnan ko ang mga platong hinugasan nya at napaka dami nito kaya ganon nalang ang pagpagod nya.

"Mirhu kaya mo pa ba? Kung hindi ay, ako nalang muna mag-isa ang dadalaw sa kanila." sambit ko sa kanya.

Agad naman syang tumayo at lumapit sakin sabay tapik sa balikat ko.

"Tara na, mas mabuti pang samahan na kita, baka kung ano pang mayari sayo daan." sambit nito sabay lagpas sakin.

Sa sinabi nya ay sumunod naman agad ako sa kanya. Di naman madalas na concern sakin si Mirhu, pero mukhang nadala na ito sa mga nangyari sa kanila. Kaya kahit pagod sya, gusto nya parin na masiguradong safe akong makaalis.

Nang makarating na kami sa ospital ay napansin kong napakabusy ng ospital. Ang mga nurse ay palipat-lipat ng kwarto. Maging ang mga doctor ay halos pinagpapawisan narin na salbahin ang mga pasyente at karamihin sa sinasalba nilang tao ay ang mga estudyante ng Justice Nest University.

Maya-maya ay biglang hinawakan ni Mirhu ang kamay ko, at patakbo ako sa pagkakahila nya sakin. Napasunod ako sa pagkakahila nya na nagdulot sakin ng pagkagulat. Tumatakbo lang kami sa whole way nang ospital na wala manlang akong kaalam-alam kung bakit kaylangan naming tumakbo ng mabilis. Maya-maya ay biglang lumingon sakin si Mirhu at bakas sa mukha nito ang labis na pag-aalala.

"Asan ang kwarto ni Mio?" mabilis na tanong nito.

"S-sa room 77." utal kong sagot dahil na rin sa pagkataranta."

Agad naming hinanap ang room 77, at nang mahanap namin yon ay agad kaming pumasok, pero pagkapasok namin roon at wala kaming na abutan na Mio at Kaizen. Sa labis na pag-aalala, agad kaming nag tanong sa isang nurse na nakasalubong namin, at sinabi nitong nasa examination room sila ngayon. Agad kaming tumungo don at pumasok. Pagkapasok namin ay ramdam na ramdan namin tensyon na bumalot sa loob ng examination room.

"Please don't give up Mio!" malakas na sigaw ni Kaizen habang ginagawa ang lahat sa naghihingalong buhay ng girlfriend nya.

Kaizen's POV

Dinala ko si Mio sa examination room para isagawa ang sexual assault examination. Hindi man sadyang ginahasa si Mio pero kaylangan ko parin isagawa ang ganitong examination sa kanya at para narin sa ikabubuti nya.

Kasalukuyang naka Lithotomy position ang katawan ngayon ni Mio, isang common na position sa mga nagbubuntis. Tiningnan ko ang Vigina ni Mio, at nilinisan ito. Nang malinis ko na ito ay isinagawa ko na ang pag-inspection sa Vagina nya. Isa-isa kong tiningnan ang bawat parti ng vagina nya, gaya ng vulva, hymen, clint, at perineum. Pagkukulikot ko rito ay wala naman ako nakitang mga pamumula or infections sa Vagina nya. Nang matapus na ako sa pag examine sa kanya ay ibinaba ko ang mga hita nito sa normal na position. Ibabalik ko na sana sya sa sarili nyang kwarto nang biglang tumunog ang heart rate monitor nya. Nangtiningnan ko ang monitor ay naka flatline heart rate ito.

"Need assistance!"sigaw ko agad naman lumapit ang mga nurse.

"Gently tilt the head back, and make a way for air breathing."utos ko sa isang nurse at agad naman nyang sinunod ito.

Itinapat ko naman ang dalawang kamay ko sa dibdib ni Mio at isinagawa ko naman ang CPR sa kanya. I pump her heart in every 2 seconds but and I repeatedly doing this, but no results for breathing. I try it harder but same results happened.

"Prepare the biphasic shock! Faster!" mabilus na utos ko sa isa namang nurse, na agad naman itong kumilos at inabot nito sakin ang pad ng biphasic shock.

