Part : 26

571 34 2
                                        



  ព្រឹកថ្ងៃថ្មី អ្វីៗប្រក្រដីដូចធម្នតា ជុងហ្គុកក៏បានជូនថេហ្យុងទៅសាលាតាមរាល់ដង ។ តាមផ្លូវថេហ្យុងជិះតោងចង្កេះជុងហ្គុកឲ្យស្អិតដូចខ្លាចជិះៗជ្រុះបាង់ទៅតាមផ្លូវចឹង ឯអ្នកខាងនោះបានចឹងនិយាយពីថាញញឹមឲ្យខ្ជឹប ។

  ពួកគេចំណាយពេលនៅសាលាសឹងតែ24ម៉ោងទៅហើយ ចេញមួយចូលមូលមិនស្រួកទេ អ្នកណាថាគ្រាន់តែរៀនក៏ហត់ដែលនោះ? និយាយនេះខុសហើយ រៀនម្តងៗប្រឹងប្រើរខួរក្បាល ពេលខ្លះគិតឡើងចង់ឆ្គួតខ្លួនឯងក៏មានដែល តែយ៉ាងណាក៏យើងនៅតែមិនបោះបង់ជីវីតក្នុងវ័យសិក្សាគឺបែបហ្នឺងហើយ ។

ល្ងាច...

ទឺង...!

រៀងតូចដើរសុខៗក៏ឮសម្លេងសារលោតមក គេក៏ប្រញាប់យកវាមកមើល ។ តែក៏ត្រួវជ្រួញជញ្ញើមចូលគ្នា ពេលដែលឃើញលេងទូរស័ព្ទអ្នកណាមិនដឹងsms មកគេ ។

<< អូនកើតអីម៉េចក៏ធ្វើមុខបែបនេះ ? >>

<< គឺគ្មានអីទេ >>

<< អញ្ចឹងអូនចាំនៅខាងមុខសាលាទៅបងទៅហកម៉ូតូសុិន >>

<< អឹម >> គេងក់ក្បាល់ជាចម្លើយ រួចរាងក្រាស់ក៏បោះជំហានចេញទៅបាត់ទៅ ។

ទឺង...ទឺង...ទឹង

សម្លេងសារពីលេងអម្បាញ់មិញ ផ្ញើរមកជាម្តងទៅ2ដង មិនដឹងជាលេខអ្នកណាទេគេមិនទាំងស្គាល់ផង ទម្លាប់រាងតូចឲ្យតែអ្នកណាមិនស្គាល់គេមិនសូវជាចាប់អារម្មណ៍យកចិត្តទុកដាក់ប៉ុន្មានទេ ។

ទឺក...

<< អាណាក៏មុខក្រាស់មែស៎ អាគេមិនទាំងចូលមើលផងក៏ខំផ្ញើរមករកស្អីវា >> ថេហ្យុងនិយាយទាំងក្តៅឆេវ

Fa~~me love~~~fake love

ម្តងនេះគឺcall មកម្តងថេហ្យុងរេរាក្នុងចិត្ត ចិត្តមួយចង់តែចុចលើករួចប្រចោលឲ្យហុយដីទេ ចិត្តមួយទៀតមិនឲ្យលើកព្រោះចង់រវីរវល់ជាមួយ ។

<< អាឡូអ្នកណាគេហ្នឹង? >> ថេហ្យុងក៏ដាច់ចិត្តចុចលើកទាល់តែបាន

<< ជុជុ...នេះប្រយាប់ភ្លេចយើងម្ល...ទឺតទឹត! >> អ្នកខាងនោះនិយាយមិនទាន់ហ្នឹងបញ្ចប់ឃ្លារផងថេហ្យុងក៏ចុចបិតបាត់ ។

🌈 បងប្រុសជាទីស្រលាញ់ 🌈Tempat di mana cerita hidup. Terokai sekarang