~•𝖧𝖮𝖬𝖤•~

𝟭𝟳🌺

Unicode

Jimin မိမိရှေ့မှ မျက်နှာကျက်အဖြူကြီးအား စူးစိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ဝမ်းဗိုက်ထံက လှုပ်စိလှုပ်စိခံစားချက်လေးကြောင့် ရင်များ ဒုန်းဆိုင်းခုန်လာရသည်။ ယခု မွေးရက်မို့လို့ ဆေးရုံတွင်ပေါ့...။ ခွဲစိတ်ခန်းထဲဝင်ရမည့်အချိန်ကို လင်မယားနှစ်ယောက်သား တစ်ယောက်လက်တစ်ယောက်ကိုင်ရင်း ေစာင့်နေမိသည်။ နဖူးပေါ်က ချွေးစလေးတွေအား လက်နဲ့ အသာသပ်တင်ပေးနေတဲ မောင်လည်း ရင်သွေးလေးအတွက် စိတ်လှုပ်ရှားနေမှာ အမှန်ပင်...။

"အရမ်းကြီး စိတ်မပူနဲ့နော်...။ ခွဲစိတ်ခန်းထဲ မောင်လည်းလိုက်မှာပဲ"

Jimin ခေါင်းအသာငြိမ့်ပြမိသည်။ ချစ်လှပါသော ယောက်ျားအတွက် ပထမဆုံး ရင်သွေးငယ်။ ရင်သွေးလေး မွေးလာရင် Jungminဟု ပေးမည်ကို လင်မယားနှစ်ယောက်သား တိုင်ပင်ပြီးနှင့်ပြီ။ ကလေးလေးမွေးမယ့်အချိန်ကို မ​ေစာင့်နိုင်တော့ဘူး။

ခဏနေတော့ နာ့စ်အချို့က Jiminရဲ့ ကုတင်အား ခွဲစိတ်ခန်းသို့ ခေါ်သွားခဲ့သည်။ ခွဲစိတ်ခန်းထဲအထိ ဝတ်စုံအပြည့်နှင့် လိုက်လာတဲ့ မောင့်ကြောင့် အားဖြစ်စေတာအမှန်ပင်...။

ထုံဆေးထိုးပြီး ခွဲစိတ်မှုစတင်တော့သည်။ ေမာင့်လက်နှင့် ကျွန်မလက်ကို တွဲကိုင်ထားတာ ကြာနေပြီမို့ ချွေးများပင် စို့နေလှပြီ။ သို့ပေမယ့် ခွဲစိတ်ချိန်အတွင်း လက်အား လုံးဝမလွှတ်ခဲ့ပါ။ စိတ်သက်သာရာရစေမယ့်စကားတို့အား နှစ်ကိုယ်ကြား တိုးညင်ညင်လေးပြောသည်ကြောင့် ပြုံးမိပါသေးသည်။

မွေးဖွားချိန်အတွင်း ငြိမ်သက်ကာနေရသည်မို့ အတွေးများဟာ တောင်ရောက်လိုက်၊ မြောက်ရောက်လိုက်ပင်...။ မေမေ....မေမေကရော ကျွန်မကို ဒီလိုရင်ခုန်မှုမျိုးနဲ့ မွေးခဲ့တာလား။ အဲ့အချိန်ကတော့ ဆေးပညာအရမ်းမတိုးတက်သေးတော့ မေမေက ကျွန်မလို ခွဲမွေးမည်မဟုတ်။ ယခု ခွဲမွေးတာတောင် ဆစ်ခနဲ နာနာသွားရတာ။ မေမေ့လိုသာ မွေးမယ်ဆိုရင်......။ မေမေတော်တော် နာကျင်ခဲ့မှာပဲ။ ဖေဖေကရော....အခု မောင့်လို စိတ်ပူနေပါ့မလား...။ တကယ်သိချင်မိသည်။

အူငဲ....

"အိုး..."

Jimin မျက်ရည်များ စို့နစ်လာရသည်။ သားယောက်ျားလေးဖြစ်မှာ သိပြီးသား ဖြစ်ကြပေမယ့်လည်း နီတာရဲ ကလေးပိစိက လူ့ဘဝထဲရောက်လာချိန်မို့လို့ ရင်ထဲလှိုက်လှဲပျော်ရွှင်ကာ မျက်ရည်များပင် ကျလာရသည်။