Hoofdstuk 4

42 1 2
                                        

Dit is de mysterieuze jongen op de foto! ( Zac Efron )

We staan aan het rand van het bos. Voor ons neus staat een portaal. Ik geef een schopje aan Shadow en ze loopt er door. We vliegen door een dimensie heen en dan zijn we ineens in de mensenwereld. Aarde ofzo iets. Ik doe mijn witte kap van mijn cape op en geef nog een schopje als teken. We lopen door de straten. Ik zie allemaal gekke huisjes, winkels en andere rare gebouwen zoals de brandweerkazerne. Ik weet niet waar het voor dient maar het stond gewoon op een bordje. Er gaan allemaal rare wagens opzij voor mij. Er zegt een man die in een vreemde wagen zit: 'Kan je niet uitkijken?!' Ik negeer het en ga naar een plein waar allemaal kraampjes staan. Ik stap af van Shadow en bind haar vast aan een paaltje. Ik zie dat iedereen mij raar aankijkt. Ik ben dat ondertussen al gewoon. Ik pak mijn zak en ga naar de zoetigheidskraampje. Ik koop 2 pakken Oreo's en ga naar het kraampje met allemaal keukenspullen er op liggen. Er staat een heel lange rij voor het kraampje. *Zucht* Ik ga in de rij staan en wacht. Ondertussen gaat de tijd vrij snel voorbij en ben ik aan de beurt. Er staan twee mannen achter het kraampje. De ene is denk ik zo iets in de 40, hij is struis gebouwd, heeft zwart-grijs haar en heeft een blauw oog. De andere is iets rond mijne leeftijd. Hij heeft mooi bruin haar en blauwe ogen. Hij heeft een glimach op zijn gezicht waarvan je zou weg kunnen smelten. Stop, Noa, stop! Je kent de regels. Geen verkering met de mensen. Pff... Stomme regel...'Jongedame, wil je iets kopen?' zegt de verkoper met het blauw oog. 'Ja, een pan',zeg ik. Hij lacht. Hij pakt een pan van een schap en komt terug naar mij. 'Is deze groot genoeg?' vraagt hij met zo'n poeslief stemmetje. Hij begint me te irriteren. 'Groot genoeg om op jouw kop te slaan? Ja!' zeg ik grof terug. Hij zwijgt direct, geeft de pan aan de knappe jongen en loopt weg. Terwijl dat hij iets in tikt in zijn pc vraagt hij: 'Hoe heet je?' 'Noa', zeg ik met een verlegen stem. 'Noa, dat is een mooie naam', zegt hij. 'Dankje, hoe heet jij?' 'Caleb' 'Caleb? Mijn neefje heet ook Caleb!' 'Leuk! Weet je bent eigenlijk heel mooi!'


Caleb POV:

Ze ziet er zo mooi uit ook al kan ik haar gezicht half niet zien door haar kap van haar cape? Wow ze heeft een cape aan. Net Wonder Woman! 'Dankje...' zegt ze verlegen. Er komt een grijns op mijn gezicht en ik grinnik. Zo schattig. 'Dat is dan 40 euro, jufrouw Schoonheid' probeer ik zou grappig mogelijk te zeggen. Ze grinnikt. Haar handen gaan in haar zak en haal haar portemonee er uit. Ze haalt er 2 briefjes van 20 euro er uit en zegt: 'Alstublieft, meneer Gentleman' Ik grinnik. Ik neem het aan en doe het in het kassagleufje. Ze pakt de pan en doet het in haar zak. 'Hey, wil je alstublieft stoppen met dat geflirt? Mijn vrouw heeft snel een pot nodig!' zegt de man achter haar. 'Ow..ok..Sorry, meneer',zegt ze en stapt naar achter en rent dan weg.De meneer komt naar voren en voor dat hij wilt zeggen zeg ik: 'Sorry, mijn collega komt er zo aan.' Ik spring op mijn fiets en ga haar achterna. Ik zie dat ze in de verte op haar paard springt? Wow dit zie je echt niet vaak! Ze is zo speciaal en zo mysterieus en zo mooi. Ik bloos. Ik wil weten waar ze vandaan komt. Ze gaat een veld op en ik zie... Wow ik kan dit niet geloven. Ik zie een soort van een portaal. Ineens vliegt ze er door. Ik stop en bekijk aandachtig het portaal. Hmm... Raar... Ineens wordt het portaal kleiner! Ik twijfel...zou ik er in gaan of zou ik mijn geld verder verdienen. Hmmm.. Na lang twijfelen spring ik in het portaal zonder mijn fiets. Ik vlieg door een dimensie en kom in.. WOW......


Hey bookwurms,

Nieuw hoofdstuk! Wat vind je er van?

Comment/follow/vote!

xxxLouise

Forest creaturesWaar verhalen tot leven komen. Ontdek het nu