My Next Customer (Montiguido #2 - UNDER EDITING)

Kabanata 13

Kabanata 13

Pumasok mula sa kwarto namin ngayon si, Jaizer. Di ko siya nilingon o pinansin man lang, still pretending that I'm sleeping. Hope that this will convince him. Simula nong naging usapan namin kanina ni aling Perry ay tila nawalan ako ng gana sa lahat. Hindi ko alam kung bakit gayon dapat nga hindi ako masyadong maapektuhan kung meron mang ibang taong kasintahan si Jaizer.

I mean kasintahan niya naman talaga at nagiisa lang ito. Shuta naman ma, bakit ba ako nagiisip ng ganito gayon wala naman kaming relasyon ni Jaizer sa isa't isa. I'm just his fubu so stop being a delusional Aiko na higit pa sa pagiging parausan ang koneksyon mo kay Jaizer. And I should know my place, knows my boundaries.

Narinig ko ang kanyang pagtikhim habang ako naman patuloy parin sa pagkukunyare. Kahit sa ngayon ayaw ko muna maramdam ang kanyang presenya. Kailanagan ko muna mag ipon ng lakas, pero bakit ba kailangan ko mag ipon ng lakas? Para saan Aiko? Ang arte mo ha. Basta bahala na ayaw ko muna siya makaharap sa ngayon.

Rinig ko ang pagkalansag ng mga metal at alam kong mayroon siyang dalang tray ngayon. Naaamoy ko ang nilutong tinola ni aling Perry. Kanina kasi after namin magkaroon ng conversation ay agaran akong umakyat papunta rito sa kwarto sinabihan ko nalang si aling Perry babalik nalang ako mamaya kapag luto na ang tinola, kaso di ko ata kaya bumaba ulit dahil nga kay Jaizer. At nandito siya ngayon dala ang tinola.

"Aiko..."

I heard him sigh habang dinig na dinig ang mabibigat niyang yapak habang papatungo sa aking gawi. Naka higa lang ako habang naka kumot still pretending that I'm sleeping. Ang galing ko na sigurong umacting best actress in tulog-tulogan.

"I know you're awake." Sabi niya at tyaka ako dumilat pero nakatalikod parin ako sa gawi niya. naramdamdaman ko pa ang pag lundag ng kama hundyat na umupo rin ito. Naramdaman ko ang kanyang kamay na kinakapa ang aking leeg. "Hindi kana masyadong mainit...And you did not eat the food I brought for you. Why you're starving yourself, Aiko? What's bothering you?...Is it about your mother? Then magpagaling ka so that we can visit—"

"Di ko gusto ang lasa...I'm tired gusto ko lang matulog." Sabi ko sa mahinang tuno. Nakatalikod parin ako sa kanya at walang balak na humarap.

"You're still not feeling well?" He asked again.

"Hmmm." Walang gana ko namang sagot.

"Your mothers doctor called earlier, she's in stable now. They said she's starting to remember things a bit. It's possible that she could have her memories come back again. Isn't that a good news right? Kaya magpagaling ka muna so that when we get there, she'll be happy." Agaran akong humarap sa kanya. I don't know what to react I'm kinda overwhelmed sa nalalaman. Tila ba bigla akong sumigla muli.

"T-Talaga? Nakaka-alala na niya siya? Naalala na niya ba ako?" Umiling lang siya na parang hindi siya sigurado sa sinabi niya. Oo nga pala hindi niya alam na nakakalimutan ako ng mama ko ngayon.

"Kaya kainin mo na 'to at magpa galing ka. She might be excited now to see you again." Tila naman naging maayos bigla ang pakiramdam ko. Nanubig ang aking mga mata, gusto 'kong maiyak sa tuwa. This is it, unting-unti ng nagiging maayos ang lahat.

Oh gosh I am so happy.

"Pwede ba ngayon na tayo bibisita! T-Tyaka gusto mong sumama?" He look at me, mapupungay ang mga mata nito habang tahimik na nakatingin sa akin.

Tumango siya bilang tugon at pagsangayon. Hindi ko na mapigilan ang sarili kaya tumulo ang mga butil ng luha mula sa aking mga mata. Sa sobrang saya ko. Lumundag ako patungo sa kanya tyaka siya niyakap sa leeg. Hinarap ko ang mukha niya at nagka titigan kami ng matagal. Hindi ko namalayang na naglapat na pala ang mga labi namin. We kissed torridly and passionate masyado itong gentle. Feels like I'm in the ocean swaying through the waves. Para akong sanggol na hinihili mula sa kanyang mga braso. Rinig ko ang bawat pag tibok ng aming dibdib. Para itong mga tambol sa sobrang lakas.