Secret Stalker

-7-

Kafamdaki peruğu hızla tutup camdan attım. Kafamı kaşındırmaya başlamıştı. Nefes nefese koltukta oturuyordum.

Youngsoo arabayı son hızda kullanırken korktuğum şey babama değil polislere yakalanmaktı.

Yasalar daha önemli sonuç olarak. Youngsoo tek eliyle direksiyonu tutarken bilgissayarı bana uzattı "Elektrikli araba kullanıyorlar değil mi?"

Hızla kafa salladım. Aceleyle cevap verdi "Şarjını indir!"

Cevap vermeden hızla bilgisayara döndüm. Bunu yapmayı biliyordum. Yıllarca Youngsoo'dan öğrendiğim şeylerden biriydi.

Bilgisayarı biraz kurcaladıktan sonra işe yaramasını umarak arkaya baktım. Arabalar yavaşlayıp durunca onları geride bıraktık.

Önüme dönüp rahat bir nefes verdim. Sonra Youngsoo ile birbirimize bakıp gülmeye başladık.

💙

Felix izlediklerinin şokunu henüz atlatamamış bir şekilde ekrana bakıyordu.

Ruh eşinin başı büyük beladaydı ve haberi olmadan hayatına girmişti.

Babası Stalker şirketindendi. Ama kim? Şirkette bir sürü çalışan varken kim olduğunu nasıl bilebilirdi? Anlayabilir miydi?

Şirketin içi izleme alanı dışındaydı çünkü burada bir sürü kişinin ruh eşlerinin kayıtları vardı. Bu yüzden kimin odasına girdiğini görememişti.

Grup arkadaşları bir saat önce pratik için oradan ayrılmışlardı. Felix bu olanları onlara nasıl anlatacaktı?

Hey çocuklar Kangdae'nin intikam almaya çalıştığı babası Stalker'da çalışıyormuş. Ne tuhaf değil mi?

İlk defa tıkanmıştı. İlk defa hislerini anlatmak için kelimeler yetmiyordu. İlk defa kardeşlerinden bir şey saklayacaktı...

💙

"Hiçbir şey bulamadın mı?"

Elimdeki kahveden bir yudum daha aldım "Biriyle görüşüyor."

Youngsoo bitmiş kahve bardağını çöpe doğru fırlatırken konuştu "Nasıl biriyle? İşimize yarar mı?"

"Ah bir kadın. Sanırım birlikteler ama bu bilgiyle ne yapacağımı bilmiyorum. Gidip kadını öldürecek halimiz yok. İlkel dağ ayıları değiliz sonuçta."

Youngsoo çöpü ıskaladığı bardağı yerden kaldırırken benzetmeme güldü "Tasvirlerine hayranım gerçekten. O kadınla birlikte olduğundan emin misin?"

Bardaktan son yudumumu alıp konuştum "Oda da sadece o vardı ve ona baktığımı söyleyince triplere girdi. Düzgün birini bulsa şaşardım."

"Ah kadının tavırlarını sen gördün eminsen sana inanırım."

Kafamı onaylarcasına sallayıp deniz kenarında oturduğumuz banktan kalktım. Bu kadını nasıl kullanabilirdim? İşime yarar mıydı?

Yol boyu Youngsoo ile yürürken o birden durdu. Yavaşlayıp arkama bakınca bana gülümsediğini gördüm.

Yanına gittim ve gülümsemesine karşılık verirken konuştum "Noldu?"

"Kangdae sanırım bizi izliyorlar."

Anlamadığım için kaşlarımı çattım ve ona daha çok yaklaştım "Ne?"

"Hemen panikleme ama iki adam buraya geldiğimizden beri bizi takip ediyor."

Fark ettirmeden yavaşça arkamı döndüğümde köşeden bizi izleyen takım elbiseli adamı gördüm. Hafifçe geriledim.

"Hatırlıyor musun Seoul'e ilk geldiğimizde yerimizi kolayca bulmuştu. Sanırım ruh eşini buldu ve seni takip ettirmeye başladı."

Dediği şeyler gerçekten mantıklıydı ama bu durumda ruh eşimin ünlü biri olması gerekirdi. Ben ve ünlü biri mi? Şaka mı bu?

"Ama o zaman-"

"Biliyorum. Ruh eşin önemli biri."

Kafamı yavaşça salladım "Hadi gidelim burdan."

Gerçekten inanılmazdı. Ruh eşim ünlü biri demek ha? Kırk yıl düşünsem aklıma gelmez.

Ama bu iyi bir şey mi? Yoksa kötü mü? Ünlü olduğu için ya başım daha büyük belaya girecek ya da ünlü olduğu için beni koruyabilecek.

İkinci seçenek daha cazip gelse de ben bunu ister miyim? Hiç tanımadığım biri çıkıp bana ruh eşim olduğunu söylesen inanır mıyım?

Belki de onun adamlarıdır. Ah insan psikolojisini anlamak neden bu kadar zor? Yoruyorlar. Çok yoruyorlar...

»»—————　★　—————««

ekşınlı bölümlere az kaldı gibi

istiyor musunuz ekşınlı bölüm

MEDYADAKİ ŞARKININ SÖYLEYENİNE Mİ DÜŞSEM VOKALİNE Mİ DÜŞSEM RAPİNE Mİ DÜŞSEM FELİX'İN DEEP PARTINA MI DÜŞSEM NEDEN BU KADAR MÜKEMMELSİNİZ

şerefsizlik yapmayın beyfendi gözlerimiz bunu kaldırmaz