Unrequited Love

e i g h t e e n

Zora

We were eating at the dining table awkwardly. Ni isa samin walang nagsasalita. The atmosphere is just different today. Hindi lumilingon sakin si Kenji at Elijah pero panay naman ang paglipat ng tingin ni Noah between the three of us.

"Kumain ka na nga lang dyan. Kung saan saan ka pa tumitingin eh." Pangaasar ko kay Noah.

"Ikaw kaya  yung kumain dyan. Kanina ka pa-" pinutol niya ang sasabihin niya dahil alam niya na kapag nagsalita pa siya ay masasapak ko lang siya ng di oras. Pinagpatuloy namin ang pag-kain. I broke off the silence. 

"We have to practice earlier than 6 p.m. para makarehearse tayo ng ilang rounds." sabi ko sakanila. Hindi sila nagsalita. These motherf*ckers. Hindi ko tinapos yung pagkain ko. Tumayo na ako para hugasan yung pinagkainan ko pero bigla akong hinila ni Elijah at Kenji sa magkabilaang kamay para pabalikin ako sa upuan ko. 

Bakit pa kasi ako nasa gitna ng dalawang toh. Medyo nabulunan si Noah dahil sa konti niyang pagtawa. Karma. 

Inubos ko na agad yung pagkain ko para makaalis na ako sa awkward atmosphere na meron sa dining table. Naligo nalang ako para mahimasmasan ako. Paglabas ko ng bathroom ay laking gulat ko na nandun si Elijah sa gaming chair ko. 

"AHH!!" sigaw ko bago ko sinarado yung pintuan ng bathroom ko. MY CLOTHES ARE NOT HERE. NASA KAMA KO!

"S-sorry! I'll leave immediately." sabi ni Elijah. Nang hindi na ako makarinig ng kung ano ay lumabas na rin ako sa CR. Nagbihis ako agad. Namumula parin ako hanggang ngayon. I forgot to lock my door awhile ago dahil marami akong iniisip. 

"Zora ang tanga mo!!" sabi ko sa sarili ko habang nagpagulong gulong sa kama. Bakit ba ang weird ng araw na toh? Ang daming nangyayari hindi ko na alam yung uunahin ko. 

"Zora, okay ka lang?" nang marinig ko si Noah mula sa labas ng pintuan ko ay agad ko itong binuksan para papasukin siya. At this point, si Noah nalang talaga mapagkakatiwalaan kong pumasok ng kwarto ko. 

"Narinig namin ni Kenji yung sigaw mo so we looked over your room pero nagulat kami kasi lumabas si Elijah mula sa kwarto mo." Sabi ni Noah. Great! Nakita ni Kenji si Elijah sa kwarto ko. Ano nalang iisipin nun? 

Okay lang. Tutal wala naman atang pake yun.

"Kenji was furious pero tinago niya yun nung napansin ko yung expression niya." dagdag niya.

He was furious? Nakaramdam ako bigla ng kilig pero agad ko itong inalis sa sistema ko dahil alam kong hindi maganda ang kalalabasan nito. Hindi ako pwedeng magassume. Hindi ako pwedeng mahulog ng sobra. 

"Pero ano ba kasi yung totoong nangyari?" tanong ni Noah.

"A-ah... Kakatapos ko lang kasi maligo nun tapos paglabas ko nasa gaming chair ko si Elijah. Pero nakaano... nakatwalya lang kasi ako." sabi ko sakanya. Namula nanaman ako dahil sa kakaisip nung nangyari. 

"Damn. Kenji missed it i guess." pagbibiro niya. Hinampas ko siya sa braso.

"Ano bang p-pinagsasabi mo!" 

"What i'm saying is halata naman na gusto mo si Kenji." sabi niya. 

"What the fuck? What kind of idea is that? Wala akong gusto." pagsisinungaling ko sakanya. 

"Mhm, yeah right. By the way i've been wanting to ask you this. Nagkaboyfriend ka na ba?" 

"Wha- yes." tipid kong sabi.

"I met him 3 years ago. Niligawan niya ako for 2 years then we were dating for a year. If it weren't for him, wala ako sa banda na toh. But not in a good way tho. Principal yung mom niya sa university na pinapasukan ko at dahil ayoko siyang balikan, pinatalsik nila ako." sabi ko sakanya.

"Balikan? What happened? If you don't mind me asking." 

"I don't mind since i pretty much moved on already. May fiancee pala siya and he kept it from me. He got her pregnant too. I lived with him but because of how busy i was nasanay ako na nakakarinig ng mga ungol paguwi ko galing sa gig. Nagbulagbulagan ako dahil mahal ko yung tao. Dalton was the only one who was with me simula nung namatay parents ko 3 years ago. But now that it happened, feeling ko he only loved me kasi naaawa siya sakin na magisa lang ako. Mas maganda nga sana kung hinayaan niya nalang ako magisa kasi hanggang sa huli, magiisa't magiisa parin naman ako. He found me when i was alone and left me all alone again." pageexplain ko sakanya. 

"That bastard. Anong address niya?" Napatingin kami bigla ni Noah kay Kenji. 

"K-kanina ka pa nakikinig?" i asked. 

"What the fuck is this guy's address?" Tanong ulit ni Kenji.

"Bro, hayaan mo na. Zora is fine now." sabi ni Noah kay Kenji. 

"What is your deal Kenji? Bakit mo ba toh ginagawa?" i asked. I bursted. Nalilito na kasi ako sa actions niya. I want to believe that he worries about me but half of my belief is saying that this is all part of his plan.

"I hate it when men hurt women. Don't get the wrong idea here, Zora. I-" napatigil siya sa pagsasalita. He's holding it back. 

"I will never like you." sabi niya bago siya umalis ng kwarto ko. I was left dumbfounded. So, it is indeed a plan. Those things he has done for me means nothing to him. Why did i even assume that he worries about me when he clearly doesn't anyways? May mga pumatak na luha mula sa mga mata ko. Noah gave me a hug.

"I'll give him a fucking lesson for doing that." galit na sabi ni Noah. 

—

Noah

Pinuntahan ko si Kenji sa kwarto niya pero wala siya don kaya nilibot ko ang mansion para hanapin siya. Nang makita ko siya na kakagaling lang sa band room ay binigyan ko ito ng malakas na suntok. Natumba siya ng di oras. 

"What the fuck was that for, Noah?!" galit na asik niya saakin.

"That's for confusing Zora's feelings and for being a fucking retard." 

"Just tell me if you have feelings for her bro! Hindi yung nananapak ka!" sigaw niya.

"I don't like her Kenji! But she's been hurt ever since! I worry for her kasi parang kapatid ko na rin siya!" sabi ko sakanya.

"So you're breaking the bro code for her? Matagal na tayong magkakilala Noah! You only met her this year! Pero parang mas inaalala mo pa siya kesa sa mga sarili mong kaibigan!" 

"Fuck the bro code man! Breaking someone's heart is worse than breaking the fucking bro code!" sabi ko sakanya. Hindi siya nagsalita. 

"Ayusin mo pakikitungo mo sakanya." Tumalikod na ako para umalis pero agad din akong tumigil sa paglalakad. "Because i promise you, hindi lang suntok ang abot mo pag pinaiyak mo pa siya ulit." dagdag ko bago ako tuluyang umalis sa harap niya.