4;

401 50 11
                                        

20.10.21

Sevgili Günlük,

Bugün doktor Bang ile randevum vardı. Dışarıya çıkmayı sevmediğimi söylememe rağmen ısrarla evime gelemeyeceğini söyleyip benim gelmemi istedi. Gitmedim, gidemedim.

Dışarısı fazla korkutucuydu. Denedim, gitmeyi denedim. Hazırlandım fakat binadan çıkmadım. Geri döndüm ve pencerenin önündeki yerime geçtim.

Çok acizce, 24 yaşındaki yetişkin birinin dışarıya adım atamaması.

Doktor Bang tahmin edersin ki çok kızdı nasıl randevuya gitmezmişim falan zırvaladı ama sonra sorun olmadığını yarın bir şekilde bana uğrayacağını söyledi.

Adam kaçığın teki.

Changbin yazdı bugün bana, uzun zamandır arkadaş olduğumuzu ama buna rağmen beni hiç görmediğinden şikayet etti.

Sonra Doktor Bang'in işinde en iyi olduğunu ve iyileşeceğime inandığını söyledi. Benim pek inancım yok ama bunu ona söylemedim.

Geriye kalan zamanda iş yerindeki hoşlandığı çocuktan bahsedip durdu. Sahi birini sevmek nasıl bir şey ki?

Bunu ona sormadım, sormaya da niyetim yok. Birinden hoşlanma imkanım olmadığı için gerek duymadım.

Bana hoşlandığı kişinin erkek olduğunu söylediğinde şaşırmamı bekledi ama tepki vermedim. Neden vereyim ki? Birinden hoşlanmak sadece bedeninden hoşlanmak mıdır ki?

İki tarafta da karşı hissiz olduğum için hiçbir şey bana garip gelmiyor sanırım.

Neyse, az önce durağa iki genç geldi biri oldukça uzunken diğeri yanında minicik kalıyordu.

Minik kalanın sincaba benzemesine takılmam gerekirdi büyük ihtimalle ama takılmadım. Üzerine giydiği siyah ağırlıklı kıyafetlere rağmen hey ben renkli bir kişiliğe sahibim! Diye bağırıyordu adeta.

Sırtındaki gitara rağmen yanındaki çocuğa temas ediyor, sağa sola gidiyor, yerinde zıplayıp duruyordu. Ben izlerken yorulmama rağmen o yorulmuşa benzemiyordu.

Sonunda yanındaki çocuk omuzlarından tutup anlamadığım bir şeyler söyleyip onu durdurmuştu.

Anladığım kadarıyla sincap çocuğumuz üniversite öğrencisiydi ve müzikle ilgileniyordu. Giyiniş tarzına bakılacak olursa metal-rock tarzı takılıyordu.

El hareketleri ve parmaklarının duruş şeklinden söz yazarlığı da yaptığını söyleyebilirim.

Araçları geldiğinde binip gittiler. Araç numarası Y7 olduğuna göre tahminlerim neredeyse doğru çünkü Y7 numaralı araç, genelde üniversite öğrencilerin takıldığı caddeye gidiyor ha bide hastanelere.

Ama hastane olmadığına eminim hasta olan, hastası olan kişi o kadar neşeli olmaz.

Sanırım şimdiye kadar ki en uzun yazımı yazdım, satırlarım bitmek üzere. Bugüne adayacağım şarkı "good for you" yarına kadar beni özle... ben seni özlemeyeceğim :)

silent cry; hyunhoHikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin