အရမ်းကိုလှပတဲ့နေ့လေးမှာသူကပန်းခြံတစ်ခုကိုရောက်နေတယ်။အဝါရောင်ပန်းပင်တွေကနေရာအနှံ့ပါပဲ။လေပြေညှင်းရဲ့တေးသီသံတွေကိုတောင်သူကြားနေရတယ်။အပြာရောင်မိုးကောင်းကင်ကြီးမှာအဖြူရောင်တိမ်စိုင်တွေကလွင့်မြောနေတယ်။သူကအဝါရောင်ပန်းခင်းကြီးထဲမှာတစ်ယောက်ထဲပျော်ရွှင်မြူးထူးစွာပြေးလွှားကစားနေမိတယ်။ဒါပေမဲ့သူ့မျက်လုံးထောင့်လေးမှာဖြတ်ခနဲတွေ့လိုက်ရတဲ့အရိပ်လေးတစ်ခု။သူသိနေတဲ့သူလေး။သူ့ကိုအရမ်းမြတ်နိုးတာသူက။အရမ်းလည်းတွယ်တာမိတာ..။
ကျောခိုင်းကာရပ်နေတဲ့အရိပ်ဖြူလေးဆီကိုလှမ်းကာသွားမိသည်။သူ့မျက်နှာလေးကလည်းအပြုံးလေးတွေတွဲခို
လျှက်။သူတွေးနေမိတယ်ထိုအရိပ်ဖြူလေးကရောဒီနေရာလေးမှာဘာလုပ်နေတာပါလိမ့်။
"ဂျောင်ကုရေ...ဂျွန်ဂျောင်ကု.."
လေဟာနယ်တစ်ခုထဲရောက်နေသလိုသူ့အသံတွေကပဲ့တင်သံတိုးတိုးလေးတွေထပ်ကာအဝေးကြီးကနေတောင်ကြားနိုင်သည်။
သူအရိပ်ဖြူလေးဆီကိုပြေးသွားနေပေမဲ့ထိုအရိပ်လေးဆီမရောက်ပေ။ဝေးသည်ထက်ဝေးဝေးလာခဲ့သည်။
"ဂျောင်ကု...ဘာလို့လဲ...မင်းကဘယ်သူလဲ....တကယ်ကိုပဲဘယ်သူလဲ"
သူ့နှုတ်ခမ်းဝကနေလွှတ်ခနဲထွက်ကျသွားတဲ့အမေးစကားလုံးတွေကိုသူကိုယ်တိုင်ပင်မသိလိုက်ပါ။
ကျောခိုင်းထားရာမှတဖြည်းဖြည်းနဲ့သူ့ဘက်သို့လှည့်လာသောထိုအရိပ်လေး။
နေရောင်ခြည်တွေဖြာကျနေတဲ့ခါးလောက်ရှိတဲ့အဝါရောင်ပန်းခင်းကြီးထဲမှာတစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်အလှမ်းဝေးစွာရပ်နေကြတဲ့သူနဲ့ဂျွန်ရယ်ပါ။
ဖြူလျော်နေတဲ့မျက်နှာလေးဟာသူ့ကိုမြင်သွားတော့အညိုရောင်မျက်ဆံအိမ်တောက်တောက်လေးတွေကသူ့ကိုအံ့သြစွာကြည့်ပြီးမှနှုတ်ခမ်းလေးကပြုံးယောင်သမ်းကာပြောလိုက်တဲ့စကားတစ်ခွန်း..။
"သေလူ"
.
.
.
.
.
"Ahhh!.."
အိပ်နေရာမှရုတ်တရတ်ကြီးထအော်သောထယ်ယောင်းကြောင့်ထယ်ဖွန်းလန့်သွားသည်။ အသက်ရှူသံတွေပြင်းပြီးမျက်လုံးလေးပြူးနေသော
ထယ်ယောင်းကိုအသာထိန်းရသည်။
YOU ARE READING
𝙄'𝙢 𝙃𝙚𝙧𝙚(𝘾𝙤𝙢𝙥𝙡𝙚𝙩𝙚𝙙)
Romanceမင်းငါ့ကိုသတိမထားမိခဲ့ခင် ဟိုးးးအရင်ကတည်းကမင်းအနားမှာ... ငါကပ်ပါးတစ်ကောင်လိုတွယ်ကပ်လာခဲ့တာ...ထယ်ယောင်း... Both Unicode and Zawgyi available. Photo is from pinterest credit to the artist. Edit-Taekook
