Isabelle Hemmings Deel 1&2

Deel 2. Hoofdstuk 2

*P.O.V. Juul*

"Ik ga je missen juul!" Snikt Eleanor in mijn armen. Ik knuffel haar ook met tranen die over mijn wangen stomen. "Ik jou ook! We houden contact, Skype, bellen en Whatsappen." Ze knikt in mijn armen en haalt haar hoofd omhoog. "Ik ga je missen. Met wie moet ik nu chocolade eten tot je er bij neer valt? Met wie moet ik nu alle afleveringen van Catfish achter elkaar kijken?" Zegt ze huilend.

Ik glimlach zacht. "Met mij, ik kom gewoon nog langs hoor. Ik vergeet je niet. Je bent mijn beste vriendin!" Zeg ik lief. Ze knikt en drukt een kus op mijn wang. Ik glimlach en knuffel haar nog eens. "Het komt wel goed met Luke." Zegt ze in mijn oor. Ik verstijf en knijp mijn ogen dicht.

Waarom moet ze over Luke beginnen? Het is nu een week nadat ik erachter ben gekomen dat hij vreemd is gegaan. Ik ga terug naar Nederland om te denken over alles wat er gebeurd is. "Het spijt me, ik had niet over hem moeten beginnen." Verontschuldigd ze zichzelf zacht terwijl ze mijn tranen afveegt.

Ik schud mijn hoofd met een waterige glimlach en zucht zacht. "Het geeft niet. Ik moet nu echt gaan." Zeg ik als ik een blik op de klok werp. Ze knikt en knuffelt me nog eens. "Laat iets van je weten als je aangekomen bent oké? Niet te veel jongens fixen in Nederland!" zegt ze. Ik knik grinnikend en knuffel haar voor de laatste keer. Ik pak Isabella op en loop met mijn handtas het vliegtuig in. Ik zwaai nog een keer naar Eleanor en loop daarna door. Op naar Nederland!

Als ik het vliegtuig in loop voel ik blikken op me branden. Van jongens. Op mijn kont en borsten. Jongens zijn ook altijd hetzelfde. Ik wil op mijn stoel gaan zitten als ik zie dat er een man rond de twintig de weg versperd. Ik kuch zacht om zijn aandacht te trekken. Hij kijkt op en kijkt me met zijn bruine ogen onderzoekend aan. "Zouden wij er door mogen? We zitten naast je." Vraag ik. Hij knikt en staat op.

"Bedankt." Zeg ik als ik op mijn stoel neerzak. Isabella wou perse bij het raam dus zit ik naast de man. "Maakt niks uit hoor. Ga je ook naar Nederland?" Vraagt hij. Ik zie dat hij zich schaamt om de vraag die hij gesteld heeft. Ik snap hem wel, we zitten in een vliegtuig naar Nederland en dan vraagt hij of ik daar heen ga.

Ik besluit gewoon antwoord te geven en hem niet voor schut te zetten en glimlach naar hem. "Ja. Ik had wat probleempjes. Jij?" Hij knikt opgelucht. Hij is duidelijk dankbaar dat ik hem niet voor schut heb gezet. "Ik ga weer naar huis toe. Ik was met vrienden op vakantie gegaan." Zegt hij en wijst naar een paar jongens die ons grijnzend in de gaten houden.

"Oke. Ik was ook op een soort vakantie met mijn dochter. " Glimlach ik. Hij knikt maar toch zie ik teleurstelling in zijn ogen. "Mama?" Vraagt Isabella zacht. "Ja lieverd?" Vraag ik terwijl ik haar aan kijk. "Ik ben moe." Zegt ze zacht. Ik streel door haar haar. "Ga maar lekker slapen dan." Ik geef haar een kusje op haar voorhoofd en zie gaat tegen me aan liggen met haar duimpje in haar mond.

Als ik opzij kijk zie ik dat de man met zijn vrienden aan het gebaren is. Hij wijst naar mij en maakt allemaal gebaren. Ik frons mijn wenkbrauwen en bijt op mijn lip om mijn lach in te houden. Het ziet er namelijk erg grappig uit. Als zijn vrienden me zien grijnzen ze en eentje geeft me een knipoog waarop ik met mijn ogen draai.

"Uhm waarom wees je naar mij?" Vraag ik grinnikend. Hij draait zich in een ruk om en kijkt me met grote ogen aan. Zijn wangen worden roze en hij krabt ongemakkelijk in zijn nek. "Uhm ja. Ik wou gebaren dat ik eindelijk een leuk meisje zag maar dat ze dan een kind heeft." Ik kijk hem met opgetrokken wenkbrauwen aan.

Wat boeit het nou dat ik een kind heb? Isabella is het mooiste wat me ooit is overkomen. "Wat maakt het nou uit dat ik een kind heb?" Vraag ik geïrriteerd. Ik draai me om en graai in mijn tas. Ik pak er mijn tijdschrift uit en begin te lezen. Ik hoor gekuch en ik kijk op. "Het spijt me. Ik bedoelde niet dat het uit maakt dat je een kind hebt. Maar bij een kind hoort een moeder én een vader." Zegt hij zacht.

O nu snap ik hem. Hij denkt dat ik nog met Luke ben. Ik grinnik en kijk hem aan. "Wat is je naam eigenlijk?" Vraag ik vriendelijk. Hij lijkt al wat te ontspannen door dat ik aardig doe. "Thomas." Ik knik. "Nou Thomas, ik weet dat je wilt weten of ik een vriend heb en het antwoord is nee. We hebben een 'pauze'" bij pauze maak ik haakjes.

Zijn gezicht fleurt op en hij glimlacht een stralende glimlach. "Echt?" Ik knik. "Oke. Zou ik je nummer mogen?" Vraagt hij al wat zekerder. Ik knik en pak zijn mobiel aan. Ik zet mijn nummer erin met de naam: Vliegtuig Chick ♥

Ik geef zijn telefoon terug en glimlach naar hem. "Wat is je naam eigenlijk?" Grinnikt hij zacht. "Juul." Hij knikt en geeft me een knipoog terwijl hij mijn hand schud. "Aangenaam Juul." Zegt hij met een bekakt stemmetje. Ik begin te lachen.

Misschien was naar Nederland gaan toch niet zo'n verkeerd plan.

♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥

Hiiiii. Ik weet niet of dit een leuk hoofdstukje is. Ik weet niet of ik er tevreden mee moet zijn of juist niet. Binnenkort komen er nieuwe mensen in. (Meiden die erom gevraagd hebben) ;)

Vote?♡

Comment?♥

Follow?♡