(Kerem'in ağzından))
Asya ve arkası dönük bir kız sarılıyorlardı. Of şu halisülasyonlar diye iç geçirirken sarıldığı kız arkasını dönüp bana baktı.
Merve'ydi bu. Yok artık. Nasıl ya? Hayır, halisülasyon sadece. Yanımızda olsaydı iyi olurdu ama psikolojimi çökeltemem. Detaylıca bir kez daha bakıyorum. O... Eminim. Hayır Değilim , o öldü. Yangın onu aldı, götürdü. Tekrar bakıyorum, yine Merve. Olamaz beynim küçük bir oyun oynuyor. Inandırıcı değil. Şaka misali. O olamaz çünkü. O gitti. Yeter artık bu hayaller. En kısa zamanda Asya'yı da düzeltmem gerek.
Hala bana bakan kızı görmemek için başımı önüme eğdim ve " Asyacığım gitmek zorundayız artık." dedim.
Asya Koşarak geldi ve boynuma atladı. Dudaklarından dökülen kelimeler beynimde çınladı: " Merve ölmemiş"
