Hoogtepunt

Probleem of verlossing

P.O.V Amber 

Als ik samen met Jade onze fietsen in het fietsenrek zetten en aankomen bij onze kluisjes, wil ik weer net zo hard weggaan als dat ik gekomen ben. Daar staat HIJ! Voor mijn kluisje. Als hij me ziet aankomen zegt hij:"Hey Amber en ...." Hij kijkt Jade vragend aan. "Jade!" zegt ze beledigd. Ik probeer mijn kluisje te openen, maar het lukt gewoon niet. "Ryan, rot is op joh. Je staat voor mijn kluisje." zeg ik geïrriteerd. Ondanks dat ik dat zei blijft hij gewoon stand vast staan met een grijns van hier tot Tokio. "Wat zei uw prinses?" "Dat je moet oprotten Vargas! Ik moet erbij." "Uw vraag is mijn bevel uwe majesteit."zegt hij en draait zich een kwartslag waardoor ik wel bij mijn kluisje kan. Ik kijk hem aan en hij begint zijn prachtige tanden bloot te glimlachen. Ik weet dat ik dat van mezelf niet mag denken, maar et gebeurd gewoon.

Als ik mijn kluisje open heb trek ik mijn wenkbrauwen op en vraag:"Ga je nog weg of niet?" "Wat denk je zelf? Ik laat zo'n prachtig meisje toch niet alleen. Zo ben ik niet." Oog rollend loop ik richting Jade, maar als ik ongeveer tien stappen van haar verwijdert ben, ligt er opeens een arm om mijn schouder. "Je dacht toch niet dat ik je liet gaan. Jij blijft mooi bij mij prinses." fluistert Ryan ongeveer een centimeter van mijn oor verwijderd. "Blijf verdomme van me af Ryan." Ik probeer me los te trekken, maar als hij dat voelt drukt hij mij nog dichter tegen zich aan. Als we bij het lokaal komen kijk ik hulpzoekend om me heen. "Jade kom je alsjeblieft naast mijn zitten?" vraag ik, maar voordat ze haar mond open kan trekken om te reageren reageert Ryan al. "Geen denken aan. Jij blijft de hele dag bij mijn." Ik wil er nog wat op in brengen, maar juist op dat moment drukt hij me op een stoel en komt er naast zitten. Snel kijk ik naar Jade en maak met mijn mond de beweging 'het spijt me'. Ze knikt en gaat op een lege stoel zitten.

Meteen richt ik mijn blik weer op Ryan. "Hoe durf je! Ik moet jouw niet. Heb je dat nou nog niet door?!" "Nee inderdaad." "Ik kan jouw echt niet begrijpen Ryan. Jouw hart is echt van steen hé. En ook ben je blind. Jij begrijpt helemaal niet wat vriendschap en liefde is. Je maakt maakt ruzie met Kay over MIJ en je wist verdomme dat hij me leuk vindt. En dat noem nou niet bepaald een vriendschap als je zo met Kay omgaat. Van liefde weet je al helemaal niets af. Elke dag heb je een ander meisje in je bed liggen en gooit ze de dag erna gewoon als oud vuil je deur uit. Je gebruikt vrouwen gewoon als lustobject en geeft helemaal niet om ze. Ik trap niet in jouw vuile praatjes. En mag ik er nu langs? Ik wil namelijk bij mijn vriendin zitten en niet bij zo'n verwende badboy als jij." 

Kwaad loop ik naar Jade toe en ga naast haar zitten. Nu ik zit, zie ik pas dat iedereen me bewonderend aan kijkt. Als ik aan mijn wang voel laat ik het meteen weer los. Ze zijn echt kokend heet. Ik hoop maar dat ik met deze woorden ervoor heb gezorgd dat hij me voortaan met rust zal laten. Al hoewel ik bijna zeker weet dat dat niet het geval zal zijn. "Amber geloof me. Jij bent echt mijn heldin. Hoe is het ooit in je hoofd naar boven gesprongen om dat te durven? Ik bewonder je echt, want ik zou het nooit gedurfd hebben." "Dankjewel Jade. Eigenlijk weet ik zelf ook niet hoe ik dat heb durven zeggen. Eerlijk gezegd voel ik me nu veel beter. En ook al weet ik dat hij niet gaat stoppen met zijn gezeik. Ik heb er nu in ieder geval een beter gevoel over." Jade kijkt me ontzettend blij aan. "Ik ben blij dat ik jouw vriendin mag zijn Amber. Ik zou niet weten wat ik zonder jouw zou moeten. Je bent echt mijn grote voorbeeld en ik denk nu ook van de andere hier zo." "Jij bent hetzelfde voor mijn Jade. Ik hou van je. Wel als vriendin natuurlijk." "Ik ook van jouw." zegt ze en geeft me een knuffel. Zelf ben ik ook mega trots. Want ik, Amber van Veen, is tekeer gegaan tegen de populairste badboy van de school!

