Part.15

564 66 0
                                        

ကျွန်တော့်မျက်နှာကအလိုမကျမှု
ကြောင့်အနည်းငယ်ကြည့်ရဆိုးနေမှာအသေအချာပဲ။

ကျွန်တော်doorpasswordကိုဖွင့်ပြီးအခန်းထဲဝင်လာတော့တစ်စုံတစ်ရာက
ကျွန်တော့်ကိုစိတ်မသက်မသာဖြစ်နေရစေတယ်။

အဲ့တာကတစ်ခြားမဟုတ်ဘူး။မီးဖိုခန်းထဲကထယ်ယောင်းရဲ့စကားသံတွေပဲ။အခုအဆောင်မှာတစ်ခြားလူတစ်ယောက်ရောက်နေတာလား။

ထယ်ဖွန်းတို့အသံလည်းမကြားရ၍
ထယ်ဖွန်းတို့နဲ့စကားပြောနေတာမဟုတ်မှန်းသိသာတယ်။သူနဲ့စကားပြောနေတဲ့ကောင်ကဘယ်သူလဲ။

ကျွန်တော်သူ့ကိုအသိမပေးပဲတိုးတိုးသာသာလေးနဲ့ခြေလှမ်းလာခဲ့လိုက်တယ်။ထယ်ယောင်းဆီကိုပေါ့။

သို့သော်မြင်လိုက်ရတဲ့မြင်ကွင်းကကျွန်တော့်ကိုထိတ်လန့်သွားစေတယ်။ကျွန်တော်မယုံနိုင်လွန်းလို့ကိုယ့်မျက်လုံးကိုယ်သေချာပွတ်ပြီးထပ်
ကြည့်သေးတယ်။ဒါပေမဲ့မြင်နေရတဲ့မြင်ကွင်းကပြောင်းလဲမသွားဘူး။

ထယ်ယောင်းကတစ်ယောက်တည်းစကားတွေပြောပြီးရယ်မောနေတယ်။သူကကျွန်တော့်ကိုနောက်ခိုင်းထားတဲ့အတွက်ကျွန်တော့်ကိုသူမြင်အုံးမှာမဟုတ်ဘူး။

"မင်းကလည်းငါကြက်ဥလောက်တော့ကြော်တတ်ပါတယ်"

သူကပြုံးရွှင်ကာပြောနေသည်။

"ဟဟား....မနောက်နဲ့ဂျွန်"

မင်ဆော့သူ့နားထဲမှာနာမည်တစ်ခုကြားလိုက်ရသည်။သူ"ဂျွန်?"ဆိုတဲ့နာမည်ကိုတိုးတိုးလေးပြန်ရေရွတ်လိုက်သည်။သေချာမှတ်မိအောင်ပေါ့။

ကျွန်တော်သာအခုအချိန်မှာထယ်ယောင်းကိုစကားသွားပြောရင်ကျွန်တော့်ကိုသူဘယ်လိုတုန့်ပြန်မည်လဲ။ကျွန်တော်သူ့စိတ်အခြေအနေအတွက်စိုးရိမ်တယ်။နောက်ပြီးထယ်ယောင်း
ပါးစပ်ကပြောနေတဲ့ဂျွန်ဆိုတဲ့လူကတကယ်အပြင်မှာရှိတာလား။သူ့ရဲ့စိတ်ကူးယဉ်သက်သက်ပဲလား။ကျွန်တော်သိဖို့လိုတယ်။

ကျွန်တော်တိတ်တိတ်လေးပဲနောက်ပြန်လှည့်လာခဲ့တယ်။တံခါးကိုသေချာပိတ်လိုက်ပြီးတဲ့အချိန်မှာကျွန်တော့်စိတ်တွေပိုရှုပ်ထွေးလာတယ်။

𝙄'𝙢 𝙃𝙚𝙧𝙚(𝘾𝙤𝙢𝙥𝙡𝙚𝙩𝙚𝙙)Where stories live. Discover now