Deep End | Supercorp x Clexa

Fifteen

Clarke silahını eline almış, yanında bir düzine kadar daha ajan, en önlerinde Alex, Alex'in üstünde de uçan Kara- Pardon, Supergirl vardı. İşaret ile kapıyı Supergirl'in kırmasıyla aştılar. Şu an gerçekten saçma derecede alakasız bir konumdalardı. Lena burayı seçmişti ve nedenini kimse anlamamıştı. Her konumun özgeçmişini inceledi ve burayı seçti. Ağzından tek kelime almak mümkün olmuştu. Satranç. Burası eski bir depoydu ve adında satranç kelimesinin geçtiğini duyduğu gibi Lena buraya gitmelerinde ısrar etmişti.

Supergirl'in kapıyı kırmasıyla içeri dalan ekip yerde yatan bir insanla karşılaşınca afalladı. "Tuzak olmalı." Alex hızlıca kulaklıklara rapor geçti.

"Yardıma ihtiyacı var gibi duruyor." Kara biraz yaklaştı.

"Uzak dur. Onun için muhtemelen çok geç." Lena'nın sesi kulaklıktan gelmişti. Kara süper duyu ve görüşüyle bu bilgiyi teyit etmiş oldu.

"Ölmüş.."

Clarke ise yüzü görmeye çalışıyordu. Ön saflara yaklaştı. Alex'in yanına geldi. "O değil. Merak etme." Alex hızlıca cevap verdi. Herkesi etrafı incelemeye yolladıktan sonra Alex yavaşça bedene yaklaştı. Kıpırdatmasıyla birlikte beden resmen canlandı ve Alex'in bileğini tuttu. Clarke bıçağını çıkarıp kola sağlam bir kesik açtı ve Alex'i kendine çekti. Ceset tekrar yere yığıldı ve Alex Clarke'a döndü. "Teşekkür ederim." Clarke tebessümüyle kafa salladı. Supergirl ikisine gülümserken ileriden gelen ses ile herkes oraya odaklandı. Clarke bıçağını çekip duvara yaslandı. Alex silahına davranmış, diğer duvara sırtını yasladı. Kara eliyle işaret etti. "Biri geliyor." Tabii bunu eliyle göstermişti. Ajanlar da sıralanırken herkes derin bir nefes aldı. Lena'nın kusursuz sesi kulaklıklara gelmişti.

"Şimdi."

Herkes içeri girdiğinde kimse yoktu. Alex Kara'ya baktı. "Dağılalım."

"Bekleyin, bu bir tuzak!" Clarke kameraları görünce bağırdı. Herkes sırtlarını birbirine dayayarak yuvarlak oluşturdu.

"Sürprizimiz bozuldu." İki kadın karanlık köşeden ortaya çıktı. İlginç dövme desenlerini gören ekip neyle karşı karşıya olduğunu hemen anlamıştı.

"Aurafacian." Alex mırıldandı ve silahını ateşlemesiyle dövüş başlamıştı. Kara'ya döndü. "Lilian buralardaysa henüz uzaklaşmış olamaz. Clarke'ı al ve peşine düşün."

Kara kafasını salladı ve ajanların arasından sıyrılıp Clarke'ı kolundan tutarak koşmaya başladı. Clarke etraftaki sedyeler, çeşitli aletler ve ışıklara baktı. Ortaya yerleştirilen sedyenin yanına vardı ve yere baktı. Yerde siyah kan damlaları vardı. "Kara." Kanı gösterdi. Kara hızlıca havalandı. Görüşünü kullanmaya çalıştığında bir noktayı görmekte zorluk çektiğini fark etti. "Sanırım onu bulduk." Clarke'ı tutup bir çeşit arka çıkışa ulaştı. Bir araba vardı ve adam kapıyı kapatıp, sürücü kapısına ilerliyordu. Kara göz ışınını elini götürdüğü kapı koluna ulaştırınca adam onlara döndü.

"Ms. Lu-"

İçeriden işaret gelmiş olmalı ki, adam onlara döndü. Kara kaşlarını çattı.

"Vartox?"

"Uzun zaman olmuştu değil mi? O çöl departmanında beni tutabileceğinizi sanman.. Acınası."

Kara'ya doğru sıçradı ve yüzüne sağlam bir yumruk geçirdi. Yere çakılan Kara sendeleyerek ayaklanıp çeşitli hareketlerle onun saldırılarını engelliyor, olabildiğince karşılık veriyordu.

