Last Smile || Kyungyeon

28

Bir hafta sonra;

"Senin yine burnun mu kanadı?" diye yükseldim Kyungsoo elindeki peçeteyle yanıma gelince. Ofladı ve "Strestendir Nayeon bir şey yok." diyerek oturdu yanıma.

"Stresten insanın burnu kanamaz sürekli, hastaneye git diyorum sana kaç gündür." dediğimde Kyungsoo tepki vermeden oturmaya devam etti yanımda "Kime diyorum Kyungsoo?"

"Nayeon tamam bırak ben kendimi düşünebiliyorum." dedi Kyungsoo ters bir sesle bundan sonra. Tip tip baktım ve "Ne dedim ki şimdi ya?" diye biraz sert bir sesle çıkıştım ben de.

"Çocuk değilim kafam basıyor ne yapıp yapmamam gerektiğine ters bir şey hissetsem giderim zaten." diye devam etti söylenmeye aynı sert tonda.

"Ben sanki senin kötülüğünü istiyorum ya." diye söylendim kendi kendime kırgın olduğumu belli eder şekilde. Omuz silkti ve "Üstüme gelme." diye yanımdan kalkıp gitti.

O gittikten sonra histerik bir kahkaha attım ve bende kalktım yerimden. Sinirimi de birazcık sınıftan çıkartmış olabilirim o an "ŞU LANET KİTABIN PARALARINI GETİRMEYEN BİR KİŞİ KALDIYSA ELİMDE KALACAK!"

...

"Ee konuşmuyor musunuz yani?" dedi Sana telefonun diğer ucunda bizimkilere laf yetiştirmeye çalışırken.

Triplenip erkenden çıkmıştım tabii ki okuldan. Kendileri de oturmuşlar kahve içiyorlardır şimdi...

"Konuşmuyoruz." dedim sert sert "Baekhyun kişisi orada mı?"

"Hayır o da çıktı, Dahyun'u bırakıp eve geçecekmiş." dedi Sana "Şimdi de Sehun çıkıyor."

"İyi anlaşılan bu gece beynimi ütüleyecekler." dedim ve ofladım "Siz takılın kapatıyorum şimdi telefonu."

"Görüşürüz." dedi Sana ve arkadan gelen kahkahalar eşliğinde telefonu direkt kapattı.

Ofladım ve şarkı açıp kulaklıklarımı takıp yürümeye öyle devam ettim yolda.

Çok huzurlu bir şekilde yürümeye devam ederken birinin adeta boğazını yırtarak "IM NAYEON BEKLE!" diye bağırmasıyla yerimde sıçradım ve arkama döndüm.

Bizim sınıftaki aptal Taehyung...

"Efendim Taehyung." dedim bıkmış bir sesle. Elindeki parayı bana uzattı ve "Kitap parası..." dedi soluklanırken.

"Okulda boğazımı yırtarken neredeydin?" diye çıkıştım sinirle. Yandan bir gülüş attı ve saçını savurdu "Kızların ilgisinden seni duymamışım Nayeon, üzgünüm."

"Emin ol gram ilgilenmiyorum." dedim ve parayı çantama tıkıp ona döndüm "Bekleme başımda git o zaman."

"Çok kibarsın Nayeon, Kyungsoo'yla ettiğiniz kavganın hırsını benden çıkartıyorsun ayrıca." dedi huysuzlanarak. Ofladım ve "Sana ne?" diye yükseldim "Açık olacaksak evet sinirliyim ama seni alakadar etmez."

"Seninle konuşulmuyor gittim ben." dedi ve koşarak uzaklaştı yanımdan. Gözlerimi devirdim ve şarkıyı başlatıp yürümeye devam ettim.

Ben birkaç adım atmıştım ki bu sefer telefonum adeta mesaj yağmuruna tutuldu. Oflayarak telefonu aldım elime ve okumaya başladım.

...

Baekhyun
"CANIM İKİZİM SENİ SİNİR Mİ ETTİLER?"
"GELİYORUM BEKLE"
"Dahyun'u bıraktım geliyorum şimdi"
"Sehun'la bize geçecektik ama kovabilirim istersen"
"Veya o daha iyi kafa dağıtır onunla geliyorum"
"Abur cubur al param yok"

Nayeon
"Gel Sehun'la."
"Aptallar"

...

Küçük bir sırıtışla yürümeme devam ediyordum elimdeki çantamın olağanüstü bir kuvvetle çekilmesiyle olduğum yerde yalpaladım ve bir adamın çantamı tüm gücüyle almaya çalışmasıyla karşılaştım.

"ÇANTAMI BIRAK YA!" diye çemkirdim
ve ben de geri çekmeye başladım çantamı. Tabii pek bir gücüm yoktu onun karşısında ama öyle hırslanmıştım ki deliler gibi çekiyordum çantayı.

