DOUBLE DREAM [COMPLETED]

EPILOGUE

Epilogue

-Revelation Part 1-

Sumunod ang iba sa pagtanggalan ng maskara at mas lalo akong naiyak ng makita ko ang mukha ng tatlong taong pinakamamahal ko sa buong mundo.

"M-Mama? Papa? K-Kuya?" Sa unang pagkakataon ay nakita kong ngumiti sila sa'kin ng matamis pero may mga luha ang mata.

Para ding may kung ano sa mata nila at yun ay 'awa'. Bakit maaawa sila sa'kin?

Pano sila nabuhay? Patay na si Kuya eh dahil sinaksak ko siya nun?

Hahakbang na sana ako papunta sa kanila ng may mahagip ang mata ko na pamilyar na tao.

M-Madelaine Reyes?

B-Buhay siya? P-Pano? Pero patay na siya eh. Patay na patay na at alam ko yun dahil nakumpirma ko yun.

B-Buhay silang lahat?

Teka—? Si Haidy baka andito din?

"Lahat nang nangyari ay nasa plano. Lahat ng nangyari ay palabas lang. Lahat-lahat ng napagdaanan mo ay sinadya at yun ay gawa...ko," napatitig ulit ako sa mukha ng lalaking mahal ko pero ngayon nag-iba na dahil sa mga nalaman ko.

"Sa tingin mo patay na sila, diba? Palabas lang lahat ng yun at utos ko yun na ipalabas na patay na takaga sila. Lalo na sila," turo niya kila Mama.

"At kay Madelaine ako ang may gawa nun..." dun nga kinwento niya na may ginamit siya.

"Pero kung nag-aakala kang palabas lang ang lahat, hindi. May ibang hindi totoo dun kabilang na ang naging kasama mo na namatay ay patay na talaga. Di namin sila kilala...patay na talaga sila, totoo."

H-Haidy?

Iba na ang nararamdaman ko ngayon. Kinamumuhian ko na siya at sinusumpa na mamatay na at mapunta sa impyerno.

"W-Walanghiya ka! I-Ikaw pala ang may gawa ng lahat? Pinagkatiwalaan kita at...at"

Di ko matapos-tapos.

"Ako ang may kagagawan ng lahat. Ipasok mo na yan sa utak mo at tanggapin ng maluwag," ngayon ko lang siya nakitang ngumisi ng kakaiba, nakakatakot yun parang may ibang ibig sabihin.

"..dahil papakasalan mo na ako siguro bukas."

"Magiging asawa kita at wala ka nang magagawa dun. Kahit na sila," turo niya kila Mama.

"O sila. Kahit silang lahat pa. Wala silang panama sa'kin kasi ako ang sinusunod—"

"H-Hindi!" Nangingilid ang luha kong napatingin kila Mama na ngayon ay di makatingin sa'kin.

Magpapalaban sana ako kaso parang wala akong mapapala dito.

Nakita kong yumugyog ang balikat ni Mama. Gusto ko sanang isipin na umiiyak siya para sa'kin pero hindi iba baka nga tumatawa pa siya dahil sa nangyayari ngayon. Diba nga wala silang mga pake sa'kin. Kahit si Papa pa na dapat gumagawa na sana ng aksyon ngayon at patigilin ang baliw na George na nasa harap ko kung anu-anong mga pinagsasabi di ko siya maintindihan parang naka-shabu.