~•𝖧𝖮𝖬𝖤•~

𝟮𝟯🌺

Zawgyi

"ကဲ.....ပါးစပ်လည်းအမြုပ်ထွက်နေပြီ။ ကလေးတွေက ပုံပြင်တော်​တော်ကြိုက်တာပဲ"

"အိုမား....ညကျရင် နားထောင်ဦးမယ်နော်"

"မရပါဘူး ဒီည ဇာတ်ကားကြည့်မှာ။ မနက်ဖြန် ပြောပြမယ်ဟုတ်ပြီလား"

Jiminပျော်မိပါသည်။ ကလေးနှစ်ယောက်က သူမအတွက် အဖော်အဖြစ်ရှိနေတာကြောင့်ပေါ့။ ကလေးနှစ်ယောက်က ကေ​ျာင်းကို ဒီအိမ်ကပဲ တက်စေကာ၊ သွားအတူစားအတူနှင့် အတိုင်ပေါက်ညီနေခဲ့သည်။

နေလည်း အတော်ပင်ကောင်းလာရာ အဆင်ပြေလာခဲ့သည်။ ဟိုကောင်လေးနဲ့လည်း အနေမစိမ်းတော့ဘူးပေါ့။ Jungkookက သူ့စာကြည့်ချိန်တွေဆို တည်​ြငိမ်နေတတ်ပေမယ့် အခြားအချိန်မှာတော့ ကပ်ချွဲလာတတ်သည်။ မထင်ရင်မထင်သလို တောင်းပန်စကား တဖွဖွဆိုတတ်သေးသည်မို့် သူမမှာ ဘူမသိကိုးမသိ ချော့ရပြန်ပါသည်။ Jungkookဟာ တကယ်တည်း ကလေးဆန်သူတစ်ယောက်ဖြစ်နေခဲ့၏။

ကလေးမဆန်သူမှာ Markပေါ့။ မျက်နှာထားတည်တည်နှင့် ပြုံးရုံသာပြုံးသောကလေးဟာ သူမအမြင်မှာ ထူးဆန်းနေခဲ့တာအမှန်။

"ကလေးတို့....ဒီနေ့ ဆေးရုံကိုလိုက်သွားကြမလား။ အိုမားတို်မုန့်သွားပို့ကြမယ်လေ"

"ဟုတ် သွားကြမယ် အိုမား..."

"ဟို...ကျွန်တော် အဖွားနဲ့ပဲနေခဲ့တော့မယ်"

"ဘာလို့လဲ ကလေးရဲ့"

"အာဂျူးရှီးက ကျွန်တော့်ကို သိပ်ကြည့်မရပုံပဲ။ ပြီးတော့လိုက်ရမှာလည်း ပျင်းတာ ပါပါတယ်"

Jimin သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ Markပြောတာဟုတ်သည်။ Jungkookဘာကြောင့် Markအပေါ်အခုလို ဆက်ဆံရသည်မသိ။ Jiminသိထားသည်က Markရဲ့ အမျိုးတွေကို Namjoonက ဆက်သွယ်မပေးရသေးခင်အထိ အိမ်ကိုခေါ်ထားရမည်ဟုပင်။ Markရဲ့ မိဘတွေက မည်သူမည်ဝါမသိ။ ပြန်နိုးထလာခဲ့ချိန် အသက်၃၀ကေျာ်အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ပေမယ့် ဘဝရဲ့ကနဦးသို့ ပြန်သွားကာ တစ်က ပြန်စခဲ့ရသည်မို့ Jiminမမှီလိုက်တာတွေ အများကြီးရှိနေခဲ့ပါသည်။

"ဒါဆို အဖွားနဲ့နေခဲ့နော်။ အိုမားနဲ့ ငါပဲသွားလိုက်မယ်"