"Clear!" sabi sabay pintot sa button ng pad. Sinagawa ko ito ng paulit-ulit pero di parin bumalik ang heart rate ni Mio.

"Please don't give up Mio!" malakas na sigaw ni ko habang ginagawa ang lahat sa naghihingalong buhay ng girlfriend ko.

"Please don't die! Clear!" sigaw ko habang patuloy na sina shock ng pad ang katawan nyan.

Pakiusap wag kang susuko Mio marami pa kong sasabihin sayo. Di pa ako nakapaghingi ng tawad sayo, pakiusap. Bulong ng isip ko habang umiiyak ako na pinipilit syang buhayin. Di ko kaykalangang sumuko, di ko kaylangan sukuan ang taong matagal ko nang minahal.

Lahat ay ginagawa ko na pero flatline heart rate parin ang lumalabas sa monitor. Nakailang shock narin ako sa dibdib nya pero di parin bumalik sa pagtibok ng puso nya. Kaya naman nagpawalang bahala nalang ako, at sinubukang gawin ang dilikadong paraan.

"I-increase the energy voltage of the biphasic shock." mahinahong sabi ko habang pinipilit na pakalmahin ang sarili.

"P-pero Doc masyadong delikado para sa pasyente ang gagawin natin." reklamo ng pinag utusan kong nurse.

"Just do it!" galit na sabi ko sa kanya at agad naman nya itong sinunod.

"This is the last chance... C-clear!" nauutal kong sigaw dahil sa pagkawala narin ng pag-asa.

[Beep. Beep. Beep. Beep.]

Napaupo ako sa sahig, nang marinig at makita ko ang muling pagbalik ng tibok ng puso ni Mio.

"Thanks God. Salamat at binuhay nyo po sya." bulong ko saking sarili, habang umiiyak.

Di ako makapaniwalang dininig parin ng Diyos ang sinisigaw ng aking puso sa kabila ng aking mga kasalanan. Ito pala ang sinasabi  nilang di maipaliwanag na pakiramdam pag nakaranas ka ng isang milagro. Panginoon salamat sa pangalawang pagkakataon na ibinigay mo kay Mio na ako dapat ang nasa kalagayan nya ngayon at hindi sya. Maya-maya ay may yumakap sakin na isang babae pero di ko na tiningnan pa sya kung sino sya dahil nalaman kong boses ito ni Khara nang magsalita sya.

"Nagawa mo kuya, I'm sorry sa mga nasabi ko sayo kanina. Patawarin mo ako."sambit nito habang umiiyak narin habang kayakap ako.

Niyakap ko sya nang mahigpit at inilabas lahat ng luha ko sa kabila nang lahat ng aking nararamdaman.

Ibinalik na namin si Mio sa kwarto nyo, at sinamahan ako nina Khara at Mirhu na bantayan si Mio.

"Nga pala Kaizen dadalawin namin bukas si Zierra sa Mansion nila." bungad sakin ni Mirhu.

"So ibig mong sabihin nagkausap na kayo?" tanong ko sa kanya na hindi makapaniwalang dadalawin nya sa Zierra sa sarili nyang bahay.

"Oo at wala syang maalala sa mga ginawa natin sa kanya pero nagkaayos na rin kami. Ikaw, wala ka bang balak na puntahan sya para humingi ng tawad?" sambit nito.

"Gusto ko sanang sumama sayo pero kaylangan kong bantayan si Mio." malungkot na sagot ko sabay hawak sa kamay ni Mio.

"Ako nalanh muna kuya ang magbabantay kay Mio. Magbibisita lang naman kayo dun bukas pwede naman kita tawagan kung may masamang mangyari." alok naman ni Khara.

"Tama sya, mas mabuti narin yon para makagrelax din naman ang isip mo at para makausap mo narin si Zierra." pagsasangayon naman ni Mirhu sa sinabi ni Khara.

"Sige sasama ako, pero pupunta lang ako don para kausapin si Zierra at babalik agad ako dito sa ospital." diretsong sagot ko naman sa kanila.

"Sige ikaw bahala." casual naman nyang sagot.