Beauty And Baby

BAB 15

Make out?

Ellaine

Kanina pa ako dito sa bahay ng mga Carsejan. I was having fun really but the thought of talking and laughing with the mother of my former fuck buddy makes me a little uncomfortable.

Totoo pala talaga ang sinasabi ng mga nakakarami that the world is so small na pwede mong makita ang mga taong ayaw mo nang makita ulit.

"We should bake some other time, Ellaine. Pangarap kong magka-anak ng babae tapos mag ba-bake kami. Ikaw na lang yayayain ko." ngumiti na lang ako. Bakit ba nangyayari ito sa akin?

"We should also go shopping!" I mentally face-palm.

"My, your making her uncomfortable." sumimangot si Tita sa anak niya. Ang cute lang nila tignan.

"Sige na nga iwan ko muna kayong dalawa." umalis na si Tita sa harapan namin. Pinagtaasan ko agad ng kilay si Drei.

"What?" I smirk at him in disbelief. Ang kapal ng mukha ah.

"If your assuming that I already forgot what you did to me at the mall. You're all wrong you jerk!" I hissed. As much as I wanted to slap his face hindi ko naman pwedeng gawin iyon.

He sighed and then look at me. Matalim pa rin ang tingin ko sa kanya.

"Look... I am sorry for doing that. Hindi na mauulit talaga." I look at him intently. He sounds sincere to me but still I have my doubts.

It is proven and tested that all men are just the same no more, no less.

"Whatever. I wanted to go home." tumango siya at sumabay na sa pagtayo sa akin.

"Ako na lang ang magsasabi kay Mommy na umuwi ka na." tumango ako. Sinabayan niya ako ng lakad palabas.

"Pasensya ka na kay mommy. She was just being excited everytime na makakakilala siya ng babaeng kasing edad ko o mas bata. My mother always wanted to have a daughter pero ako ang lumabas." he chuckled. Naglakad na kami papunta kung nasaan naka parking ang kotse ko.

"You know, there comes a time that she dress me like a girl when I was 3 years old dahil nainggit siya sa mga Tita ko dahil mga babae ang anak nila." natawa ako sa sinabi ni Drei. Grabe ang lala pala ng mommy niya.

But come to think of it. It is so nice to have a little version of yourself talking to you. Iyong malalaman mong nakikipagtalo ka sa kanya pero mas matalino pala anak mo kay sa sayo. Haha laptrip siguro iyon.

"It became a nightmare to me, really." tumawa ako sa kanya.

"Bakit naman?" sabi ko. Papunta pala kami sa garahe nila. Bakit pa sa garahe inilagay ang kotse ko? Nakakahiya iyon.

I am sure sasakyan ko lang ang dugyot doon. Carsejan's are rich and probably their cars are worth millions. Nahiya naman ang kotse ko sa mga kotse nila.

"You asking why? Simula kaya noon palagi na lang akong pinag-uusapan sa family gatherings namin. Kaya nga minsan ayaw kong pumunta doon kasi mapapahiya lang ako. Pero hindi naman ako makaligtas dahil nag-iisa na nga lang akong anak nila hindi pa ako pupunta." he then shrugged. Nauna na siyang maglakad sa akin ng konti. I was given a chance to look at him. Madaldal pala talaga siya? Ngayon ko lang nalaman.

So dumb. Malamang hindi naman kami magkasama palagi para malaman ko ang personal na mga bagay tungkol sa kanya.

"Mabuti ka pa lang anak kung ganoon." lumingon siya at tumawa. He shake his head.

"Hindi ah, I did some stupid things my mother didn't know. Wala naman sigurong perpektong anak." I nodded. Oo nga naman. We all make mistakes but that doesn't mean we are free to do it again.