'Yung katabi ko sa Jeep

UPDATE P

UPDATE (P)

Tumayo ako at nagsimulang hanapin siya, mabuti na lamang at madaling nahagip ng aking mga mata ang likod niya sa kabila ng napakaraming tao sa parke (karamihan kasi dito ay nag o overnight ang mga pamilyang kakatapos lang magpicnic), agad akong naglakad takbo patungo sa kaniya.

Nang maabutan ko siya ay hinablot ko ang manipis na coat na suot niya, D.O's eyes widened when he saw me. "What was that for?" Halos mangiyak ngiyak kong sambit, my mind is clouded by too much emotions.

Napatigil siya ng makita akong lumuluha, his facial expression softened. He stroked his arm as he embraced me, hiding me from the world, or so I thought. "Shh." He hushed me, caressing my wavy long hair.

Mas lalo akong napaiyak ng maramdaman ko ang pagmamalasakit niya, at least hindi niya ako pinahiya at pinagmukhang tanga. "Kung magpapaalam ka na pala bakit may halik pa? You're being unfair. Ayaw mo ba talaga akong magmove on kahit hindi naman naging tayo? Kahit hindi mo naman ako gusto? Papaasahin mo na lang ba ako hanggang sa tumanda ako? I'm so done with you." Sinamantala ko ang sitwasyon na sabihin iyon dahil hindi ko kayang sabihin sa kaniya iyon kung nakatingin ako sa kaniya. Hindi ko napigilan ang paghikbi ko, alam ko namang singit lang ako sa picture eh. Isang napakalaking photo bomber.

Naramdaman ko ang paghinga niya ng malalim, "Actually, I also don't know why I did that." Pinagpatuloy niya ang paghaplos sa aking buhok, "I am supposed to be mad at you because Sabrina won't attempt suicide if you're not around with me. I was better off without you the more I think about it." Mahina niyang sambit, naramdaman ko ang yakap niya.

Unti unti akong tumahan, his warmth made me stop from crying. "Stupid." Mahina kong sambit.

Bahagya siyang tumawa, made my heart melt. Kumalas siya sa pagkakayakap niya sa akin at tinitigan ako ng mabuti, "My mind is chaotic. I'm completely confused, hindi ko alam kung bakit ganito nararamdaman ko. I should be in love with Sabrina, stay in love with her for the rest of my life." Punong puno ng emosyon ang boses niya, pinipigilan kong maiyak muli, "And, there was you made me feel this way- made me confused as hell, you even popped out of nowhere. Wherever I look, there was you and I'm annoyed to the fact that I can't ignore you anymore. Are you going to wreck me until I can't stand anymore?"

Parang may bumara sa lalamunan ko, nahihirapan ba siya dahil sa akin? Is he also afraid of hurting as much as he's afraid of losing Sabrina? "I'm sorry," iyon na lang ang nasabi ko. I don't want to wreck him, I wanted him to be happy kahit na ang tanging sagot lang n'on ay ang hindi na kami magkita. "Good bye, Darius. I had a lot of fun being with you, sorry if I bothered you so much." Hindi ko na napigilan ang sarili kong lumuha.

Aaluin niya sana ako ngunit hindi niya na itinuloy dahil umatras na ako palayo sa kaniya, nang masiguro kong wala na siyang sasabihin ay tumalikod na ako at naglakad palayo sa kanya. This is over.

"Can you wait for me 'til I find myself?" Narinig kong sigaw niya kaya saglit akong napahinto pero agad din akong naglakad palayo, ayoko nang umasa. I will never assume again.

Napahawak ako sa dibdib ko dahil sa abnormal nitong pagkabog, hindi ko mapigilang hindi mapaiyak kahit na madaming nakatingin sa akin. The pain is too much.

**

University athlete Darius Olen "D.O" K. De Guzman of XOXO University recently announced upcoming marriage after a long term engagement to her fiancee, Sabrina C. Jocson...

Pinatay ko ang TV, pagkatapos kong masura sa balita. Kahit anong channel ay iyon ang balita, and it really pisses me off. Kahit na alam kong sa sarili kong nakamove on na ako.

Napatingin ako sa sobreng nakaipit sa hardbound na libro ko nang fundamentals of nursing, nagre rebyu na kasi ako para sa board exam ko next month. And yeah, it's been a year and a half already since we bid our good byes.