My Next Customer (Montiguido #2 - UNDER EDITING)

Kabanata 20

Kabanata 20

Wala na akong naisip pa na ibang plano. Wala nang plan c o plan d o plantanginang ibang plano pang naiisip ninyo mahirap kaya makatakas lalo na kong sadista 'tong tinatakasan mo at maraming galamay, wala akong kalaban-laban pag ganun. Subukan mo kaya tumakas sa isang malupit, mayaman, matalino, mabango at gwapong masarap na instructor—I mean basta.

I should surrender now, wala na talaga akong laban pa. And I realized bakit ba kailangan 'kong tumakas e sa gayon e magkikita parin naman kaming dalawa ulit pag okay na ako. Dang ang tanga at ang engot ko lang sa lagay na 'yon. Ano pa bang kailangan 'kong ipaglaban e wala na akong laban pa sa usaping takasan. Kahit saan mahahanap at mahahanap niya parin ako. Pero bakit ba ako magpapahanap e wala naman akong planong magtago. Grabe ang gulo ko. Kahit ako ay naiinis narin sa sarili sa sobrang gulo kung makapagisip.

"What the hell are you thinking?!" Bulyaw sa akin ni, Jaizer habang nakaupo ako sa kama at habang hinding ginagalaw ang sariling at nakatitig lamang sa kanya. "Ganun mo ba kagustong lumayo sa akin?" He said habang pabalik-balik ang lakad niya mula sa aking harapan.

"Oo! Sa ngayon, pero tuloy parin naman 'yong napagkasunduan natin." Nagkaroon narin ako ng lakas ng loob na makapagsalita. "Bawasan mo nalang sahod ko kung medyo napapangitan ka na sa service ko...I can't stand your law anymore." Ayan napa-english pa tuloy ako. Akala niya siya lang marunong ah.

"D*mn! You're unbelievable!" Tila ay parang gusto niyang matawa pinapahiwatig na katawa-tawa talaga ang aking mga naiisip na plano. Well, wala siyang magagawa kung ganun.

Napahilamos siya ng mukha at pagkuway hinilot niya ang kanyang sintido. He look frustrated. He kicked the mini table beside the bed kaya napaatras naman ako sa gulat dahil sa kanyang biglaang pagdabog.

"If you can't forgive me for now, then just stay... I'll give you time and space. I won't bother you I swear." Pumewang siya sa aking harapan. "And If you're bored, you can go somewhere but my men must guard you on, just don't forget na uuwi ka parin sa akin!"

"Hindi naman ito iyong tirahan ko...pinatira mo lang naman ako dito kasi nalilibogan ka!" I said frankly and that I heard him swearing.

"Then ipapangalan ko ang titulo ng bahay na ito sayo... just like what I've said kung anong meron ako ay iyo narin..."

Hindi ko na maisip kung ano iyong mga pinagsasabi niya. Ang sa akin lang parang kinain na ako ng antok. Gusto ko nalang matulog. Naaalala ko pa pala hindi ako nakatulog ng maayos dahil nga sa iniisip ko ang aking planong tumakas pero inabutan nalang ako ng magdamang ay nandito parin ako sa puder niya. Palpak na nga ang plano kinulang pa sa tulog.

"Aiko! Are you listening?" Ayaw ko nang makipag talo pa dahil alam ko naman sa huli na hindi na ako makakatakas at hindi ko na rin siya matatalo. Nakaramdam din ako ng hiya sa sarili, nagmukha lang talaga akong tanga.

Hanggang sa nakatulog na nga ako dahil sa sobrang pagod at antok. Pero bago iyon narinig ko pa ang malutong niyang pagmumura. Mabuti narin na nakatulog ako agad, masyado na akong pagod sa kakaisip na tumakas at hindi ko na makakayanan pa kung gagawa na naman ako ulit nang panibagong plano na wala namang epekto. Pagod na rin ang aking utak kaya, sige na nga suko na ako. Bahala na siya diyan, tiisin niya kung paano ko siya tatratuhin.

BUMABA ako ng hanggdan, masakit ang aking batok. Sa sobrang pagtulog ko pala kanina ay siguro hindi naging maayos ang posisyon. Pero naaalala ko hindi naman ako nakakumot no'ng nakatulog ako. And there's a hint of me kung sino ang gumawa. Well, kahit sa ganung bagay I appreciate him naman but that doesn't mean he's forgiven.