Clarke arabaya koşmaya başladı. Gözlerinden akan gözyaşlarını hissetmiyordu bile. Arabaya ulaşmasıyla Vartox onun önüne atladı. Clarke son derece hızlı bir şekilde silahını çıkardı ve kafasına dayadı. "Yolumdan çekil."

Diğer kapının açılmasıyla Kara oraya indi ve Lilian'ı kıyafetinden tutup çıkardı. "Kızını hayal kırıklığına uğratmakta üstüne yok."

"Onun da beni hayal kırıklığına uğratıp durmakta üstüne yok. En azından kafası çalışmış ve burayı bulm-" Clarke'ın avazı çıktığı kadar bağırmasıyla herkes susmuştu. "ÖNÜMDEN ÇEKİLMEZSEN KAFANI BEDENİNDEN AYIRACAĞIM." Alex ve birkaç ajan koşarak otopark tarzı yere geldiler. Vartox Clarke'a sağlam bir yumruk geçirdi. Çok sağlam. Tam kaçacaktı ki bu sefer yumruk yiyen o olmuştu. Kara tarafından. Alex Lilian'ı tutukluyordu. "Bir daha girdiğin delikten ayrılamayacaksın."

"Shapeshifter hediyemi beğendiniz mi?"

Alex kaşlarını çatarak onu çekiştirdi. Bu sırada Clarke zar zor ayağa kalktı. Sendeleyerek arabaya yürüyordu. Kapıyı açtı ve kendini arabanın içine attı.

Evet, karısı arka koltukta boylu boyunca yatıyordu.

"Lexa.." hızlıca nabzını kontrol etti. "NEFES ALMIYOR."

Kara ve Vartox dışarda dövüşüyordu. Alex hızlıca ajanlara Lilian'ı verip arabaya gitti. "Sağlık ekibini çağırıyorum."

Clarke karısının burnunu tuttu ve Lexa'yı doğru pozisyona geçirip ağzına hava üflemeye başladı.

"Nasıl yapacağını biliyor musun?"

"Sadece yardım et. Ben sağlıkçı sayılırım." Clarke Alex'e komut verdi.

"İlaçlanmış olabilir."

Clarke tekrar üfledi. Lexa öksürmeye başladı. "Yan çevir!" Alex'ten yardım istedi.

Lexa'yı yan çevirdiler ve Lexa ağzından bir çeşit köpük kusmaya başladı. Clarke saçlarını tutuyor, iyi olacağını mırıldanıyordu. "Your gonplei ste nou odon." (Savaşın sona ermedi.) "Oso gonplei ste nou odon." (Savaşımız sona ermedi.) Lexa derin bir nefes alıp gözlerini açtığında Clarke kocaman gülümsedi. "Lexa!"

Lexa yorgundu. Kısa, güçsüz bir tebessüm etti. Clarke kendi başını tutmaya başladı.

"Sen iyi misin?" Alex sordu. "İyiyim sadece başım dön-" Bir anda dışarda kopan gürültüyle Vartox arabanın yanına geldi ve tutup fırlattı. "YA BENİ YAKALARSIN YA DA ARKADAŞLARINI, SEÇ BAKALIM!"

"Yine ne oluyor?!" Clarke sordu.

"Sıkı tutun!" Alex bağırdı. Clarke Lexa'yı tuttu, kafasını bağrına bastı ve beklemeye başladı. Ufak bir sarsıntı oldu ve Alex ile Clarke kafasını kaldırdığında Kara arabayı tutarken dışardan onlara bakıyordu. "İyi misiniz?"

**

Kara arabayı indirmiş, Lilian tutuklanmış, Vartox kaçmış, her şey bitmişti. Lexa Medbay'de yatarken Clarke yediği yumruk sonucu geçirdiği ufak bir beyin sarsıntısı sonucu onun yanındaki sedyede yatıyordu.

Serumu bitince kolundan iğneyi çıkardı ve sedyeden doğrulup belini tutarak ofladı. Sedyedeki Lexa'yı izledi bir süre. Her yeri yara içindeydi. Çok kan kaybetmişti ama Clarke'ın kanı ile sorun hallolmuştu. Flame hâlâ içerideydi. Lexa artık her an uyanabilirdi. Uyanmaması için bir sebep yoktu.

Değil mi?