If we fall in love

Chapter thirty-two: Finale

Chapter thirty-two: Finale

Ynggrid's POV

6 months later

"Sabihin mo na kasi kung nasaan ka? Para mapuntahan na kita." Si Lei ang kausap ko sa phone. Ibinaba ko muna ang phone sa may bag ko na nasa push cart at kumuha ng nutella.

Nandito ako ngayon sa supermarket kakatapos lang ng  seminar  at naisipan kong mag mini grocery bago ako umuwi sa apartment ko. "Nako! Wag muna bukang ah. Basta pag ka panganak mo na lang. Bawal ka mastress malapit na ang kabwanan mo day ah!"

Napa buntong hininga ako at kinuha na ang phone ko. "Sige ganyan ka naman. Parang wala tayong pinag samahan. Parang hindi kita---"

Naputol ang sasabihin ko ng mag salita muli si Lei. "Nako! Bukang! Wag mo kong gamitan ng litanya mo.. Basta in time kasi hanes? Osha! Babush na. A-aura pa akis. Bye.. Love you."

Ibinaba ko na ang phone ko.

Sa nakalipas na ilang buwan ay dito ako namamalagi sa Baguio. Pag katapos ng naging pag-uusap namin ni Yvo. Dito na ako dumiretcho. Nag leave muna ako, dahil malapit na ako manganak. At naisipan ko na dito na lang sa Baguio manganak.

Binarayan ko na rin ang mga pinamili ko at nag lakad lakad lang ng onti sa mall at ng mapagod ako ay umuwi nako sa may apartment ko.

"Hello." Si Kimberly.

"Ay sa wakas. Sumagot ka rin. I've been calling you kanina pa. Kasi meron---" Hindi na naituloy ni Kimberly angs sasabihin niya ng may nag salita sa kabilang linya.

"Mommy I'm done!!!!" Siguro ay si Macky.

"Yngs! I'll call you again. Si Macky yun, nasa cr eh. Ok or  I'll text you na lang mamaya. Bye." Hindi na ako naka sagot sa kanyanv ng ibaba na niya ang phone.

Kinuha konna ang bag ko sa may cart pag katapos kong mag bayad at itinulak ko na ito.

Ilang buwan na ang lumapis. Pero hindi pa rin siya nag papakita or nag paparamdam.

The last time that I saw him noong nag paalam siya and that was six months ago. Sinabi niya na huwag akong mag hintay and I told him that we need to find our selves. 

Not that I am waiting, it’s just so hard not to think of him. Sabi nga mahirap alisin sa sistema ang mga bagay na nakasanayan mo na.

I received a text from Kimberly saying that there is an art exhibit na gaganapin somewhere here in Baguio. Naka maternal leave ako hanggang makapanganak at makapag pahinga saglit. Hindi pa nag tatagal ay naka tanggap din ako ng text mula kay Lei. Saying the same thing. Kapag talaga about sa art ang bilis ng mga radar ng dalawang ito.

At dahil wala naman akong gagawin mamayang gabi nag desisyon akong mag punta.

I’m wearing a simple tube flowing peach maxi dress and I put my hair into a simple bun. Tiningnan ko naman ang oras, it’s 8 pm. Siguro pamya mya lang ay uuwi na ako. Once na nakapag tingin tingin na ako sa art gallery.

I automatically smile, just remembering my college life. Dati I used to go here alone, kapag may gig si Lei hindi niya ako masamahan. At si Kimberly naman busy sa pag-aaral sa med school. Kaya ako na lang ang pupunta dito. And I don’t mind, minsan nga gusto ko pang mag-isa and just admire the beautiful work of art here in the art gallery.

And here I am again…

Still alone..

Onti lang ang tao na nasa art gallery. Dahil maaga pa siguro. Napahinto lang ako ng may pumunta sa harap kong batang babae. She gave me a rose, she smiled and ran away.