Forest creatures

Hoofdstuk 12

Wil je weten wie dit is? Lees dan snel verder!

We vertragen en dan zet Max me neer. Ik kijk over mijn schouder en ik zie dat Max Julia heeft achtergelaten. 'Je neemt Julia niet mee?' vraag ik. Hij kijkt me aan en schud zijn hoofd. Hij kijkt rond en pakt me dan terug op. Voor me zie ik iets glinsteren. Maar ik weet niet wat het is. Hij zet een paar stappen naar achter en neemt dan een aanloop. Hij springt door de glinsters en we landen in de vampierenwereld. Bloodcity. Eigenlijk ziet het er niet zo hellachtig uit. Er is natuur, huizen, bossen enzovoort. Precies The Forest. Maar dan zie ik een donker kasteel in de verte staan. Ik zie ook dat er donder en bliksem rond het kasteel zijn. Brrr.. Griezelig. Ik kijk naar boven in Max zijn ogen. Hij zet me neer en zegt met een grijns: 'We zullen je eens voorstellen aan de stad.' Ik knik. Hij pakt mijn hand vast en we wandelen richting de stad. Wat me opvalt is dat er veel mannen zijn inplaats van vrouwen. 'Waar zijn de vrouwen?' vraag ik. 'Weerwolven.' zegt hij kort. 'Weerwolven? Wat is er gebeurd.' 'Ons rijk grenst aan het weerwolvenrijk waar ze weinig vrouwen hadden. Wij hadden er in overvloed en dus zijn ze op een nacht die van ons komen stelen. Zo ben ik Sophia verloren...' zegt hij en hij moet een traantje wegpinken: 'En daarom wil ik jou. Je lijkt zoveel op Sophia. Zij was mijn leven! En deze keer lieg ik niet!' 'Waarom zijn jullie hun niet gaan halen?' vraag ik nieuwsgierig. 'Begrijp je het dan niet? Die vrouwen die ze hebben meegenomen zijn nu weerwolven.' zegt hij. Ik zwijg. Ocharme... Ik voel me schuldig ook al weet ik niet waarom. Max trekt me een café binnen en direct begroet iedereen hem. Maar de blikken van de vampieren richten al direct op mij. 'Je hebt er één!' roept een jongen aan de bar. Iedereen juicht en ze bestellen allemaal nog een glas.. Bloed? Ieuw! We gaan naar de bar waar een dame achter de toog staat. 'Wat wil je drinken?' vraagt Max. Ik kijk naar boven naar de lijst van drankjes. Bloodshake, Bloodwine, Blood with a lot of blood,... 'Euh doe mij maar een glaasje water.' antwoord ik. De dame achter de toog lacht waardoor je haar tanden kan zien. Ze heeft bruin haar met een stukje rood erin geverft en rode ogen. 'We hebben alleen maar drankjes met bloed erin, meisje!' zegt ze met een grijns terwijl dat ze een glas afwast. Max kijkt de dame streng aan en pakt me bij mijn heupen waar hij daarna mijn hand terug vastpakt. We gaan aan tafel zitten waar denk ik zijn vrienden zitten. 'Wat een lekkere chickie heb je daar, Max!' zegt een jongen met blond haar en blauwe ogen. 'David, ze is de mijne!' zegt hij op een toon dat niet echt menend lijkt. Max en David grinniken. Ik trek mijn wenkbrauw waardoor ze nog harder moeten lachen. Max komt dichter naar me toe en geeft me een kus op de mond. Ik stribbel tegen maar dan denk ik dat ik van hem ben dus kus ik terug. 'Mag ik eens proberen?' vraagt David. Max knikt. Ik kijk Max geschrokken aan. Ah nee hè! Ik ga niet meerdere vampieren kussen zenne! David komt dichter naar me toe en voordat hij me wilt kussen geef ik hem een boks in zijn gezicht ( wat eigenlijk heel veel pijn doet ) en loop naar buiten. Ik zie dat hij me achteraan komt. Hij kan precies niet zo snel rennen als Max maar hij is wel sterk want die boks lijkt hem niks te doen. Dan vlieg ik naar boven omdat hij mijn been bijna te pakken had. 'Verdomme Max! Je hebt haar nog niet gebeten!' zegt David en ik zie dat Max naar buiten komt. David kijkt Max boos aan maar Max trekt zich daar niets van aan. Maar dan richt hij zich op mij: 'Noa, kom naar beneden. Alsjeblieft?' zegt Max met zijn puppyogen waar je van zou kunnen smelten: 'Als je niet naar beneden komt dan ga ik achter je vrienden aan! Alsjeblieft?' 'Ik kom niet naar beneden met die freak daar. Ik wil ook niet als een meisje behandeld worden die met elke jongen mee uitgaat. Nee, dat wil ik niet!' roep ik. 'Sshhhtt!! Als onze keizer te weten komt dat er een ongebeten wezen in dit rijk is dan gaat jouw en mijn kop er af! David gaat wel weg gaan.' zegt hij en hij knikt naar David dat als teken is dat hij moet weggaan. Ineens uit het niets krijg ik steken in mijn ganse lichaam. Mijn hoofd, ledematen, buik en zelfs mijn klein teen. In de lucht vorm ik mezelf in een bolletje. Max staat daar alsof hij niets kan doen. Ik zie dat hij paniekeerd. Ik denk dat zijn keizer ons heeft gezien of gehoord. Dan opeens krijgt hij ook steken en dan valt hij stil. Opeens val ik een grote snelheid naar beneden en dan wordt alles zwart....

Hey bookwurms,

Nieuw hoofdstuk! Jeeeeej!

Tips altijd welkom!

Comment/vote/follow a.u.b.!

xxxLouise