"ပါပါး သားဆော့လို့မရဘူး ညီမလေးတွေကသား ရုပ်ရုပ်တွေကိုအတင်းလိုက်လုတယ်"
ငိုတော့မလိုဖြစ်နေတဲ့ ၆နှစ်အရွယ် leoလေးကိုထမင်းပွဲပြင်နေတဲ့ ရှောင်ကျန့်က လှည့်ကြည့်လာပြီး .
"ခနလေးပါသားသားရာယ် လင်းလင်းနဲ့ ကြီးကြီးချင်တို့ အပြင်သွားလို့ပါ သူတို့လာရင်သူတို့ခေါ်ထားလိမ့်မယ်"
"သူတို့က သားကိုပဲနှောက်ယှက်ချင်နေကြတာ"
"ကောကော, ကောကော,ကောကော,(၃ယောက်ပေါင်းအသံ)"
"ရွယ်ရွယ် ဖေးဖေး လီလီ ကိုကို့ကိုအဲ့လိုမလုပ်ရဘူး"
အစ်ကိုလုပ်သူကိုအတင်းဖတ်တွယ်နေတဲ့ ၃နှစ်အရွယ်ညီမ၃ယောက်ကို ရှောင်ကျန့်တစ်ယောက်ချင်းစီခွာထုတ်လိုက်ကာ...
"မီးမီးတို့ကမိန်းကလေးဆိုတော့ ဘိုမရုပ်လေးတွေနဲ့ဆော့ ကိုကိုကယောက်ျားလေးဆိုတော့ သူ့ဘာသာသက်သက်ဆော့လိမ့်မယ်ဟုတ်ပြီလား"
ထိုအခါအကြီးဆုံး သမီးလေးရွယ်ရွယ်မှ မပီကလာပီကလာလေးဖြင့်..
"မီးတို့က မီးတို့က ၃ယောက်တောင် ကောကောက တစ်ယောက်ထဲ မီးသနားလို့"
"မီးလေးတို့ကောကိုချစ်တာ ပါးသိပါတယ် ကောကိုပါပါးဆော့ပေးလိုက်မယ်နော် သွား ကိုယ့်နေရာကိုယ်သွားထိုင် ထမင်းစားမယ်"
"ဟုတ်ပါပါး(အသံပြိုင်)"
ဂါဝန်အဝါဖောင်းဖောင်းလေးတွေနဲ့ ပြေးသွားတဲ့ အမွှာလေး၃ယောက်ကို ရှောင်ကျန့်ချစ်မဝစွာကြည့်နေရင်း...
"ပါပါး သားသူတို့ကိုမချစ်လို့မဟုတ်ပါဘူး သားရဲ့ lego အရုပ်လေးတွေက သူတို့ရှိရင်ဆက်လို့ရမှာမဟုတ်ဘူး"
"ပါပါးသိပါတယ် အခုညစာစားကြရအောင် "
"ညစာ စားပြီးပြီဆိုတော့ ညီအစ်မ၃ယောက်က ဗိုက်လေးပြီး အိပ်ချင်သဖြင့် ဂျီကျလေသည်..."
"အိပ်တော့သမီးလေးတို့"
"ဟင့်အင်း ပါပါးဝမ်လာမှ ပါပါးဝမ်လာမှ"
"ပါးကျန့် ချီ ဟင့် ဟင့် ချီ"
"မီးကိုလဲချီ မီးကိုလဲချီ"
"ပါးကဘယ်လိုလို့ ချီနိုင်မှာလဲ ပါပါးဝမ်က နောက်ကျမှာ "
ရိပေါ်ရှိရင်တော့ ရိပေါ်ကနှစ်ယောက် သူကတသ်ယောက်ချီပြီး ချော့သိပ်နေကြဆိုတော့ ကလေးတွေက တအားဂျီကျတယ် ကုမဏီမှာညစာစားပွဲရှိလို့ရိပေါ်ကဒီနေ့ နောက်ကျနေခြင်းဖြစ်တယ်...