De wiskunde les gaat snel voorbij zonder enkele problemen van Ryan. Als de leerkracht na twee uur praten eindelijk klaar is gaat de bel voor de eerste pauze. Samen met Jade loop ik richting de aula en ga aan een tafel zitten. Als ik en Jade eenmaal zitten en ons eten aan het opeten zijn, trekt iemand de stoel naast me naar achteren. Aan Jade te zien zit haar hart net als mijn boven in mijn keel van de schrik. "Hoi Amber en Jade." zegt de liefdevolle stem van Kay. "Hoi Kay. Wat is er?" zeg ik. "Of ik je even mag lenen van je vriendin Jade. Ik moet namelijk met je praten." Ik kijk Jade aan en ik zie dat ze me een goedkeurend knikje geeft. Ik pak mijn tas en loop met Kay mee naar de gang.

"Waarvoor wil je met me praten Kay?" vraag ik. "Over die onenigheid tussen jouw en Ryan. Is het waar dat hij te keer bent gegaan tegen hem, want iedereen heeft het daar nu over. Maar ik wou het graag van jouw persoonlijk horen. Durfde je dat echt?" "Ja, maar waarom is dat zo bijzonder?" "Dan kom ik je bij deze waarschuwen." "Waarvoor Kay? Je maakt me een beetje bang." "Ryan vindt het juist aantrekkelijk aan jouw dat je zo tegen hem durft te doen. Snap je dat?" "Ja."zeg ik overdonderd. "Mooi zo. Hij zal niet stoppen tot hij jouw heeft. En omdat ik dat niet toe laat, ga ik jou beschermen. Ik moet een niveau lager dus ook een schooljaar lager. Oftewel ik kom ook bij je in de klas." In shock kijk ik hem aan. Zei hij dat nou net echt of heb ik het verzonnen? "Kay. Zei je dat nou net echt? Kom je ook bij mijn in de klas?" "Ja dat is echt zo."zegt hij blij. "Whaaaaaaaaaaaaaaa ik ben zo blij. Eindelijk iemand die mij gaat beschermen. Kom hier!" zeg ik en trek hem in een knuffel. Net op dat moment loopt Ryan langs. Ik trek me terug en zonder op Ryan's aanwezigheid te letten voel ik toch dat hij er is. 

"Amber?" "Ja Kay?" "Sorry hiervoor." En dan gebeurd het. Hij legt zijn handen rond mijn gezicht en langzaam komen zijn prachtige lippen op de mijne af. Als ze op mijne liggen is het net alsof ik door de lucht zweef. Zo lief en teder zoent hij mij. Het lijkt alsof er overal om ons heen vuurwerk wordt afgestoken. Als hij zijn lippen van de mijne haalt verlang ik alleen maar naar meer van hem. Tenminste nadat hij mijn gezoend heeft. Jade zou het kussen noemen, want zoenen is nou eenmaal met de tong. Maar ja ik ben Jade niet. "Kay, ik weet niet wat ik voor je voel en ook niet waarom ik dit ga zeggen, maar toen je mij zoende voelde het alsof ik door de lucht zweefde. En alsof er overal vuurwerk werd afgestoken." "Bij mijn ook Amber. En weet je? Eigenlijk vind ik het wel leuk dat je zo eerlijk bent." "Dankjewel Kay. Ondanks dat ik je nog niet goed ken beteken je nu al heel veel voor mijn." "Dat is lief van je." "Wou je eigenlijk nog meer bespreken?" "Ja. Of je vanmiddag wat zou gaan doen, want misschien kunnen we elkaar vanmiddag beter leren kennen." "Is goed. Wat wil je doen?" "Zullen we naar het park gaan?" "Ja is goed." "Tot zo na school. Bij de kluisjes?" "Ja ik zie je daar." zeg ik als laatste.

——————————————

Hoi lezertjesssssssssssss,

dit stukje vind ik persoonlijk veel beter dan het vorige. Maar dat laat ik helemaal aan jullie over. Ik hoop dat jullie gewoon verder blijven lezen. Ik heb vakantie en daar wil ik ontzettend van genieten. Dus ik garandeer jullie niet dat ik nog heel vaak ga updaten deze vakantie, maar daarna zal er wel weer vaak geüpdatet worden. Ik hoor graag jullie meningen of suggesties.

xxx Cheyenne809