Unicode
"ဟင်း...."
ကိုကို ခိုးတက်နေကျပြတင်းပေါက်ကနေအောက်ဘက်ကလမ်းကိုငေးရင်း Sehunသက်ပြင်းချလိုက်မိတယ်....
ကိုကို သတိရမလာသေးတာ ၁၅ရက်ရှိပြီ ကျွန်တော်လဲအိမ်ထဲကနေ အိမ့်ပြင်ကို ထွက်မရတော့ဘူး....
မေမေတို့လစ်တဲ့အချိန်လေးတွေသာ Baek Hyunကိုဖုန်းခိုးဆက်ပြီးမေးနေလို့သာ သတင်းကြားနေရတာ...ဟိုကဆေးရုံကနေတော့ကိုကို သတိရလာရင် ဒီရွှေ့ခဲ့မယ်ပြောတာပဲ....
ဒီနေ့ ဖေဖေက ညစာ စားပွဲတစ်ခု လူကြီးပွဲတစ်ခုရှိတယ်တဲ့ မေမေ လိုက်ရမယ်လို့ကြားတယ်.... ဒီညတော့ Baek Hyunဆီဖုန်းခိုးဆက်ကြည့်ရမယ်...
ဟိုကပြန်ရောက်ကတည်းက မေမေနဲ့ကျွန်တော်စကားမပြောတော့ဘူး မေမေကလဲမပြောဘူး ကျွန်တော်ကလဲမပြောဘူး ကျွန်တော်ဟိုကောင်လေး လက်ထဲကနေပြန်ရောက်လာကတည်းက ဆိုးလာတယ်လို့ ဟိုတစ်နေ့က မေမေက ဖေဖေ့ကိုပြောနေတာကြားလိုက်သေးတယ်။
မတက်နိုင်ဘူးလေ မေမေရယ် ကိုကိုကဆိုးတက်အောင်သင်ပေးလိုက်ပြီ။
"Sehun nar...ဖေဖေတို့ ခနနေပြန်ရောက်မယ်နော်သား...သွားပြီ..."
ဖေဖေကနှုတ်ဆက်ပြီးရှေ့ကထွက်သွားလေသည်။မေမေကတော့ နောက်ကကျွန်တော့်ကိုတချက်ကြည့်ပြီးလိုက်သွားတယ်....
ဖေဖေတို့ကားလေး အိမ်ယာထိပ်ကိုရောက်သွားတယ်ဆိုရင်ပဲ ကျွန်တော်လဲ အိမ်ထဲကိုအပြေးဝင်လာခဲ့လိုက်တော့သည်။Baek Hyunဆီ ဖုန်းဆက်ရမည်ကိုကို့ သတင်းမေးရမည်။
"တူ...တူ...တူ...."
တတူတူ မြည်းနေတဲ့ဖုန်းသံကိုနားထောင်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။
မြန်မြန်ကိုင်စမ်းပါ Baek Hyunရယ်.....
"Hello....!"
"အေး Hello Baek Hyun...."
"omm Sehun ....မင်းဆက်တာကွက်တိပဲ ငါလဲမင်းဖုန်းလာရင်ကောင်းမယ်လို့မျှော်နေတာ...Jong In Hyung....သတိပြန်ရပြီ...!"
"ဘယ်လို...တကယ်လား ကိုကို သတိရပြီပေါ့ ဘယ်လိုနေသေးလဲ ဘာတဲ့လဲ ဆရာဝန်က....?"
YOU ARE READING
Kim Jong In (B-2)
Fanfictionအဆုံးအစမရှိတဲ့အကြောက်တရားနွံကမင်းကဖန်းတီးပြီးငါ့ကိုနစ်သထက်နစ်အောင် အကျဉ်းချခဲ့တယ်.....ငါမင်းကိုအရမ်းမုန်းတယ် Kim Jong In ငါသိတဲ့ချစ်ခြင်းတရားဆိုတာ... မင်းကိုငါ့ထက်ချစ်မယ့်သူ.. မင်းကငါ့ထက်ပိုချစ်ရမယ်သူ... ဒီကမ္ဘာကြီမှာရှိခဲ့ရင်... လိုက်ရှာပြီးသတ်ပြစ်...
