My Next Customer (Montiguido #2 - UNDER EDITING)

Kabanata 5

Kabanata 5

Pabalik na ako sa classrom habang tinitiis ang sakit ng katawan, hanggang maaari titiisin kong mag kunyareng hindi magpaika-ikang mag lakad. So far nasasanay na ako sa ganitong klaseng set up araw-araw kapag lubusan akong nababad sa trabaho. At kapag pinangigigilan ako ng sobra ng aking kliyente. Nasasanay nalang rin ako sa lahat. Pero iyong nangyari nung nakaraan, iyon na siguro ang pinaka nakakapagod na eksena ang naranasan ko sa mga naging customer ko.

Only Jaizer Montiguido.

Hawak ko ang shoulder bag ko habang naglalakad at nasa gawi ko naman ang mga mata ng kalalakihan. They always doing that awkward thing na parang hinuhubaran nila ako sa kanilang mga iniisip. Hindi ko rin naman sila masisisi dahil ang lakas naman talaga ng aking appeal, mababaliw sila sa alindog ko pero kung wala silang perang maibibigay, then wala silang matitikman.

Yes, bayad po muna bago serbisyo, dahil ako po ay masarap na hindi niyo malalasap, kung wala kang pera.

"Hi baby, Aiko ko!" Salubong sa akin ni, Vince. Kasama niya ang mga kaibigan niyang alam na rin ang aking trabaho. Pero dahil sa kapangyarihan ni Vince nananatili rin itong tahimik. They even ask for my service pero pinagbabawalan sila nitong sin Vince. Ayaw niya raw kasing makihati parang timang.

"Hello pappy...anong maitutulong ko?" Sabi ko sabay pa cute sa kanyang harapan. Bibitinin ko muna ang isang ito, dahil simula ngayon wala ng sino pang ibang makakagalaw sa akin. Tanging si Jaizer lamang sa ngayon dahil pinakyaw niya na ang lahat sa akin.

Alam ko kasing kung ano pa ang pakay niya. I know, Vincent is so thirsty for a flesh, even though he's one of a heart throb here, na kahit sino pwede niyang ikama ng kahit walang ano mang ibabayad pero pag dating sa akin sorry nalang siya ang expensive ko kaya. Wala siyang magagawa kundi bayaran ako.

"Di ka sumipot kahapon." Reklamo niya at nagmamaktol na parang batang di pinagbigyan sa kanyang gusto. As if naman takaga na sispotin ko siya kahapon ang liit kaya nung offer. No way na papatulan ko 'yon. "Ano sawa ka na ba sakin?"

"Maliit naman bayad mo kuripot ka, tyaka reserved ako sa ngayon so I am no longer available now!" Tyaka ko siya nilagpasan pero pinigilan niya ako at hinila paharap sa kanya.

"Bakit ba ayaw mo na? Tyaka sino 'yang tinutukoy mong nagpa reserve sayo?" Tanong niya habang magkasalubong ang kanyang dalawang kilay.

"Ano gagawin mo? Do-doblehin mo 'yong bayad? Kung ganun payat ako!" Madali lang naman akong kausap.

"T-Tinanong ko lang naman...Pero I'm sure mas masarap at malaki itong akin—"

"Pero ayaw ko ng wampipti mo. Masyadong mapanghe!" Palusot ko kasi sa totoo lang ayaw ko na siyang maging customer. Lalo na't sinabihan na ako ni sir na simula ngayon hindi na ako roon magtatrabaho sa pinasukan kong trabaho so it means I am no longer allowed to entertain someone this time.

"Isang libo...ambagan nalang kami ng kaibigan ko para sayo mamaya!" Sabi pa niya. Tyaka naman tumango-tango ang iba niyang kaibigan. So pinapayagan niya na ang mga kaibigan niya ngayon? Oh, red flag! Walang paninindigan sa sinasabi. "Worth it naman 'to...pagsabayin mo kami!"

Hindi siya worth it. May fifty thousand na ako at madadagdagan pa sa susunod. Kaya bakit ko pa kailangang ubusin ang aking oras sa mga tarantadong 'to.

"Ayaw ko muna ngayon, maghanap nalang kayo ng ibang pokp*k diyaan." Sabi ko tyaka nagmamadaling umalis sa gawi nila. Tinawag pa nila ako ng mga ilang ulit pero di ko na sila pinansin.