🌈 បងប្រុសជាទីស្រលាញ់ 🌈

Part : 12

៚in call~~~

{ អាឡូជំរាបសួរបាទ ខ្ញុំជានាយកនៃសាលា.... ! តើលោកជាអាណាព្យារបាលរបស់សិស្សឈ្មោះ គីម ថេហ្យុងឬ ? }

{ អ៎បាត់មែនហើយ }

{ គឺខ្ញុំសុំរំខានលើកបន្តិចហើយ រឿងវាបែបនេះ គឺកូនរបស់
លោកបានបង្ករការវាយតប់គ្នានៅក្នុងសាលាបណ្តាលឲ្យសិស្សស្រីម្នាក់បែកមុខបែកមាត់ពេលនេះខ្ញុំបានបញ្ជូនគេទៅមន្ទីពេទ្យបាត់ហើយ សូមលោកជួយដោះស្រាយផង }

{ ពិតជាមានរឿងចឹងកើតឡើងមែនឬ ?? }

{ បាទ៎ គឺមែនហើយលោកអាចទៅពិភាក្សារជាមួយកូនលោកបាន }

{ អូរបាទ! }

{ អញ្ចឹងខ្ញុំមិនរំខានលោកទៀតទេ }

{ បាទ អរគុណលោកនាយកហើយ }

៚ទឺត~~ដាច់

<< គីម ថេហ្យុង !! ឯងទៅបង្កររឿងស្អីខ្លះមកហាស៎ >> លោកគីមស្រែក

<< ទេ...គឺ...គឺគ្មានទេ >> ថេហ្យុងនិយាយដោះសារ
យ៉ាងលឿន បេះដូចក៏ចាប់ផ្តើមលោតញាប់ទៅៗទាំងភ័យព្រួយ

<< គ្មានទេចឹងឬ ? នាយកសាលាឯកទើបតែcallមក
និយាយឡែតៗថាឯងវាយគេឡើងចូលពេទ្យអានឹងជាស្អីវិញហាស៎ >> លោកគីម និយាយទាំងហួសចិត្តនេះពីតូច
មកគាប់អបរំកូនគាត់បានល្អណាស់ ពេលដែលរឿងបែបនេះបានកើតឡើងគាត់ស្ទើរតែមិនចង់ជឿទាល់តែ
សោះ បើសិនជាអាចគាត់ចង់តែទៅមើលឲ្យឃើញផ្ទាល់ភ្នែកតែម្តង

ទឺង~~~សម្លេងសារផ្ញើរមកលោកគីមក៏បង្វែរទៅចាប់
អារម្មណ៍លើសារវិញម្តងរួចក៍បើកវាមើល

<< នេះ....នេះ ! >> លោកគីមសឹងតែមិនចង់ជឿនឹងភ្នែក ទាំងមុខទាំងសម្លេងបញ្ជាក់មកជាកូនគាត់ច្បាស់ណាស់ គាត់ធ្លាប់តែគិតថារាងតូចជាមនុស្សទន់ខ្សោយម្នាក់
គាត់តែងតែខ្លាចបារម្មណ៍ថានឹងមានអ្នកមកធ្វើបាបគេ និយាយពីថាអស់ស្រូតត្រឹមកូនគាត់ហើយ តែអ្វីៗគាត់គិតខុសទាំងអស់

<< ផូស!!....អួយប៉ា >> ថេហ្យុងស្រែកទាំងភាពឈឺចាប់អ្នកណាមកនឈឺនេះម៉ាទូរស័ព្ទស្ទើរតែបែបអំពិលអំពែកទៅហើយ