"Boşa uğraşma." dedi adam ve çantamı çekiştirmeye devam etti. Küçükken Baekhyun'la oyuncak için yaptığımız kavgaların aynısındandı resmen ve çok sinir bozucuydu.

Ama o kavga en sonunda ya oyuncağın kırılmasıyla ya da birimizin yere düşüp ağlamaya başlamasıyla bitiyordu.

Adamın "Yetti ya!" diye bağırıp bir anda beni omzumdan ittirmesiyle kafamı bir anda duvara çarpmam bir olmuştu.

Düşmekten kastım bu değildi...

Kafamı o şiddetle çarpmamla tabii dünyam şaştı bit anlığına. Ne olduğunu bile tam adlandıramamıştım ki elimdeki çanta bir anda ellerimin arasından kayıp gitti. Diğer elimi kafama götürüp kanı görmemden sonra da her yer kayboldu zaten...

...

"Hayır aşkım şimdi Sehun'un evinin oradan geçiyorum bizim sokağa döneceğim."

Baekhyun daha yeni ayrılmış olsalar da telefonda Dahyun'la konuşmaya devam ederek girdi sokağa.

"Dışarıda oyalanıyorsunuz Sehun'la sonra gecenin bir yarısı kavga ettik biz diye ağlıyorsunuz." dedi Dahyun ve güldü "Neyse dersinizi almışsınızdır."

Baekhyun'dan cevap almaması üzerine de hattı kontrol etti ve açık olduğunu görünce "Alo?" diye kontrol etti.

Bir süre daha ses alamayınca yineledi Dahyun "Baekhyun orada mısın?"

"Nayeon." diye cılız bir ses duyuldu sonra. "Dahyun bir şey olmuş."

"Ne olmuş Baekhyun?" dedi Dahyun korkulu bir sesle. Kısa süreli bir sessizlik sonrası "Kafasını duvara vurmuş herhalde duvarın dibinde duruyor öyle baygın."
diye konuşunca Dahyun bir anlık anlamsız bakışlarından sonra "Ambulansı ara kapat telefonu." dedi sert bir şekilde.

Baekhyun'sa bir şey demeden telefonu direkt kapattı ve ambulansı aradı. Daha sonra da dehşet verici bir ifadeyle Nayeon'a dönüp kanayan kafasına elini götürüp kan bulaşmasından sonra hızlıca geri çekip üstüne sürdü bir anlık korkuyla.

"Nayeon ne olur uyan korkuyorum." diye ağlamaklı bir sesle konuştu sonra. Bir damla yaş damlayan gözünü sildikten sonra Nayeon'un sağ elini iki eliyle sımsıkı tutup öylece sallanmaya başladı olduğu yerde hafifçe "Lütfen iyi ol, lütfen ambulans gelene kadar iyi ol Nayeon lütfen kalk."

Birkaç dakika yalvarır bir şekilde öylece durmuştu ki ambulansın sesini duymasıyla duvardaki boynunu yavaşça çevirdi Nayeon'un ve dizine yasladı yavaşça "Nayeon geldi ambulans bak ne olur bak bana çok korkuyorum." diye mırıldandı.

Baekhyun adeta yalvarırcasına ona bakarken minicik bir fısıltıyla Nayeon'un "Baekhyun." demesiyle Baekhyun korkudan her an damlamaya hazır olan gözlerini serbest bıraktı ve ağlamaya başladı "Geldi ambulans Nayeon ne olur dayan." dedi.

"Ne oldu burada?" diye adeta haykırırcasına duyduğu bağırışla arkasına döndü Baekhyun. Sehun'u görmesiyle de biraz rahatlamış bir ifadeye büründü yüzü "Geldiğimde böyleydi Sehun ben korkuyorum."

Ambulans yanlarına yanaştığında Sehun, Baekhyun'un omzuna elini attı ve sıvazladı sadece.

Nayeon'u sedyeye kaldırdıklarında Sehun da Baekhyun'u kolundan tutup yavaşça kaldırdı ve ona döndü "Gidebilecek misin Nayeon'la?"

Kolundaki kana kenetlenmişti Baekhyun, bunu fark eden Sehun sertçe kolundan tutup salladı onu ve yineledi sorusunu "Baekhyun gidecek misin?"

Baekhyun kafasını salladı ve hızlıca ambulansa girip Sehun'a korku dolu bir bakış attı. Ambulans hareket ettiği an Sehun da koşarak Baekhyun ve Nayeon'un annesine haber vermek için onların evine doğru koşturmaya başladı.

...

Dıdımtısss (Filmlerde kaos sahnelerinde efekt gelir ya o gibi düşünün, birisi yapıyordu aklımda kalmış JWKSKSKSLPAWŞWLPEL)